ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ລາຍງານ ປະຈຳປີ ວ່າດ້ວຍ ການຄ້າມະນຸດ ຢູ່ລາວ, ຕອນທີ 1 (ວີດີໂອ)


ລາຍງານປະຈຳປີ 2014 ວ່າດ້ວຍການຄ້າມະນຸດ ຂອງກະຊວງການຕ່າງປະເທດ ສຫລ

ໃນວັນ​ທີ 21 ​ມີ​ຖຸນາ​ຜ່ານ​ມານີ້ກະຊວງ​ການ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ສະຫະລັດ
​ໄດ້​ອອກ​ລາຍ​ງານປະ​ຈໍາປີ 2014 ວ່າ​ດ້ວຍ​ການ​ຄ້າ​ມະນຸດຢູ່​ໃນ​ປະ
​ເທດ​ຕ່າງໆທົ່ວ​ໂລກ​ ​ໃນ​ປີກາຍນີ້. ອັນ​ດັບ​ຕໍ່​ໄປ ໄພສານ​ຈະ​ນຳ​ເອົາ ​
ພາກ​ສ່ວນທີ່ກຽວ​ກັບ ສປປ ລາວ ຕອນ​ທີ 1 ມາສະ​ເໜີ​ທ່ານ ຊຶ່ງ​ຈະ
ເວົ້າ​ເຖິງ​ສະພາບ​ການ​ໂດຍ​ລວມ. ​ເຊີນ​ທ່ານ​ຕິດຕາມ​ຮັບ​ຟັງ​ໄດ້.

ລາຍ​ງານ​ປະຈຳປີ 2014 ຂອງ​ກະຊວງ​ການ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ສະຫະລັດ
ຍັງ​ຈັດ ສປປ ລາວ​ເຂົ້າໄວ້​ໃນ​ກຸ່ມທີ 2 ຫຼື Tiers 2 ຂອງ​ຈໍານວນທັງ
​ໝົດ 3 ກຸ່ມ​ ຊຶ່ງ​ກຸ່ມ​ທີ 2 ນີ້ ແມ່ນ​ໝາຍ​ເຖິງ​ພວກ​ປະ​ເທດ ທີ່​ຍັງ​ຕ້ອງ
​ຖືກຕິດຕາມ​ສິ້ງ​ຊອມ​ເບິ່ງ​ຢູ່.

