ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ກຳປູເຈຍ ປະເຊີນກັບ ການທ້າທາຍ ໃນການຮັບມື ກັບເຊື້ອ HIV/AIDS ເຖິງແມ່ນມີຄວາມກ້າວໜ້າ (ວີດີໂອກ່ຽວຂ້ອງ)


ໂບສີແດງແມ່ນເປັນສັນຍາລັກ ຂອງການລົນນະລົງ ຕ້ານໂຣກ AIDS ຢູ່ທົ່ວໂລກ.

ຄວາມ​ພະຍາຍາມ​ຂອງ​ກຳປູ​ເຈຍ ທີ່​ຈະ​ແກ້​ໄຂ​ບັນຫາ​ HIV/AIDS
​ໃນ​ໄລຍະ 15 ປີຜ່ານມາ​ ແມ່ນໄດ້ຮັບການຕົບມືຊົມ​ເຊີຍ ​ທັງ​ໄດ້​
ເຮັດ​ໃຫ້​ກຳປູ​ເຈຍ​ກ້າວຂຶ້ນ​ມາ​ຢູ່​ ແຖວ​ໜ້າຂອງ​ພວກປະ​ເທດ​ທີ່​ມີ
​ລາຍ​ໄດ້​ນ້ອຍ​ຫລາຍໆ​ປະ​ເທດ. ​ແຕ່​ວ່າພວກ​ທີ່​ໄດ້ມີສ່ວນ​ພົວພັນ
ຫລາຍ​ທີ່ສຸດ​ໃນ​ການ​ດຳ​ເນີນ​ຄວາມ​ ພະຍາຍາມ​ດັ່ງກ່າວ ບາງ​ຄົນ​
ມີ​ຄວາມ​ວິຕົກ​ວ່າ ການ​ທ້າ​ທາຍຫລາຍໆ​ຢ່າງ​ທີ່​ປາກົດ​ຂຶ້ນ​ມາ
ອາດ​ສາມາດ​ລຶບຄວາມ​ກ້າວໜ້າ​ທີ່​ໄດ້​ຮັບ​ມານັ້ນ ​ກໍ​ໄດ້. Robert
Carmichael ຜູ້​ສື່​ຂ່າວ​ວີ​ໂອ​ເອ ລາຍ​ງານ​ມາ​ຈາກ​ນະຄອນຫລວງ
​ພະນົມ​ເປັນ ຊຶ່ງ​ດາຣາຈະ​ນຳ​ມາ ສະ​ເໜີ​ທ່ານ.

​ເປັນ​ເວລາ​ຫລາຍ​ປີ ທີ່​ກຳປູ​ເຈຍ​ໄດ້​ກາງ​ຕໍ່​ເງິນ​ທຶນ​ຈາກ​ພວກ​ຊ່ວຍ​ເຫລືອ​ຕ່າງປະ​ເທດ ສຳ​ຫລັບ​ການຕໍ່ສູ້​ທີ່ໄດ້ຮັບ​ຜົນສຳ​ເລັດ​ເປັນ​ສ່ວນ​ໃຫຍ່ຂອງຕົນ ຕ້ານເຊື້ອ​ໄວຣັສ HIV/AIDS ນັ້ນ. ​ໂຕ​ຢ່າງ ​ໃນ​ປີ 2012 90 ສ່ວນ​ຮ້ອຍ​ຂອງ​ເງິ​ນຈຳນວນ 50 ລ້ານ​ດອລລ່າ ທີ່​ໃຊ້​ຈ່າຍ​ໃນ​ການ​ຕໍ່ສູ້​ກັບ​ໂຣກ​ເອດ​ສ໌ ​ແມ່ນ​ມາ​ຈາກ​ພວກ​ໃຫ້​ເງິນ​ຊ່ວຍ​ເຫລືອ ເຊັ່ນ​ອົງການ Global Fund, ລັດຖະບານ​ສະຫະລັດ ​ແລະ​ລັດຖະບານ​ອອສ​ເຕຣ​ເລຍ.

