ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ສະຫະລັດ ໃຫ້ກຽດແກ່ ມູນເຊື້ອ ຂອງທ່ານ Martin Luther King, Jr. (ສະໄລດ໌/ວີດິໂອ)


ໃນເດືອນນີ້ ສະຫະລັດໃຫ້ກຽດແກ່ມູນເຊື້ອຂອງມື້ລາງຜູ້ນໍາ
ສິດທິພົນລະເຮືອນທີ່ຖືກຂ້າຕາຍ ຄຸນພໍ່ Martin Luther King
Jr. ເມື່ອ 50 ປີກ່ອນ ຄື​ໃນວັນທີ 28 ສິງຫາ ປີ 1963, ດຣ.
King ໄດ້ນໍາພາການເດີນຂະບວນ ທີ່ມີຊື່ສຽງຢູ່ນະຄອນ
ຫຼວງວໍຊິງຕັນ ດີຊີ ​ແລະ​ໄດ້ກ່າວຄໍາປາໄສ “I have a
dream”
ທີ່ມີຊື່ສຽງຂອງ​ທ່ານ ຊຶ່ງເປັນຜົນງານເອກ ທີ່ກະ
ຕຸ້ນປະເທດຊາດໃຫ້ສະໜັບ ສະໜຸນສິດທິເທົ່າທຽມກັນ
ສໍາລັບຊາວອາເມຣິກັນເຊື້ອສາຍອາຟຣິກາທັງຫຼາຍ.
Meredith Buel ຜູ້ສື່ຂ່າວວີໂອເອ ມີປະຫວັດຫຍໍ້ຂອງທ່ານ
ຄິງ ແລະການດິ້ນຮົນຕໍ່ສູ້ຂອງທ່ານ ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ຄົນ​ເຊື້ອຊາດ
ຕ່າງໆ​ໄດ້ຢູ່ຮ່ວມກັນຢ່າງສະເໝີພາບ ແລະຕໍ່ຕ້ານການ
ຈໍາແນກເຊື້ອຊາດຜິວພັນ ຊຶ່ງທອງປານມີລາຍລະອຽດ
ມາສະເໜີ.


ນັ້ນ​ຄື​ຄໍາ​ເວົ້າ​ຕອນ​ນຶ່ງຂອງຄຸນ​ພໍ່ Martin Luther King Jr. ​ຢູ່​ໃນ​ຄໍາ​ປາ​ໄສ “I have a dream” ຫຼື “ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ມີ​ຄວາມ​ຝັນ​ຢ່າງ​ນຶ່ງ” ຂອງ​ທ່ານ ຊຶ່ງ​ທ່ານ ​ເວົ້າວ່າ:

“ໃນມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຢາກເວົ້າຕໍ່ຊາວອາເມຣິກັນ ແລະ ປະເທດຊາດທັງຫຼາຍ
ໃນທົ່ວໂລກວ່າ ບັດນີ້ພວກເຮົາຢູ່ໃນຂັ້ນເຄື່ອນໄຫວ ​ແລ້ວແລະບໍ່ມີຄື້ນຟອງ
ແຫ່ງການຈໍາແນກເຊື້ອຊາດຜິວພັນອັນ​ໃດ ທີ່ຈະມາຢຸດພວກເຮົາໄດ້.”