ລາວເປັນທັງ ແຫຼ່ງທີ່ມາ ທາງຜ່ານ ແລະປາຍທາງ

ລາຍ​ງານຂອງ​ກະຊວງ​ການ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ສະຫະລັດ ​ເວົ້າວ່າ ສປປ ລາວ ​ແມ່ນ​ເປັນ​ແຫຼ່ງທີ່​
ມາ ແລະກໍ­­​ເປັນທັງ​ທາງ​ຜ່ານ ພ້ອມທັງປາຍທາງ ​ແຕ່ໃນ​ຂອບ​ເຂດ​ທີ່ຫຼຸດ​ລົງ​ມາ ຂອງ​ພວກ​
ແມ່ຍິງເດັກນ້ອຍ ແລະຊາຍໜຸ່ມທີ່ຕົກ​ເປັນ​ເຫຍື່ອ ຂອງການ​ຄ້າ​ປະ​ເວ​ນີ ແລະຕົກ​ຢູ່​ໃນ​ສະ
ພາບ​ຖືກ​ບີບ​ບັງຄັບໃຊ້​ແຮງງານ. ພວກ​ທີ່​ຕົ​ກ​ເປັນ​ເຫຍື່ອ​ຂອງ​ການ​ຄ້າມະນຸດ​ຢູ່​ລາວມັກ​ຈະ​
ເປັນ​ພວກ​ທີ່ພາກັນໄປ​ຊອກຫາ​ວຽກ​ການ​ເຮັດ​ຢູ່​ໃນຕ່າງປະ​ເທດຊຶ່ງໃນບາງຄັ້ງແມ່ນໄດ້ຮັບ
ຄວາມຊ່ອຍເຫຼືອຈາກພວກນາຍໜ້າທີ່ຮຽກເອົາຄ່າທຳນຽມສູງ ຊຶ່ງ​ກຸ່ມຄົນເຫຼົ່ານີ້ໄດ້​ປະ​ເຊີນ
​ກັບ​ສະພາບຖືກບີບ​ບັງຄັບສວຍ​ໃຊ້ ດ້ວຍຄວາມບໍ່ສະໝັກໃຈ ຫຼັງຈາກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ໄປ​ຮອດ​ປະ
​ເທດ​ປາຍທາງ​ແລ້ວ ສ່ວ​ນ​ໃຫຍ່ກໍແມ່ນປະ​ເທດໄທ. ພວກທີ່ຕົກເປັນເຫຍື່ອ ຈຳນວນຫລາຍ ໂດຍ ສະເພາະແມ່ນພວກແມ່ຍິງ ແລະເດັກຍິງ ໄດ້ຖືກສວຍໃຊ້ຢູ່ໃນອຸດສາຫະກຳການຄ້າ ປະເວນີຂອງໄທ ແລະບາງຄັ້ງ ກໍຖືກບັງຄັບໃຊ້ແຮງງານ ເປັນຄົນຮັບໃຊ້ ຢູ່ຕາມບ້ານເຮືອນ ຢູ່ຕາມໂຮງງານຕັດຫຍິບ ຫລືອຸດສາຫະກຳການກະເສດ ຊຶ່ງມີຮວມທັງ ພວກເດັກຍິງອາຍຸ ພຽງແຕ່ 11 ຫລື 12 ປີ ​ແຕ່​ກໍ​ມີຈຳນວນ ບໍ່ຫລາຍປານໃດ. ສ່ວນພວກ​ຊາຍໜຸ່ມ ແລະ​ເດັກ ນ້ອຍ​ຜູ້​ຊາຍລາວ ກໍ​ໄດ້​ຕົກ​ຢູ່​ໃນ​ສະພາບ ຖືກ​ບີບ​ບັງຄັບ ​ໃຊ້​ແຮງ​ງານ ໂດຍສະເພາະແລ້ວ ແມ່ນໃນອຸດສາຫະກຳປະມົງ​ ການກໍ່ສ້າງແລະການກະເສດເຊັ່ນຟາມລ້ຽງເປັດຂອງໄທເປັນ ຕົ້ນ.​ ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງທີ່ບໍ່ຂຶ້ນກັບລັດຖະບານ ລາຍງານວ່າ ມີກຸ່ມບຸກຄົນໄດ້ສະເໜີຈັດ ແຈງການບໍລິການຂົນສົ່ງ ໃກ້ຊາຍແດນໄທ ເພື່ອອຳນວຍຄວາມສະດວກ ໃນການສວຍໃຊ້ ແຮງງານເສດຖະກິດເຫຼົ່ານີ້ ເຂົ້າໃນການບີບບັງຄັບໃຊ້ແຮງງານຫລືການຄ້າປະເວນີໃນປະ ເທດໄທ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ພວກທີ່ຕົກເປັນເຫຍື່ອ ຂອງການຄ້າມະນຸດຈຳນວນນຶ່ງອາດຮວມ
ຢູ່​ໃນຈຳນວນພວກຄົນງານ 17,000 ກວ່າຄົນ ທີ່ຖືກເນລະເທດຫຼືສົ່ງກັບຈາກໄທ ໂດຍບໍ່ມີ ໜັງສືຢ່າງເປັນທາງການ ທີ່ມັກຈະຖືກສົ່ງກັບຄືນໄປລາວ ໂດຍທາງເຮືອ ຂ້າມແມ່ນໍ້າຂອງ
ນັ້ນ. ບາງຄັ້ງພວກຂັບລົດຕູ້ນ້ອຍ ໄດ້ໄປລັດພໍ້ພວກຄົນງານເຫລົ່ານີ້ ເວລາເຂົາເຈົ້າຖືກສົ່ງ ກັບຄືນໄປຮອດລາວ ແລະຈັດແຈງອຳນວຍຄວາມສະດວກເພື່ອສົ່ງເຂົາເຈົ້າກັບຄືນເຂົ້າໄປ ໃນໄທໃໝ່. ມີແມ່ຍິງແລະເດັກຍິງລາວ ຈຳນວນນ້ອຍໆຈຸນຶ່ງໄດ້ຖືກຂາຍໄປເປັນເຈົ້າສາວຢູ່ ຈີນແລະເກົາຫຼີໃຕ້ ຊຶ່ງໃນເວລາຕໍ່ມາ ກໍຖືກບັງຄັບ ໃຫ້ຄ້າປະເວນີ. ນອກນັ້ນ ຍັງມີພວກແມ່ ຍິງລາວຈຳນວນນຶ່ງ ໄດ້ຕົກເປັນເຫຍື່ອການຄ້າປະເວນີ ຢູ່ມາເລເຊຍແລະບາງທີອາດຢູ່ອິນ ໂດເນເຊຍນຳດ້ວຍ. ມີຈໍານວນທີ່ບໍ່ຫຼາຍປານ​ໃດ ໄດ້ຕົກເປັນເຫຍື່ອຂອງການຄ້າມະນຸດ ຢູ່ ຫວຽດນາມ.

