ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

logo-print

ອາຫານລາວ ເປັນທີ່ນິຍົມກັນຫຼາຍ ໃນນະຄອນຫຼວງ ວໍຊິງຕັນ


ຈາກ​ອີ​ຕາ​ລີ ຫາ ຈີນ ​ແລະ​ອັຟກາ​ນິສຖານ ຫາ​ ເອທິ​ໂອ​ເປຍ​ ແລ້ວ ກໍ​ຍັງມີ​ຮ້ານອາຫານ ຂອງຫຼາຍໆຊົນ​ຊາດ​ຊົນເຜົ່າ ຢູ່ໃນ​ນະຄອນຫຼວງວໍ​ຊິງ​ຕັນ. ບໍ່ພຽງເທົ່າ​ນັ້ນ ການ​ເປີດ​ຮ້ານ
​ອາຫານ​ໃໝ່ ​ທີ່​ຜູ້ຄົນບໍ່ລຶ້ງ​ເຄີຍສາມາ​ດ​ກາຍເປັນ​ຄວາມ​ສ່ຽງໄດ້. ຍານາງແສງ ຫຼວງ​ຣາດ ຊຶ່ງເຄີຍເປັນອົບ​ພະ​ຍົບ​ມາກ່ອນ ແມ່ນ​ມີ​ຄວາມ​ມັກ​ຮັກ ເປັນ​ຊີວິດ​ຈິດ​ໃຈກັບ​ການ​ຄົວກິນ ​ຈຶ່ງໄດ້ຕັດສິນໃຈ ​ເປີດ​ຮ້ານ​ອາຫານ​ລາວ​ແຫ່ງ​ທຳ​ອິດ ​ຢູ່​ໃນ​ນະຄອນຫຼວງ​ ຂອງ​ສະຫະ
ລັດ. ດັ່ງ​ທີ່​ນັກ​ຂ່າວ ວີ​ໂອ​ເອ ຈູ​ນ ​ໂຊ​ ລາຍ​ງານ​ກ່ຽວກັບ ຄວາມ​ສຳ​ເລັດ​ຂອງ​ຮ້ານ​ອາຫານ
ຕິບ​ເຂົ້າ ຊຶ່ງ​ ກິ່ງ​ສະຫວັນ ຈະ​ນຳ​ເອົາລາຍລະອຽດມາສະ​ເໜີ​ທ່ານ.

ຍານາງ​ແສງ​ ຫຼວງຣາດ ແມ່ຄົວ​ໃຫຍ່ ​ແລະ​ເຈົ້າ​ຂອງ​ຮ້ານ​ກ່າວ​ວ່າ “ການ​ຄົວກິນ ແມ່ນ​
ຄວາມ​ມັກ​ຮັກ​ເປັນ​ຊີວິດ​ຈິດ​ໃຈ​ຂອງ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ. ​ເວລາ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ຄົວກິນ ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​
ທຸ້ມ​ເທ​ຈິດ​ໃຈ ​ແລະ​ວິນ​ຍານຂອງ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ 100 ​ເປີ​ເຊັນ ເຂົ້າ​ໃນ​ສິ່ງ​ທີ່​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ
​ເຮັດ.”

ບາງ​ທີ ​ເປັນ​ເພາະວ່າ​ ພວກທີ່ມາ​ຮັບ​ປະທານອາຫານ ​ຢູ່​ຮ້ານ​ຕິບ​ເຂົ້ານັ້ນ ​ເປັນ​ລູກ​ຄ້າ
​ປະຈຳ.

