ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ວັນອາທິດ, ໒໖ ພຶດສະພາ ໒໐໒໔

ຈາກລາຍງານ ຂອງອົງການສະຫະປະຊາຊາດ ກ່າວວ່າ ການລົງທຶນໃນຄວາມສ່ຽງ ທາງໄພພິບັດ ຊ່ວຍຮັກສາຊີວິດ ແລະເງິນ


ຜູ້ຄົນພາກັນຊອກຫາສິ່ງຂອງຜ່ານກອງຊາກຫັກພັງ ທີ່ເຄີຍເປັນຂອງໂຮງແຮມ ແມນຄຸຍເອີ (Manguier) ຫລັງຈາກການເກີດຜ່ນດິນໄຫວໃນວັນທີ 14 ສິງຫາ, ປີ 2021 ໃນເມືອງ ເລີສ ຄາຍສ໌, ທາງທິດຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ຂອງເຮຕີ.
ຜູ້ຄົນພາກັນຊອກຫາສິ່ງຂອງຜ່ານກອງຊາກຫັກພັງ ທີ່ເຄີຍເປັນຂອງໂຮງແຮມ ແມນຄຸຍເອີ (Manguier) ຫລັງຈາກການເກີດຜ່ນດິນໄຫວໃນວັນທີ 14 ສິງຫາ, ປີ 2021 ໃນເມືອງ ເລີສ ຄາຍສ໌, ທາງທິດຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ຂອງເຮຕີ.

ລາຍງານເນື່ອງໃນວັນສາກົນເພື່ອການຫລຸດຄວາມສ່ຽງຈາກໄພພິບັດພົບວ່າ ການເສຍຊີວິດ ແລະການສູນເສຍທາງດ້ານເສດຖະກິດຈາກໄພທໍາມະຊາດ ຈໍານວນຫລາຍແມ່ນສາມາດຫຼີກລ້ຽງໄດ້ໂດຍການລົງທຶນໃນມາດຕະການການຫລຸດຄວາມສ່ຽງ ຈາກໄພພິບັດນັ້ນ ໃນລັກສະນະຂອງການປ້ອງກັນ. ລິຊາ ສະລາຍນ໌ (Lisa Schlein) ມີລາຍງານໃຫ້ VOA ຈາກນະຄອນເຈນິວາ, ເຊິ່ງ ທິບສຸດາ ຈະນໍາເອົາລາຍລະອຽດ ມາສະເໜີທ່ານໃນອັນດັບຕໍ່ໄປ.

ໄພພິບັດທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບສະພາບອາກາດ ມີການເພີ້ມຂຶ້ນເກືອບສອງເທົ່າໃນຊ່ວງ 20 ປີທີ່ຜ່ານມາ, ໂດຍປະເທດທີ່ກໍາລັງພັດທະນາ ຕ້ອງປະເຊີນກັບໄພພິບັດຕ່າງໆໜັກທີ່ສຸດ. ເຖິງແມ່ນວ່າ ສະພາບອາກາດທີ່ຮ້າຍແຮງແລະໄພພິບັດອື່ນໆ ຍັງຄົງເພີ້ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ທາງອົງການສະຫະປະຊາຊາດເພື່ອການຫຼຸດຄວາມສ່ຽງຈາກໄພພິບັດກ່າວວ່າ ມີການຈັດສັນເງິນທຶນພຽງເລັກນ້ອຍເພື່ອຊ່ວຍບັນດາ ປະເທດດຕ່າງໆໃນການປ້ອງກັນ ຫລືຫລຸດຄວາມສ່ຽງເຫລົ່ານັ້ນ.

ລາຍງານພົບວ່າ ໄດ້ມີການຈັດສັນຄວາມຊ່ວຍເຫລືອເພື່ອການພັດທະນາຢ່າງເປັນທາງການມູນຄ່າ 133 ຕື້ໂດລາ ສໍາລັບຄວາມຊ່ວຍເຫລືອທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບໄພພິບັດລະຫວ່າງປີ 2010 ຫາ 2019. ແຕ່ວ່າ ມີພຽງ 5 ຕື້ 500 ລ້ານໂດລາເທົ່ານັ້ນທີ່ໄດ້ຮັບການລົງທຶນໃນມາດຕະການເພື່ອຫລຸດຄວາມສ່ຽງ ແລະບັນເທົາຜົນກະທົບທີ່ເກີດຈາກໄພພິບັດດັ່ງກ່າວ.