ຂະນະ​ດຽວ​ກັນ ​ກໍ​ມີລາຍງານວ່າ ລາວໄດ້​ກາຍ​ເປັນ​ທາງ​ຜ່ານ​ຫຼາຍຂຶ້ນນັບ​ມື້ສຳລັບ​ພວກແມ່ ຍິງ ​ແລະເດັກຍິງຫວຽດນາມ ແລະຈີນ ທີ່​ຖືກ​ບັງຄັບ ​ໃຫ້​ຄ້າ​ປະ​ເວ​ນີ​ ແລະ​ຖືກ​ບັງຄັບ​ໃຊ້​ແຮງ ງານ​ ຢູ່ໃນບັນດາປະ​ເທດ​ເພື່ອນ​ບ້ານ ໂດຍສະເພາະ ຢູ່​ໃນໄທ. ບັນດາອົງການຈັດຕັ້ງທ້ອງ
ຖິ່ນ ໄດ້ສະ​ແດງຄວາມເປັນຫ່ວງວ່າ ​ຊາວໜຸ່ມແລະແມ່ຍິງ​ຫວຽດນາມຈຳນວນ​ນຶ່ງ ເຮັດວຽກ
ຢູ່​ໃນເຂດຕັດໄມ້ ຊຶ່ງສ່ວນໃຫຍ່ເປັນບ່ອນຕັດໄມ້ທີ່ຜິດກົດໝາຍ ​ແລະ​ຢູ່​ໃນເຂດກໍ່ສ້າງເລາະ ຕາມຊາຍແດນລາວຫວຽດນາມ ອາດ​ໄດ້ເປັນເຫຍື່ອຂອງການຄ້າມະນຸດ. ຍັງມີຂໍ້ມູນໜ້ອຍ​ຫລາຍ ກ່ຽວກັບຂອບເຂດຂອງການຄ້າມະນຸດ​ຢູ່ພາຍໃນລາວ ແຕ່ພວກແມ່ຍິງແລະເດັກຍິງ ຫວຽດນາມ ແລະຈີນຈໍານວນນຶ່ງ ຕະຫລອດທັງເດັກຍິງແລະເດັກຊາຍຈາກລາວເອງໄດ້ຕົກ ເປັນເຫຍື່ອການຄ້າປະເວນີ ຢູ່ພາຍໃນປະເທດ ຊຶ່ງປົກກະຕິແລ້ວແມ່ນຢູ່ໃກ້ໆກັບເຂດຊາຍ ແດນ ບ່ອນຫລິ້ນກາຊີໂນ ຫລືເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ຫລື ຢູ່ຕາມຫົວເມືອງໃຫຍ່ໆ ຊຶ່ງລາຍ ງານຂ່າວ​ເວົ້າວ່າ ເພື່ອສະໜອງຄວາມ​ຕ້ອງການ ພວກແຮງງານຍ້າຍຖິ່ນຖານ ແລະຄວາມ ຕ້ອງການດ້ານ​ເພດຂອງນັກທ່ອງທ່ຽວຊາວເອເຊຍ.

