ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

logo-print

ຫຼາຍ​ປະ​ເທດ ໄດ້​ຮັບ​ຜົນ​ປະ​ໂຫຍດ ຈາກສົງ​ຄາມ​ການ​ຄ້າ ສ​ຫລ ກັບ ຈີນ ແຕ່​ບໍ່​ແມ່ນ ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ


ຂົງ​ເຂດ​ເອ​ເຊຍ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ສຽງ​ໃຕ້ ເປັນ​ເຂດ​ທີ່​ໄດ້​ຮັບ​ໄຊ​ຊະ​ນະທີ່ສຳ​ຄັນ ໃນ​ສົງ​ຄາມ​ການ​ຄ້າ​ລະ​ຫວ່າງ​ສະ​ຫະ​ລັດ​ກັບ​ຈີນ. ເຂດ​ດັ່ງ​ກ່າວ​ພົບ​ເຫັນ​ວ່າ ມີ​ຄື້ນ ​ຟອງ​ຂອງ​ການ​ສ້າງ​ໂຮງ​ຈັກ​ໂຮງ​ງານ​ໃໝ່ ໃນ​ຂະ​ນະ​ທີ່ບໍ​ລິ​ສັດຜູ້​ຜະ​ລິດ​ຍ້າຍ​ອອກຈາກ​ຈີນ ເພື່ອ​ຫລີກ​ລ່ຽງ​ການ​ເກັບ​ພາ​ສີ​ຂອງ​ສະ​ຫະ​ລັດ. ແຕ່​ປະ​ເທດ​ທີ່​ມີ​ເສດ​ຖະກິດ​ໃຫຍ່​ສຸດ​ໃນ​ເຂດ​ເອ​ເຊຍ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ​ສຽງ​ໃຕ້ ຄື​ປະ​ເທດ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ ບໍ່​ໄດ້ປະ​ສົບ​ຜົນ​ສຳ​ເລັດ​ ໃນ​ການ​ດຶງ​ດູດ​ເອົາ​ການ​ລົງ​ທຶນ​ໃໝ່ ສ່ວນ​ນຶ່ງ​ແມ່ນ​ເປັນ​ຍ້ອນ
​ການ​ບໍ​ລິ​ຫານ​ງານ​ທີ່​ສັບ​ສົນ​ຫຍຸ້ງ​ຍາກ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ດັ່ງ​ກ່າວດັ່ງ​ Bill Gallo ນັກຂ່າວ​ວີ​ໂອ​ເອ ຈະ​ມາ​ອະ​ທິ​ບາຍ​ສູ່​ຟັງ. ໄພ​ສານ ຈະ​ນຳ​ເອົາ​ລາຍ​ລະ​ອຽດ​ຂອງ​ເລື້ອງນີ້ ​ມາສະເໜີທ່ານ ໃນອັນດັບຕໍ່ໄປ.


ເປ​ກາ​ຕ​ຣັນ (Pegatron) ນຶ່ງ​ໃນ​ຜູ້​ຈຳ​ໜ່າຍ​ທີ່​ໃຫຍ່​ທີ່​ສຸດ​ຂອງ​ບໍ​ລິ​ສັດ​ແອັບ​ໂປ (Apple) ພວມ​ຕັ້ງ​ຮ້ານ​ຂອງ​ຕົນຢູ່​ປະ​ເທດ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ. ມັນ​ເປັນ​ສ່ວນ​ນຶ່ງໃນ​ຄວາມ​ພະ​ຍາ​ຍາມ​ຂອງ​ບໍ​ລິ​ສັດ​ດັ່ງ​ກ່າວ ທີ່​ຈະ​ປ້ອງ​ກັນ​ຕົນ​ເອງ​ຈາກ​ການ​ເກັບພາ​ສີ​ຂອງ​ສະ​ຫະ​ລັດຕໍ່​ຈີນ. ແຕ່​ບັນ​ຫາ​ກໍ​ມີ​ຢູ່​ວ່າມັນ​ບໍ່​ໄດ້​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ເລື້​ອຍໆ. ທ່ານ ​ມຸກ ຊອຍ ວາ (Mook Sooi Wah) ຜູ້​ຈັດ​ການ​ໃຫຍ່ ​ສວນ​ອຸດ​ສາ​ຫະກຳ ບາ​ຕາ​ມິນ​ໂດ ກ່າວ​ວ່າ:

