ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

logo-print

ນັກ​ສຶກ​ສາ ມະ​ຫາ​ວິ​ທະ​ຍາ​ໄລ ປີທຳ​ອິດ ຈະ​ຕຸ້ຍ​ຂຶ້ນ 15 ປອນ ແມ່ນ​ເລື່ອງ​ທີ່ ຖືກ​ປັ້ນ​ແຕ່ງ​ຂຶ້ນ​ມາ​


ນັກ​ສຶກ​ສາ ກິນ​ເຂົ້າ​ຢູ​່​ມະ​ຫາ​ວິ​ທະ​ຍາ​ໄລ ໂຄ​ໂລ​ຣາ​ໂດ ສ​ປ​ຣິງ​ສ໌

ຊາວ​ໜຸ່ມ​ສ່ວນໃຫຍ່​ໂດຍ​ທົ່ວ​ໄປ​ແລ້ວ ເຂົາ​ເຈົ້າຈະ​ບໍ່​ຄ່ອຍ​ເຂົ້າ​ເຮືອນ​ຄົວ ເພື່ອ​ແຕ່ງ​ອາ​
ຫານກິນຫຼາຍປານໃດ ເພາະວ່າຕອນຢູ່ບ້ານກັບພໍ່ແມ່ນັ້ນ, ການແຕ່ງກິນສ່ວນຫຼາຍກໍ
ຈະແມ່ນແມ່ເປັນຜູ້ເຮັດ, ສະນັ້ນແລ້ວ ເມື່ອເຂົາເຈົ້າອອກຈາກເຮືອນຂອງເຂົາເຈົ້າ
ເພື່ອໄປຮຽນຕໍ່ມະຫາວິທະຍາໄລຢູ່ຕ່າງຖິ່ນ ເຂົາເຈົ້າຈະເຮັດກິນບໍ່ເປັນ ຫຼືບໍ່ກໍບໍ່ມີເວ
ລາ, ສະນັ້ນເຂົາເຈົ້າຈະຊອກຊື້ອາຫານທີ່ກິນງ່າຍໆ ແລະ ບໍ່ຄ່ອຍເປັນອາຫານເພື່ອ
ສຸຂະພາຍປານໃດ. ເຊິ່ງ ພຸດທະສອນ ຈະນຳເອົາລາຍງານ ເລື່ອງອາຫານການກິນ
ທີ່ອາດເຮັດໃຫ້ນັກສຶກສາປີທຳອິດຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລ ມີນ້ຳໜັກເພີ່ມຂຶ້ນມາສະເໜີ
ທ່ານໃນອັນດັບຕໍ່ໄປ.

ຈະ​ມີ​ໃຜ​ອົດ​ບໍ່​ກິນ​ຈືນ​ມັນ​ຝ​ຣັ່ງ, ພິ​ສ​ຊາ ແລະ ກະ​ແລັມ ໄດ້​ແດ່?

ບໍ່​ແມ່ນ​ທ້າວ ກຸນ​ນາ ແຄ​ໂຣ​ລ ແນ່ນອນ, ລາວ​ແມ່ນ​ນັກ​ສຶກ​ສາ​ຢູ່​ມະ​ຫາ​ວິ​ທະ​ຍາ​ໄລ
ອາເມຣິກັນ ໃນນະຄອນຫຼວງ ວໍຊິງຕັນ.

“ແຮມ​ເບີ​ເກີ, ຈືນ​ມັນ, ພິ​ສ​ຊາ​ປ່ຽງ​ນຶ່ງ ແລະ ນໍ້​າ​ອັດ​ລົມ​ ໂຄກ,” ແມ່ນ​ອາ​ຫານທີ່​ມັກ​ຂອງ​
ລາວ, ອີງຕາມການກ່າວຂອງຜູ້ທີ່ໄດ້ຍ້າຍມາຈາກເຂດ ບຣຸກລິນ ຂອງນະຄອນ
ນິວຢອກ ນັ້ນ.

