ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ວັນພຸດ, 29 ມິຖຸນາ 2022

ການຂະຫຍາຍຕົວຂອງຢາງພາລາ ໃນປັດຈຸບັນກໍາລັງຖືກກະຕຸ້ນຈາກຄວາມຕ້ອງການຂອງຕະຫຼາດຢາງພາລາ


ການປູກຢາງພາລາໃນລາວໃນທົດສະວັດຜ່ານມານີ້ໄດ້ຮັບແຮງກະຕຸ້ນຈາກ ຄວາມຕ້ອງການຈາກຕະຫລາດຢາງພາລາ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ມີການປູກຢາງພາລາໃນລາວ ຈາກເໜືອຫາໃຕ້ຫຼາຍຂຶ້ນ.

ການປູກຢາງພາລາໃນລາວໃນທົດສະວັດຜ່ານມານີ້ໄດ້ຮັບແຮງກະຕຸ້ນຈາກ ຄວາມຕ້ອງການຈາກຕະຫລາດຢາງພາລາ ໂດຍສະເພາະແມ່ນຕະຫລາດຈີນ ແຕ່ສໍາລັບຊາວກະສິກອນລາວ ເຫັນວ່າລາຍຮັບຈາກການຂາຍຢາງພາລາຍັງ ບໍ່ໝັ້ນຄົງ ເນື່ອງຈາກການເໜັງຕີງຂອງລາຄາຢາງດິບໃນຕະຫລາດສົ່ງອອກ, ໄຊ​ຈະ​ເລີນ​ສຸກ, ນັກຂ່າວຂອງພວກເຮົາ ມີລາຍງານກ່ຽວກັບເລື້ອງ ນີ້ມາສະເໜີ ທ່ານໃນອັນດັບຕໍ່ໄປ.

ການປູກຢາງພາລາຢູ່ໃນລາວນັ້ນໄດ້ຖືກແນະນໍາໃນຕົ້ນຊຸມປີ 1900 ໂດຍຝຣັ່ງ, ແຕ່ບໍ່ເຄີຍບັນລຸຜົນສໍາເລັດອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ການຂະຫຍາຍຕົວຂອງຢາງພາລາ ໃນປັດຈຸບັນກໍາລັງຖືກກະຕຸ້ນຈາກຄວາມຕ້ອງການຂອງຕະຫຼາດຢາງພາລາ (ໂດຍສະເພາະແມ່ນຕະຫລາດຈີນ), ຄວາມສົນໃຈຂອງນັກລົງທຶນ ແລະນະ​ໂຍ​ບາຍ​ຂອງ​ລັດ​ຖະ​ບານ, ອີງຕາມການບົດລາຍງານຄົ້ນຄວ້າໃນປີ 2010 ຂອງ ສະຖາບັນກະສິກໍາປ່າໄມ້ ຮ່ວມກັບຫລາຍອົງການສາກົນ. ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວການ ປູກຢາງພາລາໃນລາວແມ່ນດໍາເນີນໄປຕາມສາມແບບຄື:

1. ການປູກຝັງສ່ວນບຸກຄົນ: ຊາວກະສິກອນໂດຍສະເພາະໃນພາກເຫນືອ ແລະພາກກາງແມ່ນປູກຢາ​ງ​ພາລາ​ດ້ວຍ​ຕົນ​ເອງ.

2. ການປູກຕາມແບບສັນຍາພັນທະ ຫລື Contract Farming ໄດ້ຮັບການ ສົ່ງເສີມໂດຍ​ສະ​ເພາະ​ແມ່ນ​ໃນເຂດ​ພາກ​ເຫນືອ ​ແລະ​ພາກ​ກາງ​.

3. ການສໍາປະທານ: ການສໍາປະທານຂະຫນາດໃຫຍ່ໂດຍ​ນັກ​ລົງ​ທຶນ​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ ຊຶ່ງສ່ວນຫຼາຍແມ່ນຢູ່ເຂດພາກໃຕ້.