ຄວາມສົນໃຈຂອງປະເທດຊາດ​ໄດ້ເລີ່ມຕົ້ນ ສຸມໃສ່ການເຄື່ອນໄຫວເພື່ອສິດທິພົນລະ
ເຮືອນ ໃນກາງຊຸມປີ 1950 ເວລາບຸລຸດໜຸ່ມຜິວດໍາ ຜູ້ສັ່ງ ສອນຫຼັກສາສະນາຄົນນຶ່ງ ກໍຄື
Dr. Martin Luther King Jr. ໄດ້ນໍາພາການຜັກດັນຢ່າງ​ສໍາ​ເລັດ​ຜົນ ເພື່ອກໍາຈັດການ ແບ່ງແຍກສີຜິວຢູ່ເທິງລົດເມ ທີ່ເມືອງ Montgomery ລັດ Alabama ທາງພາກໃຕ້ຂອງ ສະຫະລັດ. ທ່ານຄິງ ໄດ້ຈັດຕັ້ງການປະທ້ວງທີ່ປອດການກໍ່ຄວາມຮຸນແຮງ ຕໍ່ຕ້ານການ ແບ່ງແຍກຜິວສີຢູ່ທາງພາກໃຕ້ ຊຶ່ງເປັນການດິ້ນຮົນຕໍ່ສູ້ເພື່ອຄວາມສະເໝີພາບ ແລະ
ສິດທິ​ໃນການປ່ອນບັດເລືອກຕັ້ງ ຂອງພວກຄົນຜິວດໍາ.

ຮູບທີ່​ຖ່າຍ​ທອດ​ອອກທາງ​ໂທລະພາບ ທີ່​ສະ​ແດງ​ໃຫ້​ເຫັນເຫດການກໍ່ຄວາມຮຸນແຮງຕໍ່ ຕ້ານພວກເດີນຂະບວນປະທ້ວງ​ເພື່ອສິດທິພົນລະເຮືອນ ໄດ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຄື້ນຟອງແຫ່ງ ຄວາມເຫັນອົກເຫັນໃຈໃນຄວາມນຶກຄິດຂອງມະຫາຊົນ.

ທ່ານ Andrew Young ນັກເຄື່ອນໄຫວດ້ານສິດທິພົນລະເຮືອນເປັນເພື່ອນໃກ້ຊິດຂອງ
ທ່ານ ຄິງ.

ທ່ານ ຢັງ ເວົ້າວ່າ: “ທ່ານ ຄິງ ໄດ້ສິດສອນພວກເຮົາວ່າ ພາລະຂອງພວກເຮົາກໍ​ແມ່ນໄຖ່ຖອນຈິດວິນຍານຂອງອາເມຣິກາ ອອກຈາກຄວາມຊົ່ວຮ້າຍສາມຢ່າງ
ກໍຄື ການຈໍາແນກເຊື້ອຊາດຜິວພັນ ສົງຄາມ ແລະຄວາມທຸກຈົນ.”


ພາຍໃນເດືອນສິງຫາປີ 1963 ການຜັກດັນເພື່ອຄວາມສະເໜີພາບກັນ ໄດ້ເຕີບໃຫຍ່
ຂະ ຫຍາຍຕົວຂຶ້ນຢ່າງສໍາຄັນ ແລະມີ 250,000 ຄົນ ທີ່ໄດ້ປະກອບສ່ວນໃນການ
ເດີນຂະບວນທີ່ວໍຊິງຕັນ ຮຽກຮ້ອງ​ເອົາວຽກເຮັດງານທໍາ ແລະ ເສລີພາບ.

ສະມາຊິກສະພາຕໍ່າ John Lewis ເປັນຜູ້ນຶ່ງທີ່ຢູ່ໃນເຫດການຄັ້ງນັ້ນ.

ສສ John Lewis ເວົ້າວ່າ: “ເວລາພວກເຮົາມາເຖິງຂັ້ນ​ໄດຍ່າງຂຶ້ນລົງ ຂອງ
ອະນຸ ສາວະລີ Lincoln ເຮົາຈະເຫັນຫຼາຍຮ້ອຍພັນຄົນອັ່ງອໍກັນຢູ່ບໍລິເວນ
ດັ່ງກ່າວ ມີພວກຄົນໜຸ່ມຫຼາຍຄົນ ພວກຊາຍໜຸ່ມກໍພາກັນປີນຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້ ເພື່ອຈະໄດ້ເຫັນຝຸງຊົນໄດ້ດີກວ່າ.”