ລາຍ​ງານ​ຂອງກະຊວງ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ສະຫະລັດ ເວົ້າວ່າ ລັດຖະບານ​ລາວ​ບໍ່​ໄດ້ປະຕິ​ບັດ​ຢ່າງ​ ຄົບຖ້ວນ ຕາມ​ມາດຕະຖານ​ຂັ້ນຕໍ່າ​ສຸດ​ ໃນການ​ລຶບລ້າງ​ການ​ຄ້າ​ມະນຸດ ​ແຕ່​ແນວ​ໃດ​ກໍ​ຕາມ ລາວ​ກໍກໍາລັງດຳ​ເນີນຄວາມ​ພະຍາຍາມ ​ທີ່​ສຳຄັນ ເພື່ອ​ໃຫ້​ບັນລຸ​ມາດຕະຖານ​ດັ່ງກ່າວ. ລັດ ຖະບານ​ລາວໄດ້ສືບຕໍ່ດຳເນີນຄະດີແລະຕັດສິນລົງໂທດພວກຄ້າມະນຸດແລະໃຫ້ການຊ່ອຍ ເຫຼືອໄລຍະສັ້ນ ແກ່ພວກເຄາະຮ້າຍຈຳນວນນຶ່ງ ໂດຍສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນອີງໃສ່ການຊ່ອຍເຫຼືອ ຈາກອົງການຊ່ອຍເຫຼືອລ້າຕ່າງປະເທດ. ເຖິງແມ່ນໄດ້ມີນຳໃຊ້ມາດຕະການເຫຼົ່ານີ້ກໍຈິງ ແຕ່ ລັດຖະບານລາວກໍບໍ່ສະແດງໃຫ້ເຫັນ ເຖິງຫຼັກຖານໃນການດຳເນີນຄວາມພະຍາຍາມເພີ້ມ ຂຶ້ນໂດຍລວມໃນການປາບປາມການຄ້າມະນຸດ ນັບແຕ່ການລາຍງານເທື່ອກ່ອນດ້ວຍເຫດ ນີ້ລາວຈຶ່ງໄດ້ຖືກຈັດເຂົ້າໄວ້ໃນບັນຊີກຸ່ມທີ 2 ຂອງບັນດາປະເທດທີ່ຍັງຖືກຕິດຕາມສິ້ງຊອມ ເບິ່ງ.

ລາຍງານ ຂອງກະຊວງການຕ່າງປະເທດ ເວົ້າວ່າ ລັດຖະບານລາວ ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ລາຍລະອຽດ ກ່ຽວກັບຄະດີຕ່າງໆ​ເພື່ອ​ສະ​ແດງ​ໃຫ້​ເຫັນ​ວ່າທຸກຄະດີທີ່ມີລາຍງານນັ້ນພົວພັນກັບການຄ້າ ມະນຸດ. ລັດຖະບານລາວແມ່ນໄດ້ກາງຕໍ່ເກືອບວ່າທັງໝົດນຳອົງການຈັດຕັ້ງທ້ອງຖິ່ນແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງນາໆຊາດ ກ່ຽວກັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ໂຄງການຕໍ່ຕ້ານການຄ້າມະນຸດຢູ່ ໃນລາວ. ລັດຖະບານບໍ່ໄດ້ລາຍງານ ການລະບຸໂຕພວກເຄາະຮ້າຍ ທີ່ຕົກເປັນເຫຍື່ອການ ຄ້າມະນຸດໃດໆ ​ແລະສະຖິຕິຂອງທາງການ ​ແມ່ນ​ປະກ​ອບ​ດ້ວຍ ພວກເຄາະຮ້າຍທີ່ຖືກລະ ບຸໂຕ ໂດຍເຈົ້າໜ້າທີ່ ຫລືອົງການຈັດຕັ້ງຕ່າງໆ ຢູ່ປະເທດໄທ. ການ​ທີ່ລັດຖະບານລາວ​ຍັງ​
ສືບ​ຕໍ່ ​ບໍ່ຮັບຮອງເອົາ ບົດບັນທຶກຄວາມເຂົ້າໃຈ ກັບບັນດາອົງການຕໍ່ຕ້ານການຄ້າມະນຸດ ໂດຍໄວນັ້ນ ໄດ້ເປັນອຸບປະສັກຖ່ວງດຶງຕໍ່ປະສິດທິຜົນໂດຍລວມຂອງວຽກງານຕໍ່ຕ້ານການ ຄ້າມະນຸດຢູ່ໃນປະເທດລາວ.