“ທຸກໆ​ຄົນ​ຮູ້​ດີ​ວ່າ ຫວຽດ​ນາມ​ຄື​ບ່ອນ​ທີ່​ຜູ້​ຜະ​ລິດ​ສ່ວນ​ໃຫຍ່​ ພາ​ກັນ​ຍ້າຍ​ໄປ ແນ່ນອນ ນັ້ນ​ຄື​ຄວາມ​ເປັນ​ຫ່ວງ. ຖ້າ​ພວກ​ເຮົາ​ຫາກ​ບໍ່​ມີ​ການ​ແຂ່ງ​ຂັນ​ຫຼາຍ​ເທົ່າ​ກັບ​ປະເທດ​ອື່ນໆ​ແລ້ວ ແນ່ນອນ​ພວກ​ເຮົາ​ມີ​ຄວາມ​ເປັນ​ຫ່ວງ.”

ລາຍ​ງານ​ຂອງ​ທະ​ນາ​ຄານ​ໂລກ​ຫວ່າງ​ບໍ່​ດົນ​ມານີ້​ແຈ້ງວ່າ ມີ 33 ບໍ​ລິ​ສັດ​ໄດ້​ຍ້າຍການ​ຜະ​ລິດ​ຈາກ​ຈີນ 23 ປະ​ເທດ​ຂອງ​ຈຳ​ນວນນັ້ນ​ຍ້າຍ​ໄປ​ຫວຽດ​ນາມ. ບໍ່​ມີ​ປະເທດ​ໃດ ຍ້າຍ​ມາ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ.

ເຫດ​ຜົນ​ນຶ່ງ​ທີ່​ສຳ​ຄັນ​ສຸດ​ກໍ​ຄືມັນ​ມີ​ຄວາມ​ຫຍຸ້ງ​ຍາກ​ຫລາຍ​ທີ່​ຈະ​ເລີ້ມ​ທຸ​ລະ​ກິດ​ຢູ່​ທີ່ນີ້. ບາງ​ເທື່ອ​ຕ້ອງ​ໃຊ້​ເວ​ລາ​ເປັນ​ປີໆ ໃນ​ການ​ຂໍ​ໃບ​ອະ​ນຸ​ຍາດ​ຕັ້ງ​ທຸ​ລະ​ກິດ ດົນ​ກວ່າ ປະ​ເທດທີ່​ປົກ​ຄອງ​ແບບຜະ​ເດັດ​ການແຕ່​ກໍ​ບໍ່​ສະ​ເໝີ​ໄປ​ສຳ​ລັບ​ປະ​ເທດ​ທີ່​ເຮັດ​ວຽກ​ແບບ​ມີ​ປະ​ສິດ​ທິຜົນ ​ເຊັ່ນ​ຫວຽດ​ນາມ. ທ່ານ​ອີ​ດີ ອີ​ຣາ​ວະ​ດີ (Edy Irawady) ອະ​ດີດ​ຫົວ​ໜ້າ​ເຂດ​ລົງ​ທຶນ​ບາ​ແທມ ກ່າວ​ວ່າ:

“ຫວຽດ​ນາມ ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ງ່າຍກວ່າ​ຫຼາຍ ປຽບ​ທຽບ​ໃສ່​ປະ​ເທດ​ອື່ນໆ ​ຢູ່​ໃນ​ຂົງ​ເຂດ ຍ້ອນ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ເປັນ ຄື​ດັ່ງ​ທ່ານ​ຮູ້ ລັດ​ຖະ​ບານ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ແມ່ນເຂັ້ມ​ແຂງ​ຫຼາຍ ແຕ່​ສຳ​ລັບ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ແລ້ວ ພວກ​ເຮົາ​ແມ່ນ​ຢູ່​ໃນ​ຂັ້ນ​ຕອນ​ແບບປະ​ຊາ​ທິ​ປະ​ໄຕ.”