ທ່ານ ຄິງ ໄດ້ສ້າງຄວາມຕືນເຕັ້ນຢ່າງໃຫຍ່ຕໍ່ຝຸງຊົນ.

ທ່ານ ຄິງ ກ່າວດ້ວຍນໍ້າສຽງກ້ອງກັງວານ ວ່າ: “ຂ້າພເຈົ້າມີຄວາມຝັນຢ່າງນຶ່ງວ່າ
ໃນມື້ນຶ່ງ ລູກນ້ອຍທັງສີ່ຄົນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຈະດໍາລົງຊີວິດຢູ່ໃນປະເທດຊາດນຶ່ງ
ບ່ອນທີ່​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ຈະບໍ່ຖືກຕັດສິນຍ້ອນສີຜິວຂອງພວກເຂົາເຈົ້າ ແຕ່ຍ້ອນທາດແທ້
ຂອງບຸກຄະ​ລິກຂອງພວກເຂົາເຈົ້າ ຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມຝັນຢ່າງນຶ່ງໃນມື້ນີ້.”

ສະມາຊິກສະພາຕໍ່າ Lewis ເວົ້າວ່າ ຄໍາປາໄສຂອງທ່ານຄິງ ມີນໍ້າສຽງ ທີ່​ເຕັມ​ໄປ​ດ້ວຍ​
ຈິດ​ວິນ​ຍານ.

ສສ Lewis ເວົ້າວ່າ “ທ່ານຄິງໄດ້ຜັນປ່ຽນ ຂັ້ນ​ໄດຍ່າງຂຶ້ນລົງທີ່ເຮັດດ້ວຍຫິນອ່ອນ ຂອງອະນຸສາວະລີ Lincoln ​ໃຫ້ກາຍເປັນ​ແຖວ​ຕັ່ງ​ນັ່ງ​ພາວະນາ​ກາງ​ແຈ້ງ ສະໄໝ
ໃໝ່ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈື່ໄດ້ວ່າ ທ່ານຄິງເວົ້າວ່າ ຂ້າພະເຈົ້າຈະຝັນມື້ນີ້ ຄວາມຝັນ
ນຶ່ງທີ່ຢັ່ງຮາກເລິກຢູ່ໃນຄວາມຝັນຂອງຊາວອາເມຣິກັນ.”


Julian Bond ນັກເຄຶ່ອນໄຫວເພື່ອສິດທິພົນລະເຮືອນເປັນຜູ້ນຶ່ງທີ່ໄດ້ ຮ່ວມເຮັດວຽກ ຈັດການເດີນຂະບວນຄັ້ງນັ້ນ.

ທ່ານ ບອນ ເວົ້າວ່າ: “ນີ້ຄືການເດີນຂະບວນປະທ້ວງ​ເທື່ອດຽວທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດ ສໍາລັບ
ພວກຄົນຜິວດໍາແລະພວກສະໜັບສະໜຸນເຂົາເຈົ້າທີ່ເປັນຄົນຜິວຂາວ ພວກທີ່ຕ້ອງ
ການຈະ
​ໃຫ້​ມີ​ການປ່ຽນແປງໃນສິດທິພົນລະເຮືອນ ຄືບໍ່ເຄີຍມີແບບນີ້ມາກ່ອນເລີຍ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ສຶກດີໃຈຫຼາຍທີ່ໄດ້ປະກອບສ່ວນໃນການປະທ້ວງຄັ້ງນັ້ນ.”

ທ່ານ ຄິງ ຮັບຮູ້ວ່າ ມີພວກຄົນຂາວປະກອບສ່ວນນໍາ ແລະໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ຝຸງຊົນຈົ່ງສືບ
ຕໍ່ທໍາການປະທ້ວງ​ແບບ​ບໍ່ຮຸນແຮງນັ້ນຕໍ່ໄປ.

