ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ວັນສຸກ, 30 ກັນຍາ 2022

'ມັນບໍ່ມີການຜ່ອນຜັນເລີຍ' ສໍາລັບສື່ມວນຊົນແບບອິດສະຫຼະ ຢູ່ໃນມຽນມາ


ປ້າຍສະໜັບສະໜຸນນັກຂ່າວ ແດນນີ ເຟັນສເຕີ້ ຂອງສະຫະລັດ ທີ່ອ່ານວ່າ "ຍິນດີຕ້ອນຮັບກັບບ້ານ!" ລຸນຫຼັງຈາກການຖືກປ່ອຍໂຕ ຈາກການຄຸມຂັງຢູ່ໃນຄຸກເກືອບ 6 ເດືອນ ພາຍໃຕ້ການປົກຄອງມຽນມາຂອງລັດຖະບານທະຫານ, ວັນທີ 15 ພະຈິກ 2021, ໃນເມືອງ ບລູມຟີລ ຕາເວັນຕົກ, ລັດມິຊິແກນ.

ອິນເຕີເນັດຖືກປິດ, ການຈັບ, ການຄົ້ນຫາແບບກະ​ຈັດ​ກະ​ຈາຍ. ການປົກຄອງຂອງພວກທະຫານ ເຮັດໃຫ້ການນໍາສະເໜີຂ່າວຢູ່ໃນມຽນມານັ້ນ ມີຄວາມສ່ຽງ, ​ເຮັດ​ໃຫ້ສື່ມວນຊົນຫຼາຍອົງ​ການຕ້ອງດຳ​ເນີນ​ການແບບລັບໆຫຼື​ບໍ່​ກໍ​ຕ້ອງ​ໄປ​ລີ້​ໄພໃນ​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ.

ໃນຖານະທີ່ເປັນນັກຂ່າວລຸ້ນອະ​ວຸ​ໂສ ອາຍ ຊານ ແນ່ງ (Aye Chan Naing) ກ່າວວ່າ “ມັນບໍ່ມີ​ການ​ຜ່ອນ​ຜັນເລີຍ ເມື່ອ​ເວົ້າ​ເຖິງສື່ມວນຊົນແບບອິດສະຫຼະ.”

ຖ້າຫາກບໍ່ມີການເປັນພະຍານຈາກພວກນັກຂ່າວ, ມັນຈະເປັນການຍາກຫຼາຍທີ່ຈະພິສູດເຖິງການບອກເລົ່າ ກ່ຽວກັບການລະເມີດສິດທິ ແລະອາດຊະຍາກໍາທີ່ກໍາລັງເກີດຂຶ້ນ, ໂດຍສະເພາະ ຢູ່ໃນຂົງເຂດທີ່ຫ່າງໄກ.

ໂດຍຢ່າງຍິ່ງແລ້ວ, ສື່ມວນຊົນຂອງປະເທດ ກໍາລັງເພິ່ງພາຂໍ້ມູນຂ່າວສານຈາກພວກນັກຂ່າວ​ປະ​ຊາ​ຊົນ.

ຄວາມສ່ຽງນັ້ນແມ່ນມີຫຼາຍ, ແຕ່ຄົນຄື ຮາຣູ (Haru), ຜູ້ທີ່ຫັນປ່ຽນຈາກການເປັນນັກສຶກສາແພດ ມາເປັນຜູ້ລາຍງານຂ່າວນັ້ນ ມີຄວາມມຸ້ງໝັ້ນທີ່ຈະເປີດເຜີຍເລື້ອງລາວດັ່ງກ່າວນີ້ອອກມາ.

ນັກຂ່າວປະ​ຊາ​ຊົນຊາວຢ້າງກຸ້ງຜູ້ນີ້ ໂດຍຂໍໃຫ້ນໍາສະເໜີຊື່ ດ້ວຍນາມສົມມຸດ ຊ່ວຍອົງການຂ່າວຕ່າງໆ ໂດຍການຢືນຢັນລາຍລະອຽດ ກ່ຽວກັບການປະທະ ແລະການຕໍ່ສູ້.

ແຕ່ ດ້ວຍການເຂົ້າເຖິງອິນເຕີເນັດທີ່ຈໍາກັດ, ນາງໄດ້ບອກກັບ VOA ວ່າ ຄວາມໂຫດຮ້າຍນັ້ນ ອາດຈະຮ້າຍແຮງກວ່າ ການລາຍງານຂ່າວ.

“ໃນພື້ນທີ່ຊົນນະບົດ, ອາດຈະບໍ່ມີການລາຍງານກ່ຽວກັບອາດຊະຍາກໍາ ຍ້ອນວ່າອິນເຕີເນັດໄດ້ຖືກປິດ. ພວກເຮົາຍັງບໍ່ສາມາດໄດ້ຮູບພາບທີ່ເປັນຫຼັກຖານ ເພື່ອພິສູດຂ່າວຕ່າງໆ. ນີ້ແມ່ນບັນຫາຫຼັກທີ່ພວກເຮົາກໍາລັງປະເຊີນຢູ່.” ນາງກ່າວ.

ອ່ານຂ່າວນີ້ເປັນພາສາອັງກິດ

ທ່ານອາດຈະມັກເລື້ອງນີ້ຄືກັນ

XS
SM
MD
LG