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມການປູກຢາງພາລາໃນລາວ ຍັງບໍ່ຍືນຍົງ ໂດຍສະເພາະແມ່ນ ການປູກໂດຍຜູ້ລົງທຶນຂະໜາດນ້ອຍ ທີ່ພົບຂໍ້ຫຍຸ້ງຍາກຫລາຍຢ່າງເຊັ່ນຊຶ່ງເຫັນ
ໄດ້ຈາກຄໍາເຫັນຂອງຜູ້ລົງທຶນປູກຢາງພາລາແບບສ່ວນບຸກຄົນໃນເຂດຫີນເຫີບ, ແຂວງວຽງຈັນ ທ່ານນຶ່ງ ຊຶ່ງທ່ານກ່າວດັ່ງນີ້:

(ຊາວສວນຜູ້ປູກຢາງພະລາເຂດເມືອງຫີນເຫີບ-ຄວາມລໍາບາກ)

“ກະສິ້ນເປືອງຫລາຍເຕີບຫັ້ນລະ ພວກບໍ່ເຄີຍເຮັດນີ້ໂອ້ຍ ຊິໄດ້ຊໍ່ານີ້ ລໍາບາກ ຊໍ່າໃດ. ໂອ້ຍເຂົາຢູ່ແຖວໃຕ້ເຂົາປູກແຕ່ກີ້ແຕ່ກອນ ແຕ່ສະໄໝຝຣັ່ງຫັ້ນລະ ໄມ້ ໃຫຍ່ໆພຸ້ນແຫລະ ໄມ້ເປັນຂອນໃຫຍ່ ເຂົາກໍານົດແທ້ໆວ່າ ບໍ່ເກີນ 50 ປີ”.

ທ່ານບອກອີກວ່າ ການມີຄວາມຮູ້ໃນການຈັດການໃນເລື້ອງປູກຕົ້ນຢາງພາລາ ແລະ ຂາດເຊື້ອພັນທີ່ດີ ເມື່ອປະກອບກັບດ້ານອື່ນໆ ແລ້ວແມ່ນບໍ່ງ່າຍ ເລີຍທີ່ຈະຂະຫຍາຍໂຕໄດ້ໃນການປູກຢາງພາ​ລານີ້.

ນອກຈາກນັ້ນ ຊາວສວນທີ່ລົງທຶນປູກຢາງພາລາຂະໜາດນ້ອຍຍັງຂາດຄວາມຮູ້ ກ່ຽວກັບລາຄາຢາງດິບ ໃນຕະຫລາດຕ່າງປະເທດ ແລະກໍບໍ່ມີເຄືອຂ່າຍທີ່ເຊື່ອມ ຕໍ່ກັບຕະຫລາດສາກົນໄດ້ອີກດ້ວຍ ດັ່ງການໃຫ້ສໍາພາດຂອງຊາວສວນອີກທ່ານນຶ່ງ ທີ່​ຢູ່ໃນເຂດຫີນເຫີບເຊັ່ນກັນວ່າ :

(ຊາວສວນຜູ້ປູກຢາງພະລາເຂດເມືອງຫີນເຫີບ-ກ່າວດີໃຈ)
“ປີກາຍປີກ່ອນລາຄາຕົກຕໍ່າຫລາຍໂອ້ຍ ປີນີ້ເຮົາກະດີໃຈວ່າ ເຮົາເຮັດໄດ້ ແລ້ວ”.