ທ່ານ​ມາ​ເຊ​ນ ຢາ​ກຸບ ລູກ​ຄ້າ​ຜູ້​ນຶ່ງ​ກ່າວ​ວ່າ “ພັນ​ລະ​ຍາ​ຂອງ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ ​ແລະ​ຂ້າພະ​
ເຂົ້າ ​ໄດ້​ລອງ​ຊີມ​ເບິ່ງ ​ແລະ​ພວກ​ເຮົາ​ພາກັນ​ມັກ​ອາຫານ. ຄວາມ​ສົດ​ຂອງ​ສ່ວນປະ

ກອບຕ່າງໆ ​ເຄື່ອງປຸງ​ແຕ່ງ ລົດຊາດຕ່າງໆ ໄດ້ເຮັດ​ໃຫ້​ພວກ​ເຮົາ​ກັບ​ຄືນ​ມາອີກ.
ພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ນຳພາ​ໝູ່​ເພື່ອນ ໝູ່​ເພື່ອນ​ທັງ​ໝົດ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ​ ພາກັນ​ມັກຮ້ານ​ອາ
ຫານນີ້​ເຊັ່ນ​ກັນ.”

ຍານ​າງແສງ ໄດ້​ເປີດ​ຮ້ານ​ອາຫານ​ລາວ​ແຫ່ງ​ທຳ​ອິດ​ໃນ​ຂົງ​ເຂດ​ນະຄອນ ຫຼວງ​ວໍ​ຊິງ​ຕັນ
​ເມື່ອ​ເດືອນ​ທັນວາ ປີ 2014.

ຍານ​າງແສງ ກ່າວ​ວ່າ “ສິ່ງ​ທີ່​ສ້າງຄວາມປະທັບໃຈ​ໃຫ້ແກ່​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ແທ້ໆ​ນັ້ນ​ກໍ​ຄື
​ໃນ​ລະດູ​ຮ້ອນ​ປີ 2015 ພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ຖືກ​ສະ​ເໜີ​ ໃຫ້ເປັນຮ້ານອາຫານດີ​ເດັ່ນ ​ໃນ​

ອາ​ເມຣິກາ ຈຳນວນທັງໝົດ 50 ຮ້ານ​ ໂດຍ ​ບົງ ອັບ​ເປີ​ຕີ (Bon Appetit.) ນັ້ນ​
ແມ່ນສິ່ງທີ່​ບໍ່​ໜ້າ​ເຊື່ອ​ສຳລັບ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ. ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ຕົກ​ໃຈ​ວ່າ ມັນ​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ໄດ້​
ຢ່າງ​ໃດ.”

ຍານາງ​ແສງ ​ໄດ້​ເລີ້​ມຄົວກິນ​ມາ​ແຕ່​ຍັງ​ນ້ອຍ ​ຢູ່​ໃນ​ປະ​ເທດ​ລາວ.

ຍານາງແສງ ກ່າວ​ວ່າ “ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ເລີ້ມ​ຄົວກິນ​ແຕ່ອາຍຸ​ເຈັດ​ປີ ​ແລະ​ໄດ້​ຮຽນ​ຈາກ​
ແມ່​ຕູ້ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ. ​ແມ່​ຂອງ​ຂ້າພ​ະ​ເຈົ້າ​ຫຍຸ້​ງຍາກ​ນຳ​ການ​ເຮັດ​ວຽກ. ​ເພາະສະ​
ນັ້ນ ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ໄດ້​ເຮັດ​ກິນ​ໃຫ້​ພວກນ້ອງໆ​ສາມ​ຄົນ. ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ຈື່​ວ່າ ມັນມີ​
ຄວາມ​ມ່ວນ​ຊື່ນທີ່​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຮຽນ ​ເພື່ອ​ສັງ​ເກດ​ເບິ່ງ​ວ່າ​ແມ່ຕູ້​ຂອງ​ຂ້າ​ພະ​ເຈົ້າ ​
ຈະແຕ່ງຫຍັງ​ໃຫ້ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ເຮັດ.”