ດ້ວຍ​ອາ​ຫານ​ຈຳ​ນວນຫຼວງຫຼາຍ​ຢູ່ໂຮງ​ອາ​ຫານ ແລະ ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ເດົາ​ລາຍ​ການ​ອາ​ຫານ​
ໄດ້ນັ້ນ, ນັກສຶກສາປີທຳອິດທັງຫຼາຍ, ຈະພາກັນເຂົ້າໄປຊື້ກິນ ແລະ ກໍເຮັດໃຫ້ຮ່າງ
ກາຍມີນ້ຳໜັກຫຼາຍຂຶ້ນ.

ຫຼື ເຂົາ​ເຈົ້າ​ຕຸ້ຍ​ຂຶ້ນແທ້​ບໍ?

ການ​ສຶກ​ສາ​ໃນ​ບົດ​ຂຽນ ກ່ຽວ​ກັບ ສຸ​ຂະ​ພາບ​ໃນ​ມະ​ຫາ​ວິ​ທະ​ຍາ​ໄລ ​ເມື່ອ​ສິບ​ປີ​ທີ່​ຜ່ານ​
ມາໄດ້ສະເໜີວ່າ ນັກສຶກສາປີທຳອິດ ບໍ່ໄດ້ມີນ້ຳໜັກຂຶ້ນຄືທີ່ເຄີຍເປັນ, ເປັນການໃຫ້
ຄວາມຫວັງ ຕໍ່ຜູ້ທີ່ກຳລັງສຶກສາ ແລະ ຕໍ່ສູ້ກັບໂຣກອ້ວນຊາວ ອາເມຣິກັນ, ເຊິ່ງໃນປີ
2008, ຊາວອາເມຣິກັນອາຍຸ 20 ປີ ແລະ ສູງກວ່າມີ 66.9 ເປີເຊັນ. ປັດຈຸບັນນີ້, ຊາວ
ອາເມຣິກັນ ທີ່ມີນ້ຳໜັກເກີນຂະໜາດ ແລະ ເປັນໂຣກອ້ວນແມ່ນໄດ້ເພີ່ມຂຶ້ນເຖິງ 71
ເປີເຊັນ, ອີງຕາມສູນກາງເພື່ອການຄວບຄຸມໂຣກ ສະຫະລັດ.

ຕົວ​ເລກ​ດັ່ງ​ກ່າວ​ນັ້ນ​ເຮັດ​ໃຫ້​ມີ​ຊາວ​ອາ​ເມ​ຣິ​ກັນ ເກືອບ​ເຖິງ 30 ເປີ​ເຊັນ​ເປັນ​ຜູ້​ທີ່ບໍ່​ມີ​ນ້ຳ
ໜັກເກີນ ໃນປີ 2016.

ຜູ້​ຂຽນ​ ກ່ຽວ​ກັບ ການສຶກ​ສາ​ດັ່ງ​ກ່າວ, ທ່ານ​ນາງ ນິ​ໂຄ​ລ ແອ​ລ ມິ​ຮາ​ໂລ​ປູ​ລັອ​ສ (Nicole
L Mihalopoulos) ແລະ ເພື່ອນນັກຄົ້ນຄວ້າທັງຫຼາຍ ໄດ້ຄົ້ນພົບວ່າ ນັກສຶກສາປີ
ທຳອິດສ່ວນໃຫຍ່ໃນ 125 ຄົນທີ່ໄດ້ສຶກສານັ້ນບໍ່ໄດ້ຕຸ້ຍຂຶ້ນ 7 ກິໂລ ຫຼື ຫຼາຍກວ່ານັ້ນ,
ບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ ຫຼື ຕຸ້ຍຂຶ້ນພຽງກິໂລດຽວ. ຕົວເລກທີ່ດີທີ່ສຸດສຳລັບຜູ້ທີ່ບໍ່ມີການປ່ຽນ
ແປງແມ່ນ 33 ເປີເຊັນ, ຕຸ້ຍຂຶ້ນ ນຶ່ງຫາສອງກິໂລແມ່ນ 30 ເປີເຊັນ, ຕຸ້ຍຂຶ້ນ 3 ຫາ 6
ກິໂລ 17 ເປີເຊັນ, ຫຼື ນ້ຳໜັກຫຼຸດແມ່ນ 15 ເປີເຊັນ.

