ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ລາວຍອມຮັບວ່າ ປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ທາງສັງຄົມ ມີສ່ວນ ເຮັດໃຫ້ ການສຶກສາໃນລາວ ມີບັນຫາ


ຄະນະນໍາພາໃນພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ຮັບເອົາດອກໄມ້ຈາກເຍົາວະຊົນລາວ ເນື່ອງໃນໂອກາດວັນ ສໍາຄັນຂອງຊາດລາວວັນນຶ່ງ ໃນປີ 2011 ທີ່ຜ່ານມານີ້

ລັດຖະມົນຕີລາວ ຍອມຮັບວ່າ ການດໍາເນີນການປະຕິຮູບການສຶກສາໃນລາວ ຕ້ອງປະເຊີນ ກັບບັນຫາຫລາຍໆ ຢ່າງ ຊຶ່ງໃນນີ້ລວມທັງປະກົດການຫຍໍ້ທໍ້ທາງສັງຄົມ ທີ່ເຍົາວະຊົນລາວ ເຂົ້າໄປກ່ຽວຂ້ອງຫລາຍຂຶ້ນ ອີກດ້ວຍ.

ທ່ານພັນຄໍາ ວິພາວັນ ລັດຖະມົນຕີແລະເລຂາພັກກະຊວງສຶກສາ ແລະກິລາຖະແຫລງ
ຢືນຢັນວ່າ ເປົ້າໝາຍສໍາຄັນຂອງແຜນຍຸດທະສາດການປະຕິຮູບການສຶກສາແຫ່ງຊາດ
ຈາກປັດຈຸບັນເຖິງປີ 2015 ກໍຄື ການຂະຫຍາຍໂອກາດທາງດ້ານການສຶກສາ ເພື່ອຄົນ
ລາວທຸກຄົນ ໂດຍສະເພາະແມ່ນການຂະຫຍາຍໂອກາດດ້ານການສຶກສາ ໄປສູ່ເຂດຊົນ
ນະບົດໃຫ້ໄດ້ຢ່າງທົ່ວເຖິງ ໃນທົ່ວປະເທດ ລວມທັງຍັງຈະພັດທະນາການສຶກສາໃນລາວ
ໃຫ້ມີຄຸນນະພາບທີ່ໄດ້ມາດຕະຖານດຽວກັນກັບປະເທດສະມາຊິກໃນກຸ່ມອາຊ່ຽນນໍາ
ກັນອີກດ້ວຍ.

ສໍາລັບການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ ໃນພາກຕົວຈິງ ທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ທາງການລາວ ສາມາດບັນລຸ
ເປົ້າໝາຍ ທີ່ວາງໄວ້ດັ່ງກ່າວໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງນັ້ນ ທ່ານພັນຄໍາ ກໍໄດ້ເນັ້ນຢໍ້າວ່າ ຈະສືບຕໍ່
ດໍາເນີນການປະຕິຮູບລະບົບການສຶກສາໄລຍະທີ 2 ທີ່ຮັບປະກັນ 3 ລັກສະນະຂອງ
ການສຶກສາ ຊຶ່ງກໍຄື ລັກສະນະຊາດ, ລັກສະນະວິທະຍາສາດທັນສະໄໝ ແລະລັກສະ
ນະມະຫາຊົນ ເພື່ອຮັບປະກັນໃຫ້ໄດ້ຕາມ 5 ຫລັກມຸ້ງຂອງການສຶກສາ ຄືຄຸນສົມບັດ
ສຶກສາ ປັນຍາສຶກສາ ສິນລະປະສຶກສາ ພາລະສຶກສາ ແລະແຮງງານສຶກສາ, ປະຕິ
ບັດໃຫ້ໄດ້ວິໄສທັດທີ່ວ່າ ສ້າງຄູເພື່ອສ້າງຄົນ ແລະສ້າງຄົນເພື່ອສ້າງຊາດ.

ທ່ານພັນຄໍາ ວິພາວັນ ລັດຖະມົນຕີແລະເລຂາພັກກະຊວງສຶກສາ ແລະກິລາຂອງລາວ
ທ່ານພັນຄໍາ ວິພາວັນ ລັດຖະມົນຕີແລະເລຂາພັກກະຊວງສຶກສາ ແລະກິລາຂອງລາວ