ຄອບ​ຄົວ​ຫຼວງຣາດ ​ໄດ້​ຫລົບໜີ​ໄປຢູ່​ປະ​ເທດ​ໄທ ​ໃນ​ປີ 1981 ​ຍ້ອນຜົນ​ກະທົບ​ຈາກ​ສົງ
ຄາມ​ຫວຽດນາມ ​ແລະຄວາມ​ສົນ​ໃຈ​ໃນ​ການ​ຄົວກິນ​ຂອງ​ຍານາງ​ ກໍໄດ້​ເລີ້ມຂຶ້ນ​ໃນ​ຂະ
ນະ​ທີ່ຢູ່ໃນ​ສູນ​ອົບ​ພະຍົບ.

ຍານາງແສງ ກ່າ​ວວ່າ “ຂ້າພ​ະ​ເຈົ້າ​ອາຍຸໄດ້ 12 ປີ. ຂ້າ​ພະ​ເຂົ້າ​ໄດ້​ຮຽນ​ຄົວກິນ​ກັບ​ເພື່ອນ
​ບ້ານ​ຂອງ​ຂ້າພ​ະ​ເຈົ້າ. ພວກ​ເຮົາ​ມີ​ເພື່ອນ​ບ້ານ​ຢູ່​ທຸກ​ຫົນ​ແຫ່ງໃນ​ປະ​ເທດ​ລາວ. ​ເພາະສະ
​ນັ້ນ ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ປະສົບ​ພົບ​ພໍ້ກັບ​ການ​ຄົວກິນ​ຕ່າງໆ​ຂອງ​ລາວ.

ສອງ​ປີ​ຕໍ່ມາ ຄອບຄົວ​ຂອງ​ຍານາງ​ໄດ້ມາ​ເຖິງ​ສະຫະລັດ ​ແລະ​ຕັ້ງ​ຖິ່ນ​ຖານ​ຢູ່ເຂດເບເອ
ເຣຍ ນະຄອນ​ແຊນ​ ແຟຣນຊິ​ສ​ໂກ. ​ໃນ​ນາມລູກ​ສາວ​ກົກ ຍານາງແສງ ​ແມ່ນ​ສືບ​ຕໍ່​ຄົວ
ກິນ​ໃຫ້​ແກ່​ຄອບຄົວ ​ໃນ​ຂະນະ​ທີ່​ພໍ່​ແມ່​ ພາກັນ​ເຮັດ​ວຽກເປັນ​ເວລາຫຼາຍ​ຊົ່ວ​ໂມງ.

ຫຼັງ​ຈາກແຕ່ງງານ​ແລ້ວ ຍານາງ​ ​ແລະ​ສາມີໄດ້​ພາກັນຍ້າຍ​ມາ​ຢູ່​ຊານເມືອງຂອງນະຄອນ
ຫຼວງ​ວໍ​ຊິງ​ຕັນ. ​ແລະ​ໄດ້​ສືບຕໍ່ໃນ​ຄວາມ​ມັກ​ຮັກທີ່ເປັນ​ຊີວິດ​ຈິດ​ໃຈ. ຄອບຄົວ​ຫຼວງຣາດ
​ໄດ້​ຊື້​ຮ້ານ​ອາຫານ​ໄທ ​ໃນ​ເມືອງ​ຟອລ​ເຊີສ ລັດ​ເວີ​ຈີ​ເນຍ ​ແລະ​ໄດ້​ເລີ້ມ​ບໍລິການ​ອາຫານ
​ລາວ​ຈຳນວນ​ນຶ່ງ.

ຍານ​າງ​ແສງ ກ່າວ​ວ່າ “ມັນ​ຂ້ອນຂ້າງ​ເປັນ​ການ​ທ້າ​ທາຍ​ໜ້ອຍ​ນຶ່ງ ​ເພາະວ່າ​ບໍ່​ມີ​ຫຼາຍ​
ຄົນຮູ້​ຈັກ​ອາຫານ​ລາວ ບໍ່​ມີ​ຫຼາຍ​ຄົນຮູ້​ວ່າ​ເມືອງ​ລາວ​ຢູ່​ໃສ. ​ເພາະສະ​ນັ້ນ ຂ້າພະ​ເຈົ້າ
​ຕ້ອງ​ໄດ້​ອອກ​ມາ​ສອນ​ ໃຫ້​ພວກ​ແຂກ​ຮູ້​ວ່າ ອາຫານ​ລາວນັ້ນ​ແ​ມ່ນຫຍັງ ​ແລະ​ປ​ະ​ເທ​
ລາວ​ຢູ່​ໃສ.”