ການ​ຈັດ​ຕັ້ງ​ ປະຕິບັດ​ການ​ປ້ອງ​ກັນ ການ​ສິດສອນ ​ແລະ​ການ​ປິ່ນປົວເປັນເວລາ​ຫລາຍ​ປີໄດ້
ປະສົບຜົນສຳ​ເລັດ: ອັດຕາ​ຂອງ​ພວກ​ຜູ້​ໃຫຍ່ທີ່​ຕິດ​ເຊື້ອ​ໄວຣັສ HIV ​ໄດ້​ລຸດລົງ​ຈາກ 2 ສ່ວນ
ຮ້ອຍ ​ໃນ​ປີ 1998 ມາ​ເຫລືອ​ພຽງ​ປະມານ 0.7 ສ່ວນ​ຮ້ອຍ ຊຶ່ງ​ແມ່ນ​ລື່ນ​ເປົ້າ​ໝາຍການ​ພັດ
ທະນາ​ສະຫັດສະ​ຫວັດ​ຂອງ​ກຳປູ​ເຈຍ ສຳ​ຫລັບ​ປີ 2015 ຄື 1 ​ເປີ​ເຊັນ​ນັ້ນ. ຄວາມ​ພະຍາ
ຍາມ​ດັ່ງກ່າວ​ນີ້ ​ແມ່ນ​ນຳພາ​ໂດຍ​ສູນ​ກາງເຊື້ອ​HIV/AIDS ພະຍາດ​ຜິວໜັງ​ແລະ​ພະຍາດຕິດ
​ແປດ​ທາງ​ເພດ​ແຫ່ງ​ຊາດ National Center for HIV/AIDS, Dermatology and STD
ຫລື
NCHADS ຂອງ​ກຳປູ​ເຈຍ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ອົງ​ກອນ​ຂອງ​ລັດຖະບານ​ທີ່​ໄດ້​ຮັບ​ມອບ​ໝາຍ​ໜ້າ​ທີ່​ໃຫ້
ຫາ​ທາງ​ກຳ​ຈັດ ​ເຊື້ອ​ໄວຣັສ HIV.


ຫົວໜ້າ​ຂອງ NCHADS, Dr Mean Chhivun ມີ​ເປົ້້າໝາຍ​ທີ່​ໃຫຍ່​ໂຕ​ກ່ວາ​ນັ້ນ​ອີກ.

Dr Mean Chhivun ກ່າວ​ວ່າ: “ອິງໃສ່​ປະສົບ​ປະການ​ທີ່​ພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ຮັບໃນ​ໄລຍະ
15 ປີຜ່ານມາ​ ອິງ​ໃສ່​ບົດຮຽນ​ທີ່​ພວກ​ເຮົາໄດ້ຮຽນ​ຮູ້ ​ໃນ​ການ​ຕໍ່ສູ້ກັບເຊື້ອ
HIV ​ແລະ​
ໃນ​ການ​ສະໜອງ​ການ​ດູ​ແລ​ທີ່​ດີ​ຂຶ້ນ​ໃຫ້​ແກ່ ພວກ​ປະຊາຊົນ ທີ່​ດຳລົງຊີວິດ​ຢູ່​ກັບ​ເຊື້ອ

HIV ​ແລະ​ໂຮ​ກ AIDS ນັ້ນ ພວກ​ເຮົາຈຶ່ງ​ໄດ້​ວາງ​ເປົ້າ​ໝາຍທີ່​ໃຫຍ່​ໂຕ​ຫລາຍ ​ໃນ​ການ
​ກຳຈັດ​ການ ຕິດ​ແປດ​ເຊື້ອ
HIV ​ໃຫ້​ ໝົດ​ສິ້ນ​ໄປ ພາຍ​ໃນ​ປີ 2020."