ທ່ານ​ອີ​ດີ ອີ​ຣາ​ວະ​ດີ ຈົນ​ເທົ່າ​ເມື່ອ​ບໍ່​ດົນ​ຜ່ານ​ມານີ້ແມ່ນ​ເປັນ​ເຈົ້າ​ໜ້າ​ທີ່​ຂັ້ນ​ສູງ​ຂອງເຂດ​ການ​ຄ້າ​ເສ​ລີ​ບາ​ແທມ ຢູ່​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ. ທ່ານ​ກ່າວ​ວ່າ ໄດ້​ມີ​ການ​ປ່ຽນ​ແປງຢ່າງ​ໃຫຍ່​ຫຼວງ​ເກີດ​ຂຶ້ນ ນັບ​ແຕ່ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ ໄດ້​ຟື້ນ​ຟູ​ລະ​ບອບ​ປະ​ຊາ​ທິ​ປະ​ໄຕ​ແບບ​ມີ​ຫຼາຍ​ພັກ​ການ​ເມືອງ ໃນ​ປີ 1998. ທ່ານ​ກ່າວ​ກ່ຽວ​ກັບ​ເລື້ອງນີ້​ວ່າ:

“ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ຮ່ວມ​ໃນ​ລັດ​ຖະ​ບານ​ເມື່ອ​ປີ 1993 ແມ່ນ​ແລ້ວ ມັນ​ເປັນ​ເລື້ອງ​ງ່າຍ​ສຳ​ລັບ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ທີ່​ຈະ​ອອກ​ນະ​ໂຍ​ບາຍ ຍ້ອນ​ວ່າ ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ໄປ​ຫາສະ​ພາ. ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ໄດ້​ຖາມ​ປະ​ຊາ​ຊົນ​ວ່​າ ເຂົາ​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ພ້ອມ​ ຫຼື​ບໍ່​ເຫັນພ້ອມ​ກັບ​ນະ​ໂຍ​ບາຍ​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ. ຫລັງ​ຈາກນັ້ນ ປະ​ທາ​ນາ​ທິ​ບໍ​ດີ ກໍ​ເຊັນ.”

ໃນ​ລະ​ຫວ່າງ​ການ​ປົກ​ຄອງ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ເປັນ​ເວ​ລາ 3 ທົ​ດ​ສະ​ວັດ​ຂອງ​ຈອມ​ຜະ​ເດັດ​ການ​ຊູ​ຮາ​ໂຕ້ ປະ​ເທດ​ໄດ້​ວາງ​ແຜນ​ຈາກ​ສູນ​ກາງ.

ແຕ່​ເວ​ລາ​ທ່ານ​ລົງ​ຈາກ​ອຳ​ນາດ ລຸນ​ຫລັງ​ທີ່​ໄດ້​ມີ​ການ​ປະ​ທ້ວງ​ຂະ​ໜາດ​ໃຫຍ່​ໃນ​ປີ 1998 ເຈົ້າ​ໜ້າ​ທີ່​ໄດ້​ມີ​ການ​ກະ​ຈັດ​ກະ​ຈາຍ​ອອກ​ໄປຢູ່​ຕາມ​ຫຼາຍ​ຫຼືບ​ຫຼາຍ​ຊັ້ນ​ຂອງລັດ​ຖະ​ບານ ແລະ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ຂະ​ໜາດ​ໃຫຍ່​ແບບ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍນີ້ ພະ​ແນກ​ການເຫຼົ່າ​ນັ້ນ ບໍ່​ໄດ້​ເຮັດ​ວຽກ​ຮ່ວມ​ກັນ​ສະ​ເໝີ​ໄປ.

