ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

logo-print

ຊີ້ນ ​ທີ່​ຜະ​ລິດ​ຂຶ້ນ ໃນ​ຫ້ອງ​ທົດ​ລອງ ຈະ​ກາຍ​ເປັນ​ທີ່​ນິ​ຍົມ ໃນ​ອະ​ນາ​ຄົດ ​ໄດ້​ບໍ່?


Is Lab Grown Meat the Next Big Thing?
please wait

No media source currently available

0:00 0:02:18 0:00

ເຊີນ​ຊົມ​ວິ​ດີ​ໂອ ກ່ຽວ​ກັບ ລາຍ​ງານນີ້.

ຊີ້ນມັງ​ສາ​ວິ​ລັດ​ໃນ​ປັດ​ຈຸ​ບັນ​ນີ້ ທີ່​ມີ​ລົດ​ຊາດ​ ແລະ ປຸງ​ແຕ່ງ​ຄື​ຊີ້ນ​ງົວ​ແທ້ນັ້ນ ທັງ​ໝົດ​ແມ່ນ
ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນ ສະຫະລັດ. ແຕ່ມັນກໍຍັງມີຕະຫຼາດສຳລັບຊີ້ນທີ່ເຕີບຜະລິດຂຶ້ນຢູ່ໃນຫ້ອງ
ທົດລອງນຳ, ເຊິ່ງຈະສະໜອງທາດໂປຣຕີນທຸກຊະນິດ ໂດຍປາສະຈາກການເຮັດສິ່ງທີ່
ໂຫດຮ້າຍ ແລະ ສ້າງມົນລະພິດ. ແຕ່ມັນໄດ້ພິສູດໃຫ້ເຫັນວ່າ ມັນຍາກທີ່ຈະຊັກຊວນໃຫ້
ຄົນຊື້ ຫລາຍກວ່າຜະລິດຕະພັນອື່ນໆທີ່ເຮັດຈາກພືດ. ນັກຂ່າວວີໂອເອ ເຄວິນ ອີນິກສ໌
ມີລາຍງານ, ເຊິ່ງ ພຸດທະສອນ ຈະນຳລາຍລະອຽດມາສະເໜີທ່ານໃນອັນດັບຕໍ່ໄປ.

ຊີ້ນ​ມັງ​ສາ​ວິ​ລັດ​ ​ໄດ້​ປາ​ກົດ​ຢູ່​ໜ້າ​ລາຍການ​ອາ​ຫານ​ໃນ​ທົ່ວ​ໂລກແລ້ວ.

ຈຸດ​ຂາຍ​ຂອງ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ກໍ​ແມ່ນ​ວ່າ ເຖິງ​ແມ່ນ​ມັນ​ຈະ​ມາ​ຈາກ​ພືດ, ມັນ​ກໍ​ເບິ່ງ ແລະ ມີ​ລົດ​
ຊາດຄືຊີ້ນໄກ່, ປາ ຫຼື ງົວແທ້, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງໄດ້ສ້າງຄວາມໂຫດຮ້າຍ, ຫຼື ສົ່ງຜົນກະທົບ
ຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ ແລະ ລະບົບນິເວດ.

ແຕ່​ຜູ້​ປະ​ກອບ​ການ​ປຸງ​ແຕ່ງ​ອາ​ຫານ​ລຸ້ນ​ຕໍ່​ໄປເຊື່ອ​ວ່າ ຜູ້​ບໍ​ລິ​ໂພກ​ສາ​ມາດ​ກິນ​ຊີ້ນ​ທີ່​ເຂົາ​
ເຈົ້າຕ້ອງການ, ແຕ່ປາສະຈາກຄວາມເປັນຫ່ວງໃດໆທຸກຢ່າງທີ່ມາກັບອຸດສາຫະກຳຊີ້ນ.

“ອູ…. ມັນ​ຫອມຫຼາຍ.”