ນາງເວົ້າວ່າ ນາງໄດ້ຮັບ​ກຳລັງ​ໃຈ​ ຍ້ອນການ​ຕອບ​ຮັບ​ຂອງ​ພວກ​ລູກ​ຄ້າ ຄອບຄົວ​ຫຼວງ
ຣາດ ​ໃນ​ທີ່​ສຸດ​ກໍໄດ້ເປີ​ດຮ້ານ​ອາ​ຫານອີກ​ແຫ່ງ​ນຶ່ງ​ທີ່​ບໍລິການ​ອາຫານ​ລາວ ​ໂດຍ​ສະ
​ເພາະ ​ຢູ່​ໃນ​ນະຄອນຫຼວງ​ຂອງ​ສະຫະລັດ.

ຍາ​ນາແສງ ກ່າວ​ວ່“ຕິບ​ເຂົ້າ ໝາຍ​ຄວາມ​ວ່າ​ກ່ອງ​ເຂົ້າ ແອບ​ໃສ່​ເຂົ້າໜຽວ. ທີ່​
ເປັນ​ສ່ວນ​ນຶ່ງຂອງປະ​ເພນີ​ລາວ. ຖ້າ​ຫາກ​ທ່ານ​ໄປ​ຢ້ຽມຢາມ​ເຮືອນ​ຄົນ​ລາວແລ້ວ
ທ່ານ​ຈະ​ເຫັນ​ຕິບ​ເຂົ້າ​ຢູ່​ສ​ະເໝີ. ມັນ​ເປັນ​ຕິບທີ່​ມີ​ຄວາມ​ໝາຍ​ດີ​ອັນສຳຄັນໃນ​ປະ​
ເພນີ​ລາວ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາ.”

​ເພື່ອບໍລິການລົດ​ຊາດ​ອັນແທ້ຈິງຂອງການ​ປຸງ​ແຕ່ງອາຫານ​ລາວແລ້ວ ຍານາງ​ໄດ້ ​
ປູ​ກ​ຜັກ​ ແລະ​ຜັກ​ຫ​ອມຕ່າງໆ​ຢູ່​ຫຼັງ​ບ້ານ​ຂອງ​ຍານາງ ທີ່​ຍານາງ​ບໍ່​ສາມາດ​ຊອກ​ຫາ​ຊື້​
ໄດ້ ຢູ່​ຕາມ​ຕະຫຼາດ​ທ້ອງ​ຖິ່ນ.

ຍານາງແສງ ກ່າວ​ວ່າ “ດັ່ງ​ໂຕ​ຢ່າງ​ພວກ​ເຮົາ​ມີ​ໃບ​ໝາກ​ຂີ້ຫູດ ທີ່​ເຮັດ​ໃຫ້​ມີ​ກິ່ນ​ຫ​ອມ
ຫຼາຍຢູ່​ໃນ​ອາຫານ.”

ປີ​ນີ້ ​ເປັນ​ປີທີ​ສອງຕິດ​ຕໍ່​ກັນ ທີ່ຍານາງ​ແສງ ​ໄດ້​ຖືກສະ​ເໜີ​ ໃຫ້ເປັນ​ແມ່ຄົວ​ທີ່​ດີ​ເດັ່ນ ຢູ່
ໃນ​ຮອບ​ຮອງຊະນະເລີດ​ ຂອງເຂດພາກກາງແອັດແ​ລນ​ຕິກ (Mid-Atlantic) ເພື່ອ
ຮັບ​ລາງວັນ​ເຈ​ມສ໌ ແບ​ຣດ໌ ອາວາຣດ໌ (James Beard Award) ຊຶ່ງ​ເປັນນຶ່ງ​ຂອງ​ກຽດ
ຕິຍົດ​ສູງ​ສຸດ​ຢູ່ໃນ​ອຸດສາຫະກຳ​ຮ້ານ​ອາຫານ.