ອີກ​ບັນ​ຫາ​ນຶ່ງ​ກໍ​ຄື​ການ​ຄໍ​ຣັບ​ຊັ່ນ ຊຶ່ງ​ແນ່ນອນ​ກໍ​ເປັນ​ບັນ​ຫາ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ອື່ນໆ​ເຊັ່ນດຽວ​ກັນ. ແຕ່​ຢູ່ໃນ​ປະ​ເທດ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ ​ເວ​ລານີ້ ​ແມ່ນ​ມີ​ຫຼາຍ​ຜູ້​ຫຼາຍ​ຄົ​ນ ​ທີ່​ຈະ​ຕ້ອງ​ໄດ້​ຊື້​ຈ້າງ​ຈອບ​ອອຍຕື່ມ. ທ່ານ​ບີ​ມາ ຢູ​ດິ​ສ​ທີ​ຣາ (Bhima Yudistira) ນັກ​ວິ​ເຄາະ​ຈາກ​ສະ​ຖາ​ບັນ​ການ​ພັດ​ທະ​ນາ​ເສດ​ຖະ​ກິດ​ແລະ​ການ​ເງິນ ກ່າວ​ວ່າ:

“ມີ​ເສດ​ຖະ​ກິດ​ລາ​ຄ​າ​ແພງຈຳ​ນວນ​ນຶ່ງຍ້ອນ​ເຈົ້າ​ຈຳ​ເປັນ​ຕ້ອງ​ໄດ້​ໃຫ້​ສິນ​ບົນ​ບໍ່​ພຽງ​ແຕ່​ເຈົ້າ​ໜ້າ​ທີ່​ບາງ​ຄົນ ​ໃນ​ລັດ​ຖະ​ບານ​ກາງ​ເທົ່າ​ນັ້ນ ແຕ່​ຍັງ​ໄດ້​ໃຫ້​ຄົນ​ທີ່​ຢູ່​ໃນ​ລັດ​ຖະ​ບານ​ທ້ອງ​ຖິ່ນ​ນຳ​ດ້ວຍ ແລະ​ມັນ​ໄດ້​ກໍ່​ໃຫ້​ເກີດ​ສະ​ພາບ​ການ​ ທີ່​ຂາດ​ປະ​ສິດ​ທິ​ຜົນ ​ເມື່ອ​ເວົ້າ​ເຖິງ​ເລື້ອງ​ການ​ລົງ​ທຶນ.”

ລັດ​ຖະ​ບານ​ຊຸດ​ໃໝ່​ຂອງ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ພວມ​ພະ​ຍາ​ຍາມ​ຫາ​ທາງ​ແກ້​ໄຂ​ບັນ​ຫາ​ດັ່ງ​ກ່າວນີ້​ຢູ່. ມີ​ການ​ບັງ​ຄັບ ໃຫ້​ຂໍ​ໃບ​ອະ​ນຸ​ຍາດ​ໜ້ອຍ​ລົງ ແລະ​ໃບ​ອະ​ນຸ​ຍາດ​ເຫຼົ່າ​ນີ້​ງ່າຍ​ທີ່​ຈະ​ຂຽນ​ຂໍ້​ຕື່ມລົງ​ໃສ່ ແລະ​ນອກນັ້ນ ຍັງ​ມີ​ຈຸດ​ເດັ່ນ​ບາງ​ຢ່າງ. ທ່ານ​ມາ​ຫັນ​ດ​ຣາ ສາຍ​ເຣ​ກາ ຮອງ​ລັດ​ຖະ​ມົນ​ຕີ​ການ​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ກ່າວ​ວ່າ:

“ເຄື່ອງ​ນຸ່ງ ເກີບ ຢາງ​ຕີນ​ລົດແລະ​ບາງ​ທີ​ເຄື່ອງ​ໃຊ້​ໃນ​ເຮືອນ​ແລະ​ເຄື່ອງ​ເຟີ​ນີ​ເຈີ ສຳ​ລັບ​ຜະ​ລິດ​ຕະ​ພັນ​ທີ່​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ເຮັດ​ດີ​ຢູ່​ແລ້ວ ຄວາມ​ຕ້ອງ​ການ​ແມ່ນ​ມີ​ເພີ້ມຂຶ້ນ ໂດຍ​ສະ​ເພາະ​ແມ່ນ​ຈາກ​ສະ​ຫະ​ລັດ.”