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມທ່ານພັນຄໍາ
ກໍຍອມຮັບວ່າ ການທີ່ຈະ
ເຮັດໃຫ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍທີ່ວາງ
ໄວ້ດັ່ງກ່າວນັ້ນກໍບໍ່ແມ່ນເລື້ອງ
ງ່າຍຄືກັນ ເນື່ອງຈາກວ່າ
ການ​ພັດທະນາ​ການ​ສຶກສາ
ຂອງລາວ ໃນປັດຈຸບັນນີ້
ບໍ່ພຽງແຕ່ຈະຕ້ອງປະສົບກັບ
ບັນຫາຄຸນນະພາບການສຶກ
ສາທີ່ຕໍ່າຫລາຍເທົ່ານັ້ນ ຫາກ
ແຕ່ສະພາບແວດລ້ອມທາງສັງ
ຄົມ ໂດຍສະເພາະແມ່ນປະກົດ
ການຫຍໍ້ທໍ້ທາງສັງຄົມນັ້ນ ກໍ
ນັບວ່າເປັນບັນຫານຶ່ງ ທີ່ໄດ້
ສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ການປະຕິຮູບ ການສຶກສາໃນລາວອີກດ້ວຍເຊັ່ນກັນ ດັ່ງທີ່ທ່ານພັນຄໍາ
ໄດ້ຊີ້ແຈງໃນຕອນນຶ່ງວ່າ:

“ການ​ອະນຸຍາດ​ຕັ້ງຮ້ານ​ກິນ​ດື່ມ ຮ້ານ​ເຫລົ້າ ຮ້ານ​ເບຍ ຮ້ານ​ບັນ​ເທິງ ປ້າຍ​ໂຄສະ
ນາ ບໍ່ຄໍານຶງ​ເຖິງ ສະຖານ​ທີ່ ການ​ສຶກສາ ອັນ​ນີ້ກໍ​ອັນຕະລາຍ ທໍາ​ມະ​ດ່ ​ໂຮງຮຽນ
ມັນ​ຕ້ອງ​ມີ​ສະມາທິ ​ໃນ​ການ​ສອນ ການ​ຮຽນ ​ເພິ່ນ​ຜັດ​ເອົາ ສໍາມະ​ເລ​ເທ​ເມົາ ​
ເຮ​ຮາຟ້າ​ລັ່ນ ຊຸມນີ້ ​ໄດ້​ອ້ອມ​ຢູ່ ອັນ​ນີ້ ນັບ​ທັງ​ເປັນ​ຈຸດ​ອ່ອນ​ຂອງ​ຂະ​ແໜງການ​
ສຶກສາ ​ແລະ​ຂອງ​ອົງການ​ປົກຄອງ​ທ້ອງຖິ່ນ.”

ໃນ​ປັດຈຸບັນ​ນີ້ ເຖິງແມ່ນວ່າ ​ລາວ​ຈະມີ​ໂຮງຮຽນ​ປະຖົມ​ຢູ່​ເຖິງ 94% ຂອງ​ຈໍານວນ​ໝູ່​ບ້ານ​
ທັງ​ໝົດ​ໃນ​ທົ່ວ​ປະເທດ ແລະ​ຊຶ່ງ​ເຮັດ​ໃຫ້ 91.6% ຂອງເດັກນ້ອຍໃນ​ໄວຮຽນທັງ​ໝົດ​ ມີ
​ໂອກາດ​ໄດ້​ຮຽນ​ໜັງສື​ໃນ​ລະດັບ​ປະ​ຖົມ ແລະສ່ວນ 68% ກໍ​ໄດ້​ຮຽນ​ຈົນຈົບມັດທະຍົມ
ຕົ້ນກໍ​ຕາມ ຫາກ​ແຕ່​ວ່າ ໂອກາດໃນ​ການ​ໄດ້​ຮຽນລະດັບ​ມັດທະຍົມ​ປາຍ​ ແລະ​ລະດັບ
​ປະລິນຍາ​ຕີນັ້ນ ກໍ​ຍັງຄົງ​ມີ​ອັດຕາສະ​ເລ່ຍທີ່​ຕໍ່າ​ຫລາຍ​ ໂດຍສະເພາະແມ່ນໃນລະດັບ
ປລິນຍາຕີນັ້ນ ມີຄົນລາວບໍ່ເຖິງ 1% ຂອງປະຊາກອນລາວໃນທົ່ວປະເທດ ທີ່ມີໂອກາດ
ໄດ້ຮຽນ ກັບຍັງທັງປາກົດວ່າ ມີຄຸນນະພາບການສຶກສາໃນລະດັບທີ່ຕໍ່າອີກດ້ວຍ ເມື່ອ
ທຽບໃສ່ກັບປະເທດສະມາຊິກ ໃນກຸ່ມອາຊຽນດ້ວຍກັນ.