ຍານາງ​ແສງ ກ່າວ​ວ່າ “ການ​ຄົວກິນ ຢູ່​ໃນ​ເຮື​ອນຄົວ ​ເຮັດໃຫ້​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ​ດີ​ໃຈ. ​ມັນ​
ແມ່ນ​ສ່ວນນຶ່ງໃນ​ຊີວິດ​ຂອງ​ຂ້າພະ​ເຈົ້າ.”

From Italian to Chinese and Afghan to Ethiopian, there are many diverse ethnic restaurants in Washington, DC. Yet, opening up a new one with an unfamiliar cuisine can be risky. Seng Luangrath, ((seng lu-ahn lot)) a former refugee with a passion for cooking dared to open the first Lao restaurant in the U.S. capital. As VOA's June Soh reports, Thip Khao is thriving. Carol Pearson narrates her report.

"Cooking is my passion. When I cook, I put 100 percent of my heart and soul into what I am making."

Perhaps that's why many diners at Thip Khao are regulars.

"My wife and I // tried it and we fell in love with the food. The freshness of the ingredients, spice, flavors,-- they keep us coming back. We brought friends, all of our friends have fallen in love with the restaurant, too."

Seng Luangrath ((seng lu-ahn lot)) opened the Washington region's first Lao restaurant in December, 2014.

"What really amazes me was in the summer of 2015, we were nominated the best 50 new restaurants in America by Bon Appetit. That was just like surreal for me. I was just, how that happened."

Luangrath started cooking at a young age in Laos.

"I started cooking at the age of seven and learning from my grandmother. My mom was too busy working. So I had to cook for my three other siblings. I remember it was a joy for me to learn, to observe whatever my grandmother will give me an assignment to do."

Luangrath's family fled to Thailand in 1981 due to the impact of the Vietnam War, and her interest in cooking grew while living in a refugee camp.

"I was 12 years old. I learned how to cook from my neighbors. We had neighbors from all over Laos. So I got myself exposed to different types of Lao cooking."

Two years later, her family came to the U.S. and resettled in the San Francisco Bay area. As the oldest child, Luangrath continued to cook for the family while her parents worked long hours.

After getting married, she and her husband moved to the Washington suburbs. Then, following her passion, Luangrath took over a Thai restaurant ((in Falls Church, VA)), and started serving a few Lao dishes.

"It was quite challenging because not too many people know Lao cuisine, not too many people know where Laos is. So I have to come out and teach my guests what is Lao food, where is Laos."

Encouraged by customers' responses, Luangrath finally opened a restaurant that exclusively serves Lao dishes in the U.S. capital.

"Thip Khao means a basket, a vessel that holds sticky rice. It's a part of Lao culture. If you go to Lao households, you're always going to see Thip Khao. It's a basket that is also meaningful for our Lao culture as well."

To deliver the authentic flavor of Lao cuisine, she grows some vegetables and herbs in her back yard that she can't find locally.

"For example we have kaffir lime leaves, which are the leaves that give a lot of fragrance, aroma to the salad."

This year, for the second year in a row, Luangrath was nominated as a Best Chef: Mid-Atlantic semifinalist for the James Beard Award, one of the most coveted honors in the restaurant industry.

"Cooking, being in the kitchen makes me happy. It is part of my life."

ຄວາມເຫັນຂອງທ່ານ

ສະແດງຄວາມເຫັນໃຫ້ເບິ່ງ

ທ່ານອາດຈະມັກເລື້ອງນີ້ຄືກັນ

XS
SM
MD
LG