ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ວັນພະຫັດ, 08 ທັນວາ 2022

ເປັນຫຍັງສານສູງສຸດ ຈຶ່ງອະນຸຍາດໃຫ້ພວກມີສິດອອກສຽງ ໃນ 4 ລັດ ໃຊ້ແຜນທີ່ເລືອກຕັ້ງ ທີ່ໄດ້ຖືກປະຕິເສດ


ແຟ້ມພາບ - ປ້າຍສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ຊີ້ບອກທາງສຳລັບພວກຜູ້ມີສິດອອກສຽງ ຕັ້ງຢູ່ດ້ານນອກ ຕຶກຂອງເຂດ Cobb County ທີ່ຈັດໃຫ້ເປັນບ່ອນປ່ອນບັດເລືອກຕັ້ງ ໃນລະຫວ່າງມື້ທຳອິດຂອງການປ່ອນບັດກ່ອນກຳນົດ, ວັນທີ 17 ຕຸລາ 2022, ໃນເມືອງມາຣີແອັດຕາ ລັດຈໍເຈຍ.

ເມື່ອການເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝເລີ້ມດຳເນີນການໃນເດືອນໜ້ານີ້ ພວກຜູ້ລົງຄະ ແນນສຽງໃນຫຼາຍໆລັດທີ່ຄວບຄຸມໂດຍພັກຣີພັບບລີກັນນັ້ນ ຈະພາກັນໄປປ່ອນບັດຂອງພວກເຂົາເຈົ້າ ຢູ່ໃນເຂດເລືອກຕັ້ງຕ່າງໆ ທີ່ກວມ​ເອົາ​ພື້ນ​ທີ່ຊຶ່ງສານໄດ້ປະຕິເສດໄປແລ້ວ.

ໃນລັດອາລາບາມາ ຈໍເຈຍ ຫລຸຍເຊຍນາ ແລະໂອຮາຍໂອ ແຜນທີ່ເຂດເລືອກຕັ້ງໄດ້ຖືກແຕ້ມໃໝ່ໂດຍພວກສະມາຊິກສະພານິຕິບັນຍັດຈາກພັກຣີພັບບລີກັນ ພາຍຫລັງຈາກມີການສຳຫຼວດສຳມະໂນຄົວໃນປີ 2020. ບັນດາຜູ້ພິພາກສາ ໃນເວລາຕໍ່ມາໄດ້ຕັດສິນວ່າ ແຜ່ນທີ່ດັ່ງກ່າວ ໄດ້ຖືກແຕ້ມໃໝ່ຢ່າງຜິດກົດໝາຍ ຫຼື ເປັນໄປໄດ້ສູງວ່າ ໄດ້ຖືກພິສູດຢູ່ໃນການດຳເນີນຄະດີໄປແລ້ວທີ່ເຫັນວ່າ ຜິດກົດໝາຍ.

ແຕ່ສານສູງສຸດສະຫະລັດ ແລະສານລັດຖະບານກາງອື່ນໆ ປະຕິບັດຕາມເຫດການຄື​ກັບໃນເມື່ອກ່ອນຂອງຕົນ ຊຶ່ງໄດ້ອະນຸຍາດໃຫ້ແຜນທີ່ທັງຫຼາຍທີ່ຖືກປະຕິເສດນັ້ນ ໃຊ້ໄດ້ສຳລັບການເລືອກຕັ້ງນີ້ ໂດຍການປະຕິເສດຕໍ່ຂໍ້ສະເໜີຕ່າງໆເພື່ອເຮັດໃຫ້ແຜນທີ່ເຫຼົ່ານັ້ນ ເປັນທຳກວ່າເກົ່າ.

ເຫດຜົນຂອງພວກເຂົາເຈົ້າຄືແນວໃດ? ແນວຄວາມຄິດດ້ານກົດໝາຍທີ່ບໍ່ຄ່ອຍມີ ທີ່ວ່າ ພວກຜູ້ພິພາກສາຄວນລະເວັ້ນ ຈາກການປ່ຽນແປງກົດລະບຽບໃນການອອກສຽງ ເມື່ອໃກ້ເຖິງການເລືອກຕັ້ງ ເພາະການເຮັດເຊັ່ນນັ້ນ ສາມາດນຳໄປສູ່ຄວາມວຸ້ນວາຍ ແລະຄວາມສັບສົນ ແລະເຮັດໃຫ້ພວກມີສິດອອກສຽງບໍ່ໄປປ່ອນບັດຢູ່ໜ່ວຍເລືອກຕັ້ງ.

ດັ່ງທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນ​ຊື່ “ຫຼັກການເປີໂຊລ” (Purcell Principle) ຊຶ່ງເປັນຄວາມຄິດທີ່ໄດ້ຊື່ມາຈາກຄະດີຄວາມປີ 2006 ຂອງສານສູງສຸດ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ເປີໂຊລ(Purcell) ສູ້ກັບ ກອນຊາເລັສ (Gonzales) ນັ້ນ. ຄະດີນີ້ກ່ຽວຂ້ອງກັບການທ້າທາຍດ້ານກົດໝາຍ ຕໍ່ຂໍ້ກຳນົດໃຫ້ມີບັດປະຈຳຕົວຜູ້ມີສິດອອກສຽງຂອງລັດອາຣີໂຊນາ. ມັນເປັນປີການເລືອກຕັ້ງກາງສະໄໝ ແລະສານສູງສຸດ ໄດ້ປະຕິ ເສດບໍ່ຮັບການ​ຍື່ນຟ້ອງ​ທີ່ທ້າທ້າຍນັ້ນ.

ອ່ານຂ່າວນີ້ຕື່ມ ເປັນພາສາອັງກິດ

ທ່ານອາດຈະມັກເລື້ອງນີ້ຄືກັນ

XS
SM
MD
LG