ການດຳເນີນຄະດີ ແລະການລົງໂທດ

​ໃນ​ເລື້ອງ​ການ​ລົງ​ໂທດ​ພວກ​ຄ້າມະນຸດນັ້ນ ລາຍງານຂອງກະຊວງການຕ່າງປະເທດສະຫະ
ລັດ​ເວົ້າວ່າ ລັດຖະບານໄດ້ດຳເນີນຄະດີ ແລະລົງໂທດພວກມີຄວາມຜິດ ໃນລະດັບພໍປານ
ກາງ. ລັດຖະບານລາວ ໄດ້ຫ້າມ ທຸກຮູບແບບຂອງການຄ້າມະນຸດ ດ້ວຍການດັດ​ແປງ​ແກ້
​ໄຂມາດຕາ 134 ຂອງ​ກົດໝາຍ​ອາຍາສະບັບ​ປີ 2006 ຊຶ່ງ​ໄດ້​ລະບຸ​ໂທດ​ຈຳ​ຄຸກຕັ້ງແຕ່ 5 ປີ​
ເຖິງ​ຕະຫຼອດຊີວິດ ການ​ປັບ​ໃໝ​ທຽບ​ເທົ່າ​ກັບ 1,250 ​ໂດ​ລາຫາ 12,500 ​ໂດ​ລາແລະ​ການ ​ຢຶດຊັບ​ສິນ ຊຶ່ງ​ຖືວ່າໜັກພໍ ແລະທຽບເທົ່າ​ໄດ​້ກັບ​ໂທດໃນການກະທຳຄວາມຜິດ​ທາ​ງອາຍາ
ອື່ນໆເຊັ່ນ​ການ​ຂົ່ມຂືນ​ສຳ​ເລົາ​ເປັນຕົ້ນ. ລັດຖະບານລາຍງານວ່າຕົນໄດ້ເລີ້ມຮ່າງຂອບກ່ຽວ
ກັບຮ່າງກົດໝາຍ ຕໍ່ຕ້ານການຄ້າມະນຸດ ຮອບດ້ານ ຢ່າງເປັນການສະເພາະ ແຕ່ບັນດາອົງ
ການຈັດຕັ້ງທີ່ມີຄວາມຮູ້ຄວາມຊ່ຽວຊານໃນວຽກງານຕ້ານການຄ້າມະນຸດໄດ້ສະແດງຄວາມ ເປັນຫ່ວງ ທີ່ລັດຖະບານບໍ່ໄດ້ຮວມເອົາພວກເຂົາເຈົ້າເຂົ້າຮ່ວມໃນຂັ້ນຕອນດັ່ງກ່າວ.

ໃນໄລຍະຂອງການລາຍງານນີ້ ເຈົ້າໜ້າທີ່ແຈ້ງວ່າ ໄດ້ມີການສືບສວນ 56 ຄະດີທີ່ສົງໄສວ່າ ພົວພັນກັບການຄ້າມະນຸດ ແລະໄດ້ຍື່ນ 24 ຄະດີ ໃນນັ້ນ ເພື່ອຟ້ອງຮ້ອງ ໃຫ້ມີການຕັດສິນ ລົງໂທດ. ມີລາຍງານວ່າການດຳເນີນຄະດີຂອງສານ​ໄດ້​ຍັງ​ຜົນໃຫ້ມີການຕັດສິນ​ຄວາມ​ຜິດ
ຕໍ່ 35 ຄົນ ຊຶ່ງເປັນຈຳນວນທີ່ເພີ້ມຂຶ້ນ ຈາກ 18 ຄົນ ໃນປີກ່ອນ. ລາຍງານຂອງສື່ມວນຊົນ ແລະຂໍ້ມູນຂອງອົງການຈັດຕັ້ງນາໆຊາດສະແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ມີຢ່າງໜ້ອຍ 5 ຄະດີທີ່ພົວພັນ ກັບຄົນລາວທີ່ຕົກເປັນເຫຍື່ອການຄ້າມະນຸດຢູ່ໄທແລະພວກທີ່ກະທໍາຜິດໄດ້ຖືກໂທດຈໍາຄຸກ 15 ປີ ຫຼືຫລາຍກວ່ານັ້ນ.

