ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

logo-print

ກຸ່ມ​ຊາວ​ເຜົ່າ​ເກົາ​ຫຼີ ໃນ​ຍີ່​ປຸ່​ນ ມີຄວາມກ້າວ​​ໜ້າ​ດ້ານ​ສິດ​ທິ​ມະ​ນຸດ ວັດ​ທະ​ນາ​ທຳ ແລະທ້ອນ​ໂຮມ​ສາມະຄີກັນ


​ພວກ​ນັກ​ຮຽນ​ເຝິກ​ຊ້ອມພ​າ​ກັນໂບກ​ທຸງ ຢູ່​ມັດ​ທະ​ຍົມ​ໂຕ​ກຽວເກົາ​ຫຼີ​ ​ທີ່​ນະ​ຄອນ​ໂຕ​ກຽວ ວັນ​ທີ 26 ກັນ​ຍາ 2017.

ກ່ອນ​ການ​ສິ້​ນ​ສຸດ​ລົງ​ຂອງ​ສົງ​ຄາມ​ໂລກ​ຄັ້ງ​ທີ​ສອງ ບໍ່​ໄດ້ມີ​ເກົາ​ຫຼີ​ເໜືອ ຫຼື​ເກົາ​ຫຼີ​ໃຕ້. ມີ​
ພຽງ​ແຕ່​ປະ​ເທດ​ດຽວ ທີ່​ຄອບ​ຄອງ​ໂດຍ​ຍີ່​ປຸ່ນ. ເວ​ລາ​ໂຕ​ກຽວຍອມ​ແພ້​ໃຫ້​ແກ່​ກຳ​ລັງພັນ​
ທະ​ມິດໃນ​ປີ 1945 ແຫຼມ​ດັ່ງກ່າວ ໄດ້​ຖືກ​ແບ່ງ​ແຍກ​ອອກ​ເປັນ​ສອງ​ພາກ​ຢູ່​ເສັ້ນ​ຂະ
ໜານທີ 38 ແລະ​ຊາວ​ເຜົ່າ​ເກົາ​ຫຼີ​ຫຼາຍ​ພັນ​ຄົນ​ໄດ້ຖືກປະປ່ອຍ​ໄວ້​ຢູ່​ໃນ​ຍີ່​ປຸ່ນ.

ນັບ​ແຕ່​ນັ້ນ​ມາ​ຫຼາຍ​ທົດ​ສະ​ວັດ ເຊື້ອ​ສາຍ​ເຂົາ​ເຈົ້າຫຼາຍ​ຄົນ ໄດ້​ຕັດ​ສິນ​ໃຈ ​ພາ​ກັນ​ຢູ່
ແລະ​ປັດ​ຈຸ​ບັນ​ນີ້​ ມີ​ຈຳ​ນວນ​ຢູ່ກວ່າ 600,000 ຄົນ.

ໃນ​ຂະ​ນະ​ທີ່​ຊາວ​ເຜົ່າ​ເກົາ​ຫຼີ​ຈຳ​ນວນ​ນຶ່ງ​ພາ​ກັນ​ລົງ​ທະ​ບຽນ​ຢູ່​ໃນ​ຍີ່​ປຸ່ນ ສອງ​ກຸ່ມ​ໄດ້​ຮັບ​
ຄວາມ​ສົນ​ໃຈ​ທີ່​ສຳ​ຄັນ.

ມີການຈັດຕັ້ງ​ຂຶ້ນ​ ໃນ​ປີ 1946 ກຸ່ມ​ມິນ​ດານ ໄດ້​ພົວ​ພັນ​ກັບ​ເກົາ​ຫຼີ​ໃຕ້ ໃນ​ຂະ​ນະ​ທີ່​ກຸ່ມ
​ຈົງ​ກ​ຣິ​ຍົງ ໄດ້​ພົວ​ພັນ​ຢ່າງໃກ້​ຊິດ​ກັບ​ເກົາ​ຫຼີ​ເໜືອ. ປະ​ມານ 65 ເປີ​ເຊັນ​ຂອງ​ຊາວເຜົ່າ​
ເກົາ​ຫຼີ​ ພົວ​ພັນ​ໂຕເຂົາ​ເຈົ້າເອງກັບ​ມິນ​ດານ ແລະ 25 ເປີ​ເຊັນ ເປັນ​ບັນ​ດາ​ສະ​ມາ​ຊິກ
​ຂອງກຸ່ມ​ສຸດ​ທ້າຍ.

ທ່ານ​ແກ​ຣນ​ຕ໌ ນິວ​ແຊມ ສະ​ມາ​ຊິກ​ຄົ້ນ​ຄວ້າ​ອາ​ວຸ​ໂສ​ກັບ​ກອງ​ປະ​ຊຸມ​ສຶກສາ​ຍຸດ​ທະ​
ສາດ​ຍີ່​ປຸ່ນ​ໃນ​ນະ​ຄອນ​ໂຕ​ກຽວກ່າວ​ວ່າ ​ຕາມ​ປະ​ຫວັດ​ສາດ​ແລ້ວ ທັງ​ສອງ​ກຸ່ມ​ໄດ້​ເນັ້ນ
​ໜັກ​ໃສ່​ຄວາມ​ຕ້ອງ​ການ “ໃຫ້​ບັນ​ດາ​ສະ​ມາ​ຊິກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ມີ​ຊີ​ວິດຢູ່ຢ່າງ​ສະ​ດວກສະ​ບາຍ
​ໃນ​ຍີ່​ປຸ່ນ.”

ທ່ານ​ກ່າວ​ວ່າ “ໃນ​ຂະ​ນະ​ທີ່ຫຼ​າຍ​ລຸ້ນຜ່ານ​ໄປ ພວກ​ຊາວ​ໜຸ່​ມ​ທັງ​ສອງອົງ​ການ​ຈັດ​ຕັ້ງ​
ປາ​ກົດ​ວ່າ​ມີ​ຄວາມ​ສົນ​ໃຈ​ໜ້ອຍ​ໃນແງ່​ການ​ເມືອງ ມີ​ຄວາມ​ໝັ້ນ​ໝາຍ​ໜ້ອຍ​ສຳລັບ
ບ້ານ​ແມ່​ບ້ານ​ພໍ່​ຫຼາຍກວ່າ​ທີ່​ມີ​ມາ​ກ່ອນ.

ອ່ານ​ຂ່າວ​ນີ້​ເພີ​້​ມ​ເປັນ​ພາ​ສາ​ອັງ​ກິດ

ທ່ານອາດຈະມັກເລື້ອງນີ້ຄືກັນ

XS
SM
MD
LG