ຢູ່ກຳ​ປູ​ເຈຍ ​ເຊື້ອ HIV ​ແມ່ນຈະ​ຖືກ​ແຜ່ຜາຍ​ອອກ​ໄປ ​ໂດຍ​ຜ່ານ​ການ​ມີ​ເພດ​ສຳພັນກັບ​ເພດ​ກົງກັນຂ້າມ ​ເປັນ​ສ່ວນ​ໃຫຍ່. ພວກ​ກຸ່ມ​ຄົນ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ​ສ່ຽງ​ສູງ ​ແມ່ນ​ພວກ​ພະນັກງານໃຫ້​ຄວາມ​ບັນ​ເທິງ ຈຳນວນປະມານ 36,000 ຄົນ ຊຶ່ງ​ຫລາຍໆ​ຄົນ​ພາກັນ​ຂາຍ​ການ​ບໍລິການ​ທາງ​ເພດ ຕະຫລອດ​ທັງ​ພວກເສບ​ຢາ​ທີ່​ສັກ​ຢາ​ເສບ​ຕິດ​ໃສ່​ເສ້ນ​ເລືອດ ພວກ​ຜູ້​ຊາຍ​ທີ່​ມີ​ເຊັກ​ສ໌​ກັບ​ເພດ​ຊາຍ​ດ້ວຍ​ກັນ ​ແລະ​ພວກ​ທີ່​ປ່ຽນ​ເພດ.

ພວກ​ກຸ່ມ​ຄວາມ​ສ່ຽງ​ສູງ​ເຫລົ່າ​ນີ້ ແມ່ນ​ຊອກ​ພົບ​ໂຕ​ໄດ້​ຍາກ. ສະ​ນັ້ນ ສູນ​ກາງ​ແລະ​ພວກ​ຄູ່
ຮ່ວມ​ງານ ຈຶ່ງ​ໄດ້​ເຮັດວຽກ​ກັບ​ບັນດາ​ອົງການ​ຈັດ ຕັ້ງ​ປະຊາສັງຄົມ​ ທີ່​ເປັນ​ໂຕ​ແທນ​ຜົນ​ປະ
ໂຫຍດຂອງ​ພວກ​ເຂົາ. ເມື່ອ ​ນຶ່ງ​ປີ​ກ່ອນ​ນີ້ ສູນ​ກາງ NCHADS ​ໄດ້​ຈັດ​ຕັ້ງ​ປະຕິບັດໂຄງ
ການ​ນຶ່ງ ທີ່​ສະ​ເໜີ ທຳ​ການ​ກວດ​ເລືອດໃຫ້​ແບບ​ງ່າຍໆ​ໂດຍ​ການແທງ​ເອົາ​ເລືອດ ຈາກ​ນິ້ວມື
ເພື່ອ​ກວດ​ຫາ​ເຊື້ອ HIV ນັ້ນ ​ແລະ​ໃຫ້​ການ​ປຶກສາ​ແນະນຳ ​ແກ່​ພວກ​ປະຊາກອນ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ
ສ່ຽງ​ຫລາຍ​ທີ່​ສຸດ. ​ປັດຈຸບັນ ​ໂຄງການ​ນີ້​ໄດ້​ເຂົ້າ​ເຖິງ ປະມານ 40 ສ່ວນ​ຮ້ອຍ​ຂອງປະຊາຊົນ​
ໃນ​ພວກ​ກຸ່ມ​ທີ່​ກ່າວມາ​ນັ້ນ. Dr Chhivun ​ເວົ້າ​ວ່າ ພາຍ​ໃນ​ເວລາ​ນຶ່ງ​ປີ ​ໂຄງການ​ນີກໍ​ໜ້າ​ຈະ
ເຖິງຮອດ 90 ສ່ວນ​ຮ້ອຍ.

ທັງ​ໝົດນັ້ນ​ແມ່ນ​ສ່ວນ​ນຶ່ງ​ຂອງ​ອັນ​ທີ່ Dr Chhivun ​ເອີ້ນ​ວ່າ “​ເຮັດ​ໃຫ້​ໄດ້​ຫລາຍ​ຂຶ້ນ ​ໂດຍ​ໃຊ້​ຊັບພະຍາກອນ​ໜ້ອຍ​ລົງ” ຊຶ່ງ​ໄດ້​ກາຍ​ມາ​ມີ​ຄວາມ​ສຳຄັນ​ຫລາຍ​ຂຶ້ນ ​ໃນ​ຂະນະ​ທີ່​ພວກ​ໃຫ້​ທຶນ​ພາກັນ​ຕັດ​ງົບປະມານ ຊ່ວຍ​ເຫລືອ​ລົງ.