ບໍລິສັດ ທໍລະນົງ ກະສິກຳ ຄົບວົງຈອນ ຕັ້ງຢູ່ທີ່ຫຼັກກິໂລແມັດທີ 22 ໃນເຂດນະຄອນວຽງຈັນ
ບໍລິສັດ ທໍລະນົງ ກະສິກຳ ຄົບວົງຈອນ ຕັ້ງຢູ່ທີ່ຫຼັກກິໂລແມັດທີ 22 ໃນເຂດນະຄອນວຽງຈັນ

ສຳ​ລັບຊາວສວນຢູ່ບ້ານຫົວຊຽງໃນເຂດນອກຂອງນະຄອນຫລວງວຽງຈັນ ກໍ​ເວົ້າ​ເຊັ່ນກັນ​ວ່າ ການ​ຂາຍ​ແມ່ນ​ຜ່ານ​ພໍ່​ຄ້າ​ຄົ​ນ​ກາງ​ເພາະ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ສາ​ມາດ​ຕິດ​ຕໍ່​ກັບ​ຜູ້​ຊື້​ໂດຍ​ກົງ​ທີ່​ຕະ​ຫລ​າດ​ຈີນ​ໄດ້ ຊຶ່ງ​ທ່ານ​ເວົ້າສູ່​ຟັງວ່າ:

(ຊາວສວນຜູ້ປູກຢາງພາລາເຂດບ້ານຫົວຊຽງ km22)

“ປູກເຈັດພັນ ສິບປາຍເຮັກຕາ ຮ້ວຍເກືອບສິບປີລະໄດ໋ ພວກເຂົາມາຊື້ເລີຍ ພໍ່ຄ້າຄົນກາງ ສໍາຄັນແມ່ນລາຄາດີກະຂາຍ”.

ຄໍາເຫັນຂອງເຂົາເຈົ້າແມ່ນສອດຄ່ອງກັບຜົນການຄົ້ນຄວ້າຂອງອົງການຊ່ວຍ ເຫລືອລັດຖະບານອອສເຕຣເລຍ ແລະກະຊວງກະສິກໍາປ່າໄມ້ ທີ່ພິມເຜີຍແຜ່ໃນ ເດືອນມິຖຸນາ, 2020 ຊຶ່ງພໍສະຫລຸບຂໍ້ຫຍຸ້ງຍາກຫລັກໆໄດ້ດັ່ງນີ້:

1. ນະໂຍບາຍກ່ຽວກັບຂະແໜງຢາງພາລາໃນລາວຍັງບໍ່ຈະແຈ້ງ, ຍ້ອນມີການ ໂຈະການໃຫ້ສຳປະທານປູກຢາງພາລາຢ່າງຫລວງຫລາຍ.

2. ຄວາມສັບສົນໃນດ້ານການບໍລິຫານພາຍໃນ ແລະ ລະຫວ່າງກະຊວງ ແລະ ອົງການຕ່າງໆຂອງລັດ ຊຶ່ງສ້າງຄວາມບໍ່ແນ່ນອນໃຫ້ແກ່ນັກລົງທຶນ.

3. ຢາງພາລາໄດ້ປູກໂດຍຊາວກະສິກອນ ໂດຍຜ່ານສັນຍາລະຫວ່າງຊາວ ກະສິກອນກັບບໍລິສັດ ຊຶ່ງຢູ່ພາຍໃຕ້ການໃຫ້ສໍາປະທານຈາກລັດຖະບານ ໃນນັ້ນບໍລິສັດຕ່າງໆ ໄດ້ຮັບສຳປະທານ 210,700 ກວ່າເຮັກຕາ ແຕ່ກໍປູກໄດ້ພຽງ 128.800 ເຮັກຕາເທົ່ານັ້ນ ແລະຂໍ້ມູນລະອຽດກ່ຽວ​ກັບ​ການ​ລົງ​ທຶນ​ ເຫຼົ່າ​ນີ້​ ມີ​ຄວາມ​ຈຳ​ກັດຊຶ່ງເປັນການຍາກໃນ​ການ​ວາງ​ແຜນ​ຍຸດ​ທະ​ສາດ​ໃນ​ໄລ​ຍະ​ຍາວ​ຂອງ​ຂະ​ແໜງ​ການນີ້ໄດ້.