ການ​ສຶກ​ສາ​ດັ່ງ​ກ່າວ​ຍັງ​ໄດ້​ເປີ​ດ​ເຜີຍ​ວ່າ ພວກ​ນັກ​ສຶກ​ສາຜູ້​ທີ່​ມີ “ປະ​ຫວັດ​ເສດ​ຖະ​ກິດ​
ສັງຄົມຕ່ຳນັ້ນ ມີນ້ຳໜັກເພີ່ມຂຶ້ນຫຼາຍກວ່າ,” ແຕ່ການໄດ້ສຶກສາໃນລະດັບມະຫາວິ
ທະຍາໄລ “ຈະເຮັດໃຫ້ນ້ຳໜັກຫຼຸດລົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ.” ແຕ່ແນວໃດກໍຕາມ, ມັນຈະແກ່
ຍາວໄປຮອດຊ່ວງອາຍຸກາງຄົນເທົ່ານັ້ນ.

ໃນ​ຂະ​ນະ​ທີ່​ການ​ສຶກ​ສາ​ອື່ນໆ​ໄດ້​ສະ​ແດງ​ໃຫ້​ເຫັນ​ຜົນ​ສະຫຼຸບ​ທີ່​ແຕກ​ຕ່າງ​ກັນ​ນັ້ນ,
ການສຶກສາວິເຄາະລວມຜົນໃນເດືອນກຸມພາ 2017 ໄດ້ຄົ້ນພົບຜູ້ທີ່ເປັນນັກສຶກສາ
ປີທຳອິດ 15 ປອນ ເປັນເລື່ອງຂີ້ຕົວະຫຼາຍກວ່າຄວາມຈິງ. ຄຳວ່າ “ນັກສຶກສາປີທຳ
ອິດ 15 ປອນ ຫຼື Freshman 15” ແມ່ນຄຳເວົ້າທີ່ມັກຖືກໃຊ້ໃນ ສະຫະລັດ ທີ່ອ້າງ
ເຖິງຈຳນວນນ້ຳໜັກ, ທີ່ຖືກຈັດຢູ່ 15 ປອນ ຫຼື 7 ກິໂລ ທີ່ເພີ່ມຂຶ້ນໃນຮ່າງກາຍຂອງ
ເຂົາເຈົ້າ ໃນລະຫວ່າງການຮຽນປີທຳອິດຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລຂອງພວກນັກສຶກສາ.

ອາ​ຈານ​ເສດ​ຖະ​ສາດ ທ່ານ ຊາ​ລ​ສ໌ ໂບມ ຈາກ​ມະ​ຫາ​ວິ​ທະ​ຍາ​ໄລ​ພາກກາງ​ລັດ​ ເທັນ
ເນັສຊີ ໄດ້ກ່າວຫຼັງຈາກການສຶກສາຂໍ້ມູນຈາກການສຳຫຼວດການພັດທະນາການຂອງ
ຊາວໜຸ່ມແຫ່ງຊາດວ່າ “ຂ້າພະເຈົ້າພົບວ່າ ການເຂົ້າຮຽນມະຫາວິທະຍາໄລປີທຳອິດ
ແມ່ນຄາດວ່າຈະມີນ້ຳຂຶ້ນພຽງປະມານ 1 ປອນເທົ່ານັ້ນ.” ຂໍ້ມູນຊຸດນັ້ນ ປະກອບມີຂໍ້
ມູນຂອງຫຼາຍພັນຄົນ, ຫຼາຍຄົນໄດ້ຖືກສຳຫຼວດໃນຫຼາຍທົດສະວັດທີ່ຜ່ານມາ.

ນາງ ອາ​ແມນ​ດາ ​ສ​ລິ້ງ, ນັກ​ໂພຊະ​ນາ​ການ ​ທີ່​ໄດ້​ລົງ​ທະ​ບຽນ​ຢູ່​ມະ​ຫາ​ວິ​ທະ​ຍາ​ໄລ
ອາເມຣິກັນ ໃນນະຄອນຫຼວງ ວໍຊິງຕັນ, ໄດ້ເຫັນພ້ອມວ່າ ນັກຮຽນປີທຳອິດ 15 ປອນ
ອາດເປັນເລື່ອງເລົ່າ ໃນຕຳນານຫຼາຍກວ່າຄວາມເປັນຈິງ.