Dr Chhivun ​ເວົ້າ​ວ່າ: “ພວກ​ເຮົາ​ຕ້ອງ​ໄດ້​ຊອກ​ຫາ ວິທີການ​ແຊກ​ແຊງທີ່​ສິ້ນເປືອງຄ່າ​
ໃຊ້​ຈ່າ​ຍໜ້ອຍ ​ແຕ່​ມີ​ຜົນ​ກະທົບ​ສູງ ຫລື​ໄດ້ຜົນ​ດີ.
ອັນ​ນີ້​ແມ່ນ​ສຳຄັນ​ຫລາຍ ທ່ານ​ຮູ້​ບໍ່? ​
ເພາະວ່າ ພວກ​ເຮົາ​ໄດ້ໃຊ້​ຄວາມ​ສາມາດ​ຂອງ​ພວກ​ເຮົາທີ່​ໄດ້​ສ້າງ​ມາ​ໃນ​ໄລຍະ 15 ປີ​
ທີ່​ຜ່າ​ນມາ ​ເພື່ອ​ຮັກສາ​ຄວາມ​ພະຍາຍາມ​ຂອງພວກ​ເຮົາ​ເອົາ​ໄວ້ ​ກໍ​ຄື​ຮັກສາ​ທຶນ​ທີ່​ໄດ້​
ຮັບ​ມາ. ນັ້ນ​ແຫລະ​ຄື​ການ​ທ້າ​ທາຍ​ຫລັກທີ່​ພວກ​ເຮົາຈະ​ປະ​ເຊີນໃນ​ອະນາຄົດ ​ໃນ​
ເລື້ອງ​ຂອງ​ຊ່ອງໂຫວ່ທາງ​ການ​ເງິນ.”


ທ່ານ​ນາງ Marie-Odile Emond ຫົວໜ້າພະ​ແນ​ກ​ໂຣກ AIDS ຂອງ​ສະຫະ​ປະຊາ​ຊາດ
ຫລື UNAIDS, ປະຈໍ​າກຳປູ​ເຈຍ ກ່າວ​ວ່າ 83 ສ່ວນ​ຮ້ອຍ​ຂອງ​ພວກ​ປະຊາຊົນ​ທີ່​ຕິດ​ເຊື້ອ
HIV ຈຳນວນ 76,000 ຄົນ ຂອງ​ກຳປູ​ເຈຍ ບັດ​ນີ້ ​ໄດ້​ພາກັນ​ກິນ​ຢາ​ຕໍ່ຕ້ານ​ການ​ກັບ​ຄືນ​ມາ
ຂອງ​ເຊື້ອ​ໄວຣັສ HIV ​ແລະ​ການ​ເສຍ​ຊີ​ວິດ​ທີ່​ພົວພັນ​ກັບ​ໂຣກ AIDS ກໍ​ໄດ້​ຫລຸດລົງ 72
ສ່ວນ​ຮ້ອຍ ​ຈາກ​ປີ 2005 ຫາ 2013. ຢ່າງ​ໃດ​ກໍ​ຕາມ ທ່ານ​ນາງ​ເວົ້າ​ວ່າ ພວກ​ກຸ່ມ​ທີ່​ມີ​ຄວາມ
ສ່ຽງ​ ​ກໍ​ຍັງ​ບໍ່​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ຊ່ວຍ​ເຫລືອ ຢ່າງ​ພຽງພໍ. ກົດ​ໝານ​ສອງ​ສະບັບ​ທີ່​ຖືກ​ຮັບ​ຜ່ານ​ເອົາ
ໃນ​ຊຸມ​ປີຜ່ານມາ​ບໍ່​ດົນ ​ໄດ້​ເຮັດ​ໃຫ້ການ​ເຂົ້າ​ຫາ​ພວກ​ກຸ່ມ​ຄົນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ ຍາກ​ຂຶ້ນ: ອັນ​ນຶ່ງ​ກໍ
ແມ່ນ​ກົດໝາຍ​ປາບ​ປາມ​ການ​ຄ້າ​ມະນຸດ ທີ່​ຫ້າມ​ໂຮງ​ແມ່ຈ້າງ ຊຶ່ງ​ເຮັດ​ໃຫ້ການ​ຄ້າ​ປະ​ເວ​ນີ
ກາຍ​ເປັນ​ທຸລະ​ກິດ​ໃຕ້​ດິນ​ໄປ. ສ່ວນ​ອີກ​ສະບັບ​ນຶ່ງ ​ແມ່ນກົດໝາຍປັບປຸງ​ຄວາມ​ໝັ້ນຄົງ ​ໃນ
ລະດັບ​ທ້ອງ​ຖິ່ນ.