ລາຍ​ງານ​ເວົ້າ​ອີກ​ວ່າ ການດຳເນີນຄະດີຂອງສານ ຂາດຄວາມໂປ່ງໃສ ບໍ່​ມີການຈົດບັນທຶກ ທີ່ລະອຽດຢ່າງພຽງພໍແລະຂະແໜງຕຸລາການຂອງລາວແມ່ນຍັງອ່ອນແອບໍ່ມີປະສິດທິພາບ. ລັດຖະບານໄດ້ເປັນຜູ້ນຳພາ ການຝຶກອົບຮົມຕໍ່ຕ້ານການຄ້າມະນຸດ ທີ່ສະໜັບສະໜຸນໂດຍ ຜູ້ໃຫ້ທຶນ ​ໃຫ້​ແກ່ເຈົ້າໜ້າທີ່ທ້ອງຖິ່ນ ຢ່າງໜ້ອຍ 224 ຄົນ. ລັດຖະບານລາຍງານວ່າ ໄດ້ທຳ ການສືບສວນຮ່ວມກັບລັດຖະບານມາເລເຊຍ ຈີນ ແລະໄທ. ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ການທີ່ປະຊາ ຊົນຍັງສືບຕໍ່ມີຄວາມລັງເລໃຈ ໃນການທີ່ຈະເຮັດວຽກຮ່ວມກັນກັບຕຳຫຼວດ ແລະການກາງ ຕໍ່ໃສ່ ການໄກ່ເກ່ຍນອກສານ ໄດ້​ເປັນ​ອຸບ​ປະ​ສັກ​ຂັດ​ຂວາງ ​ຕໍ່​ຄວາມ​ສາ​ມາດ​ ໃນ​ການ​ສືບ​
ສວນ​ຂອງ​ລັດ​ຖ​ະ​ບານ​ກ່ຽວ​ກັບ​ຄະ​ດີ​ຄ້າ​ມະ​ນຸດ​ທັງພາຍ​ໃນຫຼືຂ້າມ​ຊາດຢ່າງ​ມີ​ປະ​ສິດ​ທິ​ຜົນ.

ການ​ສໍ້ລາດ​ບັງ​ຫຼວງ​ຍັງ​ຄົງ​ເປັນ​ບັນ​ຫາຊ້ຳ​ເຮື້ອຢູ່ໃນລາວ. ບັນ​ດາ​ອົງ​ການ​ຈັດ​ຕັ້ງ​ຕໍ່​ຕ້ານ​ການ
​ຄ້​າ​ມະ​ນຸດ ​ລາຍ​ງານ​ວ່າ ເຈົ້າ​ໜ້າ​ທີ່​ທ້ອງ​ຖິ່ນ​ຈຳ​ນວນ​ນຶ່ງ ໄດ້​ຮັບ​ສິນບົນ ​ເພື່ອອຳ​ນວຍ​ຄວາມ​
ສະ​ດວກ​ໃນ​ການ​ເຂົ້າ​ອອກ​ເມືອງ ຫລື​ການ​ຂົນ​ສົ່ງ​ພວກ​ເດັກ​ຍິງ​ໄປປະ​ເທດ​ໄທ. ລັດ​ຖະ​ບານ
​ບໍ່​ໄດ້​ລາຍ​ງານ​ໃຫ້​ຊາບວ່າ ​ໄດ້​ມີການ​ສືບ​ສວນ ​ດຳເນີນ​ຄະ​ດີຫຼື​ວ່າ​ຕັດ​ສິນ​ລົງ​ໂທດ​ພວກ​ເຈົ້າ
​ໜ້​າ​ທີ່ຄົນ​ໃດ ​ໃນ​ຂໍ້​ຫາ​ສົມ​ຮູ້​ຮ່​ວມ​ຄິດ​ ກ່ຽວ​ກັບ​ການຄ້າ​ມະ​ນຸດຫຼື​ກິດ​ຈະ​ກຳ​ຕ່າງໆ​ທີ່​ກ່ຽວ​ຂ້ອງ
ກັບ​ການ​ຄ້າ​ມະ​ນຸດ ໃນລະ​ຫວ່າງ​ປີ​ທີ່​ມີການ​ລາຍ​ງານນີ້.

ຄວາມເຫັນຂອງທ່ານ

ສະແດງຄວາມເຫັນໃຫ້ເບິ່ງ

XS
SM
MD
LG