ນາງ ສ​ລິ້ງ ກ່າວ​ວ່າ “ຂ້​າ​ພະ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ເຊື່ອ​ວ່າ​ນັກ​ສຶກ​ສາ​ປີ​ທຳ​ອິດ 15 ​ປ​ອນຈະ​ມີ​ຢູ່​ຈົນ​
ເຖິງປັດຈຸບັນນີ້ ດັ່ງທີ່ມັນອາດໄດ້ເປັນໃນຫຼາຍທົດສະວັດທີ່ຜ່ານມາ. ການຫຼຸດລົງ
ຂອງການມີນ້ຳຂຶ້ນ ແມ່ນເບິ່ງຄືວ່າ ຈະເປັນການປະສານກັນຂອງການສະໜອງອາ
ຫານເພື່ອສຸຂະພາບຢູ່ມະຫາວິທະຍາໄລ ກັບການລະວັງໃນການເລືອກອາຫານ.”

ທາງ​ເລືອກ​ໃນ​ການ​ເປັນ​ມັງ​ສະ​ວີ​ລັດເພື່ອ​ສຸ​ຂະ​ພາບ ແລະ ປາ​ສະ​ຈາກ​ໂປ​ຣ​ທີນ​ຈາກ
ເຂົ້າແມ່ນມີຫຼາຍຂຶ້ນກວ່າເກົ່າ. ຮ້ານອາຫານຈານດ່ວນຫຼາຍແຫ່ງກໍມີສະລັດ ແລະ
ຜັກຕ່າງໆເປັນອາຫານຈານປະກອບ. ພວກນັກສຶກສາມະຫາວິທະຍາໄລແມ່ນຄົນ
ທີ່ຂະຫຍັນຂັນແຂງ. ນັກສຶກສາປີທຳອິດຫຼາຍຄົນມັກຍ່າງ ຫຼື ຂີ່ລົດຖີບ ຫຼາຍກວ່າ
ແຕ່ກີ້, ເປັນການຊ່ວຍເຜົາຜານພະລັງງານແຄລໍຣີ.

ໂຮງ​ອາ​ຫານ ແລະ ການ​ບໍ​ລິ​ການ​ອາ​ຫານ ໄດ້​ພະ​ຍາ​ຍາມ​ທີ່​ຈະ​ເຮັດ​ໃຫ້ແຜນ​ອາ​ຫານ​
ຂອງເຂົາເຈົ້າເປັນຕາຢາກກິນກວ່າໝີ່ສຳເລັດຮູບ ແລະ ຂົ້ວມັກກະໂຣນີໃສ່ ເນີຍແຂງ,
ເຊິ່ງແມ່ນອາຫານຕາມຫໍພັກ ທີ່ມີມາດົນນານ. ໃນຂະນະທີ່ມັນງ່າຍ ແລະ ກໍໄວນັ້ນ,
ອາຫານດັ່ງກ່າວແມ່ນເຕັມໄປດ້ວຍພະລັງງານແຄລໍຣີ ແລະ ບໍ່ມີທາດບຳລຸງລ້ຽງ. ໝີ່
ລົດໄກ່ຫໍ່ນຶ່ງ ມີປະລິມານທາດໂຊດຽມທີ່ແນະນຳໃຫ້ພໍລິໂພໃນແຕ່ລະວັນເຖິງ 1 ສ່ວນ
3, ໃນຂະນະທີ່ມັນໃຫ້ແຄລໍຣີປະມານ 1 ສ່ວນ 10 ຂອງ 2000 ແຄລໍຣີ ທີ່ຖືກຈັດໃຫ້
ເປັນປະລິມານບໍລິໂພກມາດຕະຖານສຳລັບຜູ້ໃຫຍ່ຄົນນຶ່ງ.

ອ່ານ​ລາຍ​ງານນີ້​ຕື່ມ​ເປັນ​ພາ​ສາ​ອັງ​ກິດ

ຄວາມເຫັນຂອງທ່ານ

ສະແດງຄວາມເຫັນໃຫ້ເບິ່ງ

ທ່ານອາດຈະມັກເລື້ອງນີ້ຄືກັນ

XS
SM
MD
LG