ທ່ານ​ນາງ Marie-Odile Emond ​ເວົ້າ​ວ່າ, “ຜົນ ​ກະທົບ​ຂອງ​ກົດ ໝາຍ​ເຫລົ່າ​ນີ້ ​
ແທ້ໆ​ແລ້ວ ກໍ​ແມ່ນ​ເຮັດ​ໃຫ້ພວກ​ປະຊາຊົນ​ເຫລົ່າ​ນັ້ນ ຫລາຍໆ​ຄົນ ຜູ້​ຊຶ່ງ ກໍ​ຄື​ທ່ານ​ຮູ້​
ຫັ້ນ​ແຫລະ ມີ​ຄວາມ​ສ່ຽງ​ສູງ​ຕໍ່​ການ​ຕິດ​ເຊື້ອ
HIV - ຄື ​ພວກ​ບໍລິການ​ທາງ​ເພດ ຫລື
​ພວກ​ເສບ​ຢາ​ເສບ​ຕິດນັ້ນ ຢ້ານ​ກົວ​ການ​ຖືກ​ຈັບ ​ແລ້ວ​ກໍ​ພາກັນ​ລັກ​ລີ້​ເຮັດ​ ​ແລະ​ບໍ່
​ເປີດ​ເຜີ​ຍຫລາຍ​ຂຶ້ນ.”

ທ່ານ ​ນາງ Marie-Odile Emond ​ເວົ້າ​ວ່າ ນີ້​ແມ່ນ​ຄວາມ​ເປັນ​ຫ່ວງ​ທີ່​ຮ້າຍ​ແຮງ ທີ່​ສາມາດ​ບ່ອນ​ທຳລາຍ​ຫລື​ບັ່ນ​ທອນ ຄວາມ​ພະຍາຍາມ​ທີ່​ຈະ​ກຳຈັດ​ການ​ຕິດ​ເຊື້ອ HIV ລາຍ​ໃໝ່. ທ່ານ​ນາງ​ກ່າວ​ຕໍ່​ໄປ​ວ່າ ວິທີ​ແກ້​ໄຂ ຢ່າງ​ນ້ອຍ​ກໍ​ສ່ວນ​ນຶ່ງ ​ແມ່ນ​ໃຫ້​ UNAIDS ​ແລະອົງການອື່ນໆ ​
ແນ​ເປົ້າ​ໝາຍ​ຄວາມ​ພະຍາຍາມ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ໃໝ່ ​ເພື່ອ​ໃຫ້ແນ່​ໃຈ​ວ່າ ພວກ​ກຸ່ມ​ຄົນສ່ຽງ
​ເຫລົ່ານັ້ນ ຮູ້​ວ່າ​ມີ​ການ​ບໍລິການ​ຕ່າງໆ​ໄວ້​ຊ່ວຍ​ເຫລືອ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ. ທ່ານ​ນາງ Emond ​ເວົ້າ
​ວ່າ ເວລ​ານີ້ ກຳປູ​ເຈຍ​ແມ່ນ​ໄດ້​ເດີນທາງ​ມາ​ຮອດ "ທາງ​ແຍກ."