ແຕ່​ໃນ​ຂະ​ນະ​ທີ່​ສະ​ຫະ​ລັດ​ແລະ​ຈີນ ຊຶ່ງ​ໃນ​ເວ​ລານີ້ ພວມ​ຫາ​ທາງຜ່ອນ​ເບົາ​ສົງ​ຄາມ​ການ​ຄ້າ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ລົງ​ຢູ່ນັ້ນ ບາງ​ຄົນ​ຢູ່​ໃນ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ ພວມ​ມີ​ຄວາມ​ເປັນຫ່ວງວ່າ ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ແມ່ນ​ໄດ້​ພາດ​ໂອ​ກາດຫຼາຍໆ​ຄັ້ງ​ໄປ​ແລ້ວ


Southeast Asia has been a major winner in the U.S.-China trade war. The region has seen a wave of new factories, as manufacturers move out of China to avoid U.S. tariffs. But Southeast Asia's biggest economy, Indonesia, has struggled to attract new investment. That's in part because of the country's sprawling bureaucracy, as VOA's Bill Gallo explains.

Pegatron, one of Apple's biggest suppliers, is setting up shop here in Indonesia. It's part of the company's attempt to shield itself from U.S. tariffs on China. The problem is: it's not happening very often.

Mook Sooi Wah, General Manager of Batamindo Industrial Park:
"Everyone knows that Vietnam is the place where most of the manufacturing goes…((white flash cut)))...of course that is a concern. If we are not as competitive as other countries, of course we are concerned."

A recent World Bank report said out of 33 companies that are shifting production from China...23 are going to Vietnam. None are going to Indonesia.

One of the big reasons: it's difficult to start a business here. Sometimes it takes years just to get the business permit - much longer than authoritarian but often very efficient countries like Vietnam.

Edy Irawady, Former Head of Batam BP:
"Vietnam, they are more easy compared to other regions. Because they are, you know, their government is so strong…((white flash cut ahead a few seconds))...but for Indonesia, we are in the process of democracy."

Edy Irawady until recently was a top official in Indonesia's free trade zone of Batam. He says a lot has changed since Indonesia restored multi-party democracy in 1998.

Edy Irawady, Former Head of Batam BP:
"I joined the government in 1983, right? It was easy for me to make a policy. Because I didn't have to go to the parliament. I didn't have to ask people whether they agree or disagree with my policy. Then, the president just signed."

During the three-decade rule of Indonesia's dictator, Suharto, the economy was centrally planned.

But when he stepped down following mass protests in 1998, authority was scattered across multiple layers of government.

And in a massive country like Indonesia, those parts don't always work together.

Another problem is corruption -- which, of course, is also a problem in other countries. But in Indonesia, there's now a lot more potential people to payoff...
..says analyst Bhima Yudhistira.

Bhima Yudhistira, Institute for Development of Economics and Finance:
"There's some kind of high-cost economy because you need to bribe not only some people in the central government, but also people in the local government. And it's creating ineffectiveness in terms of investment."

Indonesia's new government is trying to address the problem. They're requiring fewer permits, and making them easier to complete. And there are other bright spots.

Indonesian Vice Foreign Minister Mahendra Siregar:
"Garments, shoes, rubber tires and perhaps home-appliances and furniture. For the products that Indonesia has already produced well, the demand is increasing, particularly from the U.S."

But with the U.S. and China now trying to wind down their trade war...
...some in Indonesia are concerned Indonesia has already missed out on many of the opportunities.

ທ່ານອາດຈະມັກເລື້ອງນີ້ຄືກັນ

XS
SM
MD
LG