ທ່ານ ຄິງ ເວົ້າວ່າ: “ຈົນ​ເຖິງເວລາລູກຫຼານທັງໝົດຂອງພະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ບໍ່ວ່າຈະ ເປັນຊາຍຜິວດໍາ ຜິວຂາວ ຊາວຢິວ ແລະທີ່ບໍ່ແມ່ນຊາວຢິວ ຊາວໂປຣແທັສຕັນ ແລະຄາທໍລິກ ກໍຕາມ ຈະສາມາດປະສານມືກັນ ແລະຮ້ອງເພງໃນຄໍາເວົ້າຂອງ ຈິດວິນຍານນີໂກຣອັນເກົ່າແກ່ ທີ່ວ່າ “ມີເສລີພາບໃນທີ່ສຸດ ມີເສລີພາບໃນທີ່ສຸດ ພະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ຍີ່ງໃຫຍ່ ທີ່ຊົງພະລັງອໍານາດ ພວກເຮົາມີເສລີພາບ​ແລ້ວໃນທີ່ສຸດ.”

ພາບຈາກການໂຮມຊຸມນຸມ ຄົບຮອບ 50 ປີຂອງການເສຍຊີວິດຂອງທ່ານຄິງ:


ຄໍາປາໄສຂອງທ່ານຄິງ​ໄດ້​ສົ່ງ​ຜົນ​ໃຫ້ ສິ່ງທີ່ເປັນການເຄື່ອນໄຫວຂອງພວກຄົນຜິວດໍາ
ຢູ່​ໃນພາກໃຕ້ຂອງ​ປະ​ເທດ ໂດຍ​ສ່ວນ​ໃຫຍ່​ນັ້ນ ກາຍມາເປັນການປຸກລະດົມເພື່ອສິດທິ ພົນລະເຮືອນ ທີ່​ແຜ່​ລາມອອກໄປທົ່ວປະເທດ.

ໃນປີ 1964 ທ່ານ ຄິງໄດ້ຮັບລາງວັນໂນເບລ ຂະແໜງສັນຕິພາບ ແລະ ປະທານາທິບໍດີ Lyndon Johnson ກໍໄດ້ເຊັນກົດໝາຍສິດທິພົນລະເຮືອນ ທີ່​ເຮັດ​ໃຫ້ການ​ແຍກເຊື້ອ ຊາດຜິວພັນຢູ່ໃນສະຖານທີ່ສາທາລະນະຕ່າງໆນັ້ນ ເປັນສິ່ງທີ່ຜິດກົດໝາຍ.

ໃນປີຕໍ່ມາ ກໍ​ໄດ້​ມີ​ການ​ຮັບ​ຜ່ານກົດໝາຍສິດທິການປ່ອນບັດເລືອກຕັ້ງທີ່ຫ້າມການປະຕິ
ບັດຕ່າງໆ ທີ່ເຄີຍໄດ້ມີ​ການ​ນໍາໃຊ້​ ເພື່ອກີດກັນບໍ່ໃຫ້ພວກຄົນຜິວດໍາ ​ໄດ້ປະກອບສ່ວນ
ໃນການເລືອກຕັ້ງນັ້ນ.

ການປຸກລະດົມບັ້ນສຸດທ້າຍຂອງທ່ານຄິງ ມີຂຶ້ນໃນປີ 1968 ທີ່ເມືອງ Memphis ລັດ Tennessee ​ເວລາທີ່ທ່ານ​ໄປໃຫ້ການສະໜັບສະໜຸນ ​ແກ່ພວກຄົນງານທໍາຄວາມ
ສະອາດ ທີ່​ພາກັນນັດຢຸດງານປະທ້ວງ.ທ່ານຄິງ ໄດ້ຖືກລອບສັງຫານ ຂະນະທີ່​ທ່ານ​
ຢືນ​ຢູ່​ລະບຽງ ໂຮງແຮມທ້ອງຖິ່ນແຫ່ງນຶ່ງ. ເວລານັ້ນ ທ່ານຄິງມີອາຍຸລວມໄດ້ 39​ ປີ.