ທ່ານ​ນາງ Emond ​ເວົ້າ​ວ່າ: “ການ ​ປ່ຽນ​ແປງ​ໃນ​ດ້ານ​ທຶນຮອນແມ່ນ​ຈະໃຫຍ່ຫລວງ
ຫລາຍ ​ໃນ​ຊຸມ​ປີ​ຕໍ່ໜ້າ​ນີ້. ສະ​ນັ້ນ​ພວກ​ເຮົາ ຈຶ່ງ​ຫວັງອີ່​ຫລີ່​ວ່າ ລັດຖະບານ​ຈະ​ເພີ້​ມ
ງົບປະມານ​ຂອງ​ຊາດ​ສຳ​ຫລັບ​ໂຄງການ​ນີ້​ຂຶ້ນ ​ເພາະວ່າ​ການ​ລົງ​ທຶນ​ທັງ​ໝົດແລະ
ຄວາມ​ກ້າວໜ້າ ທີ່​ໄດ້ຮັບ​ມາ​ ໃນ​ການ​ຮັບ​ມີ​ກັບ​ເຊື້ອ HIV ນັ້ນ ຈໍາເປັນ​ຕ້ອງ​ຮັກສາ​
ໄວ້​ ແລະ​ໃຫ້​ມີ​ ສືບ​ຕໍ່​ໄປ.”

ມາ​ຮອດ​ປັດຈຸບັນ​ນີ້ ມັນ​ແມ່ນ​ຄວາມ​ພະຍາຍາມ​ຮ່ວມ​ກັນ​ ຂອງ​ລັດຖະບານ ກັບ​ປະຊາ​ຄົມ
ນາໆ​ຊາດ ກຸ່ມ​ປະຊາ​ສັງຄມ ​ແລະກຸ່ມ​ພົນລະ​ເມືອງ​ຄວາມ​ສ່ຽງ​ສູງ​ທີ່​ສຳຄັນໆ ທີ່​ໄດ້​ຜັກ​ດັນ
ໃຫ້​ການ​ຮັບ​ມື​ກັບ​ເຊື້ອ HIV ຂອງ​ກຳປູ​ເຈຍ ສຳ​ເລັດ​ຜົນ. ​ແຕ່​ວ່າ ການ​ທີ່​ຈະ​ໃຫ້​ບັນລຸເປົ້າ
ໝາຍ​ອັນ​ໃຫຍ່​ໂຕ ​ໃນ​ການ​ບໍ່​ໃຫ້​ມີ​ກໍລະ​ນີ​ຕິດ​ເຊື້ອ HIV ລາຍ​ໃໝ່​ເລີຍ ພາຍ​ໃນ​ປີ 2020 ນັ້ນ
ຢ່າງ​ນ້ອຍ​ທີ່​ສຸດ ລັດຖະບານ​ກໍຈະ​ຕ້ອງ​ໄດ້​ໃຊ້​ຈ່າຍ​ເງິນ​ຕື່ມ​ອີກ ​ແລະ​ຮັບປະກັນ​ວ່າ ບັນດາ
ກະຊວງ​ຕ່າງໆຮ່ວມ​ແຮງ​ຮ່ວມ​ໃຈ​ປະຕິບັດ​ງານໄປ​ໃນ​ທາງ​ດຽວ​ກັນ. ຫາກ​ແຕ່​ວ່າ ມາ​ຮອດ
​ປັດຈຸບັນ​ນີ້ ສິ່ງ​ນັ້ນ​ຍັງ​ບໍ່​ໄດ້​ເກີດ​ຂຶ້ນ​ເລີຍ.

ເບິ່ງວີດີໂອ ພາສາລາວ ກ່ຽວກັບກອງປະຊຸມໂຣກເອດສ໌ ທີ່ຫາກໍສິ້ນສຸດລົງບໍ່ດົນ:

XS
SM
MD
LG