ໄກ່​ໂຕນີ້​ແມ່ນ​ຂອງ​ແທ້, ແຕ່​ມັນ​ໄດ້​ໃຫຍ່​ຢູ່​ໃນ​ຫ້ອງວິ​ໄຈ, ບໍ່​ແມ່ນ​ຟາມ, ແລະ ມັນ​ກໍ​ບໍ່​
ແມ່ນໄກ່, ແຕ່ມັນແມ່ນແຊລທີ່ຖືກສະສົມຂຶ້ນມາ.

ທ່ານ​ ອູ​ມາ ວາ​ເລ​ຕີ, ຈາກ​ບໍ​ລິ​ສັດ Memphis Meat ກ່າວ​ວ່າ “ພວກ​ເຮົາ​ເອົາ​ແຊ​ລ​
ຕ່າງໆຈາກສັດທີ່ມີຄຸນນະພາບສູງ. ພວກເຮົາເກືອມັນດ້ວຍແຊລທີ່ມີທາດບຳລຸງ ທີ່
ແຊລພວກນີ້ຕ້ອງການເພື່ອໃຫ້ມັນກາຍເປັນຊີ້ນ. ແລະ ເມື່ອມັນກາຍເປັນຊີ້ນ, ພວກ
ເຮົາກໍເກັບກ່ຽວມັນ ແລະ ພວກເຮົາກໍຈະປຸງແຕ່ງມັນເປັນຜະລິດຕະພັນທີ່ເຮົາມັກກິນ.”

ບັນ​ດາ​ເຈົ້າ​ໜ້າ​ທີ່​ລັດ​ຖະ​ບານ ສະ​ຫະ​ລັດ ​ກຳ​ລັງ​ກະ​ກຽມ​ທີ່​ຈະ​ເປີດ​ເຜີຍ​ກົດ​ລະ​ບຽບ​
ທີ່ຈະອະນຸຍາດໃຫ້ຊີ້ນທີ່ເຕີບໃຫຍ່ຢູ່ໃນຫ້ອງທົດລອງມີຂາຍຢູ່ໃນຕະຫຼາດ.

ແລະ ທ່ານ​ ອູ​ມາ ວາ​ເລັນ​ຕີ ຈາກ​ບໍ​ລິ​ສັດ Memphis Meat ເວົ້າ​ວ່າ ບໍ​ລິ​ສັດ​ຂອງ​ລາວ ​
ພ້ອມແລ້ວທີ່ຈະໂດດເຂົ້າໄປ.

​ທ່ານ ອູ​ມາ ກ່າວ​ວ່າ “ແທ້​ຈິງ​ແລ້ວ ​ພວກ​ເຮົາ​ຢາກຮັກ​ສາ​ໄວ້ທັງຊີ້ນ​ທີ່​ຄົນເຄີຍມາ. ແທນ​
ທີ່ຈະວ່າ ເຊົາກິນຊີ້ນນັ້ນຊະ ຫຼື ມາກິນຊີ້ນແນວໃໝ່ແທນ, ພວກເຮົາເວົ້າວ່າສືບຕໍ່ກິນ
ຊີ້ນທີ່ທ່ານມັກ, ມາໃຫ້ເຮົາສະແດງໃຫ້ທ່ານເບິ່ງ ວິທີທີ່ພວກເຮົາສາມາດສືບຕໍ່ຜະລິດ
ມັນ ແລະ ຈຳໜ່າຍໃນວິທີທີ່ທ່ານຈະໃຫ້ການສະໜັບສະ​ໜູນ.”

ມັນ​ເປັນ​ແນວ​ຄິດ​ທີ່​ງ່າຍໆ, ຄື​ພຽງ​ແຕ່​ປູກ​ແຊ​ລ​ກ້າມ​ເນື້ອ ແລະ ໄຂ​ມັນ​ຢູ່​ໃນ​ຫ້ອງວິ​ໄຈ,
ແລະ ສ້າງເອິກໄກ່ ຫຼື ຊີ້ນສະເຕັກ, ໂດຍບໍ່ຕ້ອງສ້າງໂຕສັດໝົດໂຕຂຶ້ນມາ. ສິ່ງທ້າທາຍ
ກໍແມ່ນການເຮັດແຊລໃຫ້ກາຍເປັນຊີ້ນ, ແລະ ຫຼັງຈາກນັ້ນກໍ​ຂະ​ຫຍາຍ​ເພື່ອ​ສ້າງ​ຜະ​
ລິດຕະພັນ ທີ່ມີຂະໜາດ ແລະ ລາຄາດຽວກັບທີ່ອຸດສາຫະກຳຊີ້ນງົວຂາຍ.