4. ຕະຫຼາດຢາງພາລາແມ່ນມີການເໜັງຕີງຫລາຍ ຈຶ່ງເປັນການຍາກທີ່ຈະນໍາ ລາຍຮັບອັນໝັ້ນຄົງມາໃຫ້ຊາວກະສິກອນປູກຢາງໄດ້.

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມລາຍງານນີ້ ຍັງໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດອີກວ່າ:

1. ຢາງພາລາໄດ້ປູກຢູ່ລາວ ແຕ່ເໜືອຕະຫລອດໃຕ້, ແຕ່ວ່າສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນ ຢູ່ໃນພາກເໜືອ ແລະເປັນການລົງທຶນໂດຍຊາວກະສິກອນຂະໜາດນ້ອຍ ແລະ ສັນຍາຈ້າງ ໃນຂະນະທີ່ການລົງທຶນໃນພາກກາງ ແລະພາກໃຕ້ ແມ່ນອີງໃສ່ ການສໍາປະທານທີ່ປູກໃນເນື້ອທີ່ຂະໜາດໃຫຍ່. ນັກລົງທຶນຕ່າງປະເທດຕົ້ນຕໍ ແມ່ນມາຈາກຈີນ ແລະຫວຽດນາມ.

2. ປະມານ 44 ເປີເຊັນຂອງເນື້ອທີ່ປູກຢາງພາລາແມ່ນມີລໍາຕົ້ນໄມ້ ທີ່ແກ່ພໍ ທີ່ຈະເກັບກ່ຽວເອົາຢາງທໍາມະຊາດໄດ້ແລ້ວ ແລະຢາງພາລາເປັນອຸດສາຫະກຳ ທີ່ມີຄວາມສຳຄັນທາງດ້ານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ​ທັງ​ໃນລະດັບຊາດ ແລະ ທ້ອງຖິ່ນ ເພາະນອກຈາກການຂາຍຢາງທໍາມະຊາດແລ້ວ ຊາວສວນຍັງສາມາດ ຂາຍໄມ້ຢາງພາລາທີ່ແກ່ອີກດ້ວຍ. ຄວາມຕ້ອງການຂອງຕະຫຼາດຜະລິດຕະພັນໄມ້ຢາງພາລາເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ.

ສ່ວນການສົ່ງອອກຢາງພາລານັ້ນແມ່ນມີທ່າອ່ຽງເພີ້ມຂຶ້ນໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້ ຊຶ່ງກໍຄື ໃນ ປີ 2020 ແມ່ນ 700 ໂຕນ ແລະມູນຄ່າ 910 ລ້ານກີບ. ການສົ່ງ ອອກໃນທ້າຍ ປີ 2021 ແມ່ນເພີ້ມຂຶ້ນເປັນ 1,170 ໂຕນ ໂດຍມີມູນຄ່າ 7 ຕື້ 600 ລ້ານກີບ.

ສະຫລຸບແລ້ວ ໃນລາວທີ່ມີປະຊາກອນສ່ວນໃຫຍ່ເປັນຊາວນາ, ຊາວສວນນັ້ນ ມັນອາດຈະເປັນການຍອມຮັບໄດ້ ໃນດ້ານເສດຖະກິດ, ສັງຄົມ ແລະສະພາບ ແວດລ້ອມ. ການສົ່ງອອກຢາງພາລາໄປຕ່າງປະເທດກໍເລີ້ມມີທ່າອ່ຽງເພີ້ມຂຶ້ນ ໃນສອງປີຜ່ານມານີ້ ແຕ່ການພັດທະນາການປູກຢາງພາລາຂະໜາດນ້ອຍຢູ່ໃນ ລາວນັ້ນ ກໍຍັງພົບຂໍ້ຫຍຸ້ງຍາກຫລາຍດ້ານຢູ່.

ເບິ່ງຄວາມເຫັນ

ທ່ານອາດຈະມັກເລື້ອງນີ້ຄືກັນ

XS
SM
MD
LG