ໂຮງຮຽນໃນເຂດຊົນນະບົດຂອງລາວ ທີ່ຂາດຄູສອນ ແລະງົບປະມານໃນການປັບປຸງການສຶກສາ
ໂຮງຮຽນໃນເຂດຊົນນະບົດຂອງລາວ ທີ່ຂາດຄູສອນ ແລະງົບປະມານໃນການປັບປຸງການສຶກສາ

ຍິ່ງ​ໄປ​ກວ່າ​ນັ້ນ ການ​ທີ່​ທາງ​ການ​ລາວ​ໄດ້​ດໍາ
​ເນີນ​ການ​ປະຕິ​ຮູບທາ​ງດ້ານ​ການ​ສຶກສາ
​ດ້ວຍການເພີ່ມ​ປີ​ຮຽນ​ສໍາລັບຂັ້ນມັດທະຍົມ
​ຕົ້ນ​ຂຶ້ນອີກ 1 ປີ ຊຶ່ງກໍ​ເປັນ​ຜົນ​ເຮັດ​ໃຫ້ການ
​ຮຽນໃນລະດັບ​ມັດທະຍົມ​ຕົ້ນ​ ຈະ​ຕ້ອງ​ໃຊ້
​ເວລາເພີ່ມ​ຂຶ້ນຈາກ​ເດີມ 3 ປີ ​ເປັນ 4 ປີ.
ສ່ວນ​ການ​ຮຽນ​ໃນ​ລະດັບ​ປະ​ຖົມ​ ກໍ​ຍັງ​ຄົງ
ຕ້ອງ​ໃຊ້​ເວລາ 5 ປີ ​ແລະ​ມັດທະຍົມປາຍ
3 ປີ ​ເຊັ່ນເດີມນັ້ນ ກໍ​ຍັງມີ​ຄວາມແຕກ​ຕ່າງ
​ກັບ​ປະ​ເທດ​ອື່ນໆ​ໃນ​ກຸ່ມ​ອາ​ຊ່ຽນດ້ວຍ​ກັນ
ເພາະວ່າໃນ​ລະດັບປະຖົມ​ນັ້ນ ປະ​ເທດ​ສ່ວນ​ໃຫຍ່ຈະ​ມີ​ການ​ຮຽນ​-ການສອນ​ເປັນ​ເວລາ
6 ປີ ຫາກ​ແຕ່​ຢູ່​ໃນ​ລາວ​ກໍ​ຍັງ​ຄົງ​ເປັນ 5 ປີ ​ເຊັ່ນເດີ​ມ ທັງນີ້ມີ​ສາ​ເຫດມາ​ຈາກ​ຂໍ້​ຈໍາ​ກັດ
ດ້ານ​ງົບປະມານຂອງລັດຖະບານລາວນັ້ນເອງ.

ຊຶ່ງການ​ຂາດ​ແຄນ​ທາງ​ດ້ານ​ງົບປະມານ​ດັ່ງກ່າວ ກໍ​ຍັງເຮັດ​ໃຫ້ການ​ພັດທະນາດ້ານການ
ສຶກສາມີ​ຄວາມ​ແຕກໂຕນ​ກັນ​ຢ່າງ​ຫລວງຫລາຍ ​ລະຫວ່າງ​ເຂດ​ໃນເມືອງ​ກັບ​ເຂດ​ຊົນນະບົດ
ທັງນີ້ກໍເນື່ອງຈາກວ່າ ​ງົບປະມານ​ສໍາລັບ​ພັດທະນາ​ການ​ສຶກສາ​ ຍັງ​ຄົງ​ບໍ່​ຕົກ​ໄປ​ເຖິງ​ເຂ​ດ
ຊົນນະບົດ​ຢ່າງ​ແທ້​ຈິງ. ເຖິງແມ່ນວ່າ ໃນໄລຍະ 5 ປີທີ່ຜ່ານມາ ສະພາແຫ່ງຊາດຈຶ່ງໄດ້ອະ
ນຸມັດງົບປະມານ​ໃຫ້ແກ່​ການ​ພັດທະນາ​ການ​ສຶກສາ​ໃຫ້​ໃນອັດຕາສ່ວນ​ 18% ຂອງງົບປະ
ມານ​ລາຍ​ຈ່າຍ​ທັງໝົດ ໃນ​ແຕ່ລະ​ປີ ກໍຕາມ ແຕ່ ​ລັດຖະບານ​ລາວສາມາດ​ປະຕິບັດຕົວຈິງ
​ໄດ້ພຽງ​ແຕ່ 15% ເທົ່ານັ້ນ.

XS
SM
MD
LG