ນັກເຄື່ອນໄຫວ​ເພື່ອສິດທິພົນລະເຮືອນ ທີ່ເຄີຍລົງສະໝັກເລືອກຕັ້ງ ປະທານາທິບໍດີ
ສອງຄັ້ງ ກໍຄື ທ່ານ Jesse Jackson ໄດ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເວລາທ່ານຄິງ ເສຍຊີວິດ.

ທ່ານ Jesse Jackson ເວົ້າວ່າ: “ເຖິງແມ່ນ​ໄດ້ເສຍຊີວິດໄປແລ້ວກໍຕາມ ທ່ານຄິງ
ກໍ​ຍັງກາຍເປັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າເກົ່າ ທ່ານໄດ້ຖືກດັບຊີບຢ່າງບໍ່ເປັນທໍາ ຢູ່ທີ່ເມືອງ
Memphis ແຕ່ການຄືນຊີບມາຂອງທ່ານແມ່ນໄດ້ສົ່ງຜົນສະທ້ອນ​ໄປທົ່ວໂລກ.”

ໃນຄືນກ່ອນເສຍຊີວິດນັ້ນ ທ່ານ ຄິງ ໄດ້ກ່າວຄໍາປາໄສ ທີ່​ມີ​ເນື້ອ​ໃນ​ຕອນ​ນຶ່ງວ່າ:

“​ແລະ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ກໍ​ໄດ້​ເຫັນ​ດິນ​ແດນ ທີ່​ພະ​ເຈົ້າໄດ້​ໃຫ້​ຄໍາ​ໝັ້ນ​ສັນຍາ​ແກ່​ພວກ​ເຮົາ.
ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ອາດ​ຈະ​ໄປ​ບໍ່​ຮອດ​ດິນ​ແດນ​ແຫ່ງ​ນັ້ນ​ກັບ​ພວກ​ທ່ານ ​ແຕ່​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ຢາກ​
ໃຫ້​ພວກ​ທ່ານ​ຮູ້​ໄວ້ໃນ​ຄືນ​ນີ້ວ່າ ພວກ​ເຮົາ ​ໃນ​ຖານະ​ຊົນ​ຊາດ​ນຶ່ງ​ນັ້ນ ​ແມ່ນ​ຈະ​ໄປ​
ຮອດ​ຢ່າງ​ແນ່ນອນ.”


40 ປີ ຫຼັງຈາກການເສຍຊີວິດຂອງທ່ານຄິງ ຄວາມຝັນບາງຢ່າງຂອງທ່ານໄດ້​ເປັນຄວາ​ມ
ຈິງ​ຂຶ້ນ​ມາ ໂຮມທັງການເລືອກຕັ້ງໃນປີ 2008 ​ເອົາທ່ານບາຣັກ ໂອບາມາ ເປັນປະທານາ
ທິບໍດີອະເມຣິກັນເຊື້ອສາຍ ອາຟຣິກາຄົນທໍາອິດ ຂອງສະຫະລັດ.

ຄວາມ​ເວົ້າຂອງທ່ານ ມາ​ຕິນ ລູ​ເທີ ຄິງ ຍັງສືບຕໍ່ດົນຈິດດົນໃຈຜູ້ຄົນ ຢູ່ໃນທົ່ວໂລກ ເທົ່າ ເຖິງທຸກວັນນີ້.

ລໍາດັບເຫດການກ່ຽວກັບທ່ານຄິງ: ຄລິກຢູ່ບ່ອນສີຫລ່ຽມຂ້າງລຸ່ມນີ້ ເພື່ອເບິ່ງຮູບ
ແລະ ຄໍາບັນລະຍາຍພາສາອັງກິດ:

ຄວາມເຫັນຂອງທ່ານ

ສະແດງຄວາມເຫັນໃຫ້ເບິ່ງ

XS
SM
MD
LG