ເງິນທຸກໆ 100 ໂດລາທີ່ໃຊ້ຈ່າຍເຂົ້າໃນຄວາມຊ່ວຍເຫລືອເພື່ອການພັດທະນາທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບໄພພິບັດ ໄດ້ລະບຸວ່າມີພຽງແຕ່ 50 ເຊັນເທົ່ານັ້ນທີ່ຖືກນໍາໃຊ້ເຂົ້າໃນການພັດທະນາ ເພື່ອປົກປ້ອງຜົນກະທົບ ທີ່ເກີດຈາກໄພພິບັດຕ່າງໆ. ຜູ້ອໍານວຍການຂອງອົງການຫລຸດຄວາມສ່ຽງຈາກໄພພິບັດ ທ່ານຣິຄາໂດ ເມີນາ (Ricardo Mena) ກ່າວວ່າ ເຖິງແມ່ນເງິນກອງທຶນ ODA ຢູ່ໃນລະດັບຕໍ່າ ກໍຄວນໃຊ້ໃຫ້ຖືກເປົ້າໝາຍກວ່ານີ້. ທ່ານກ່າວວ່າ ມັນຄວນຖືກນໍາໃຊ້ເພື່ອຊ່ວຍ ເຫລືອບັນດາປະເທດທັງຫລາຍທີ່ທຸກຍາກກ່ວາ ແລະອ່ອນແອກວ່າ ເຊິ່ງທ່ານກ່າວວ່າ:

“ຜູ້ໃດກໍຄິດວ່າ ປະເທດທີ່ມີແນວໂນ້ມ ຈະເກີດໄພພິບັດຫລາຍກວ່າ ແລະມີອັດ ຕາການເສຍຊີວິດທີ່ສູງຂຶ້ນ ຈະເປັນປະເທດທີ່ມີການຈັດສັນ ການຫລຸດຄວາມສ່ຽງທາງໄພພິບັດ ຫລື DRR, ການຈັດສັນປັນສ່ວນຂອງເງິນທຶນຕ້ອງຫລາຍທີ່ສຸດ, ແຕ່ໜ້າເສຍດາຍທີ່ກໍລະນີນັ້ນ ມັນບໍ່ແມ່ນ. ການລົງທຶນແບບບໍ່ພຽງພໍ ແມ່ນມີເງື່ອນໄຂວ່າ ເພື່ອປ້ອງກັນໄພພິບັດໃນອະນາຄົດ ຢູ່ຂົງເຂດບ່ອນທີ່ມີອັດຕາການເສຍຊີວິດ ທີ່ມີລັກສະນະສູງ.”

ທ່ານເມີນາ ກ່າວວ່າ ຄວາມຫລົ້ມແຫລວ ໃນການລົງທຶນໃນ DRR ຫລືການຫລຸດຄວາມສ່ຽງຈາກໄພພິບັດ ກໍເໝືອນກັບການຊື້ລົດດີໆງາມໆທີ່ບໍ່ມີຫ້າມລໍ້ຫຼືເບຣກສ໌ ເຊິ່ງທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ:

“ການລົງທຶນໃນ DRR, ພວກເຮົາຮູ້ວ່າມັນສົມເຫດສົມຜົນ ແລະໃນລັກສະນະຂອງທຶນທີ່ເປັນຜົນປະໂຫຍດ ມັນເປັນທາງບວກຢ່າງມະຫາສານ. ດັ່ງນັ້ນ, ແມ່ນແລ້ວ, ພວກເຮົາກໍາລັງບອກວ່າ ເປັນການດີກວ່າທີ່ຈະບຸກເຂົ້າໃນປັດໄຈພື້ນຖານຂອງຄວາມສ່ຽງ, ຈາກນັ້ນ ຈຶ່ງມີການໃຊ້ເງິນຈໍານວນຫລາຍ ເມື່ອໃດທີ່ມີໄພພິບັດນັ້ນເກີດຂຶ້ນ.”

ການສຶກສາທາງວິຊາການພົບວ່າ ເງິນທຸກໆໂດລາທີ່ລົງທຶນໄປໃນການປ້ອງກັນເພື່ອຫລຸດຄວາມສ່ຽງທາງໄພພິບັດນັ້ນ ສາມາດສົ່ງຜົນໃຫ້ມີການເກັບທ້ອນເງິນໄດ້ 3 ໂດລາ ຫາ 15 ໂດລາ ໃນການສູນເສຍຈາກໄພພິບັດ.

ທ່ານເມີນາ ໄດ້ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ມີການເພີ້ມເງິນທຶນ ODA ເພື່ອຊ່ວຍເຫລືອບັນດາປະເທດທີ່ທຸກຍາກໃຫ້ປັບໂຕເຂົ້າກັບການປ່ຽນແປງຂອງສະພາບອາກາດ ແລະດໍາເນີນການລະດັບຊາດ ໃນການວາງຍຸດທະສາດເພື່ອຫລຸດຄວາມສ່ຽງທາງໄພ ພິບັດ. ທ່ານໄດ້ອ້າງເຖິງບັນດາປະເທດທີ່ເປັນເກາະດອນນ້ອຍໆ, ປະເທດດ້ອຍພັດທະນາທັງຫຼາຍ ແລະປະເທດກໍາລັງພັດທະນາຕ່າງໆທີ່ບໍ່ມີທາງອອກສູ່ທະເລ ວ່າມີຄວາມຂັດສົນທີ່ສຸດ.

ອ່ານຂ່າວນີ້ເປັນພາສາອັງກິດ

XS
SM
MD
LG