ທ່ານ ຣິ​ຄາ​ໂດ ແຊນ ມາ​ຕິນ ຈາກ​ໂຄງ​ການ​ຊີ້ນ​ທົດ​ແທນ UC Berkeley ກ່າວ​ວ່າ
“ເຈົ້າຈະສາມາດພັດທະນາຈາກລູກຊີ້ນກ້ອນນ້ອຍໆ ໄປເປັນຜະລິດຕະພັນ ທີ່ມີປະລິ
ມານເທົ່າກັບງົວໂຕນຶ່ງ, ຊຶ່ງໜັກປະມານ 360 ກິໂລກຣາມ ໄດ້ແນວໃດ? ນັ້ນແມ່ນສິ່ງ
ທ້າທາຍທີ່ແທ້ຈິງ.”

ນອກ​ນັ້ນ​ມັນ​ຍັງ​ມີ​ເລື່ອງ​ທີ່​ເປັນ​ຕາ​ສະ​ອິດ​ສະ​ອຽນ… ຜູ້​ບໍ​ລິ​ໂພກ​ທັງຫຼາຍມີ​ຈິດໃຈທີ່ບໍ່
ມັກຢູ່ແລ້ວໂດຍທົ່ວໄປ ສຳລັບສິ່ງທີ່ເຂົາເຈົ້າເຫັນວ່າ ເປັນອາຫານທີ່ຖືກດັດແປງຈາກ
ພັນທຸກຳ.

ທ່ານ ຣິ​ຄາ​ໂດ ກ່າວ​ວ່າ “ມັນ​ຍັງ​ບໍ່​ທັນ​ຈະ​ແຈ້ງ​ເທື່ອ​ວ່າ ຜູ້​ບໍ​ລິ​ໂພກ​ຈະ​ມີ​ແນວເລືອກ ​ທີ່​
ເຂົາເຈົ້າຈະເລືອກເອົາຊີ້ນທີ່ເຕີບໃຫຍ່ຢູ່ຫ້ອງທົດລອງ ຫຼືບໍ່.”

ແຕ່​ແມ່ນ​ກະ​ທັ່ງ ​ສິ່ງ​ທີ່​ທ້າ​ທາຍ​ພວກນີ້​ ແມ່ນ​ມີ​ໃຫ້​ເຫັນຢ່າງຊັດ​ເຈນ​ຢູ່​ແລ້ວ​ນັ້ນ, ລາຍ​
ງານສະບັບນຶ່ງທີ່ໄດ້ເປີດເຜີຍໃນເດືອນມິຖຸນາທີ່ຜ່ານມາ ໄດ້ສະເໜີວ່າ ຊີ້ນທີ່ເຕີບ
ໃຫຍ່ຢູ່ໃນຫ້ອງວິໄຈ ອາດຈະປະກອບເປັນນຶ່ງສ່ວນສາມຂອງຊີ້ນທັງໝົດ ທີ່ຖືກບໍລິ
ໂພກຢູ່ໃນໂລກ ພາຍໃນປີ 2040.

ບັນ​ດາບໍ​ລິ​ສັດ​ທີ່​ວ່ານີ້ ກຳ​ລັງຕັ້ງ​ເດີມ​ພັນໄວ້​ແນວນັ້ນ.

ອ່ານ​ລາຍ​ງານນີ້​ເປັນ​ພາ​ສາ​ອັງ​ກິດ

ທ່ານອາດຈະມັກເລື້ອງນີ້ຄືກັນ

XS
SM
MD
LG