ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

logo-print

ການໝູນວຽນຂອງຄວາມຮຸນແຮງຂອງພວກ ທະຫານ ໄດ້ກັບຄືນມາອີກໃນປະເທດມຽນມາ


ອົບພະຍົບໂຣຮິງຢາ ລຽນແຖວ ຮັບເອົາເຄື່ອງບໍລິຈາກປະຈຳວັນ ທີ່ຈຳເປັນ ຢູ່ໃນສູນອົບພະຍົບ ບາຊາຣ ບັງກລາແດັສ ທີ 15 ມັງກອນ 2018.

ລາຍ​ງານ ​ກ່ຽວກັບການກໍ່ຄວາມທາລຸນໂຫດຮ້າຍ ຂອງທະຫານມຽນມາ​ຕໍ່ ພວກຊົນກຸ່ມ
ນ້ອຍຊາວ​ເຜົ່າ​ໂຣຮິງ​ຢາຫວ່າງມໍ໋ໆ​ມາ​ນີ້ ​ໄດ້​ເຮັດ​ສ້າງຄວາມ​ຕື່ນ​ຕົກ​ໃຈ​ໃຫ້ແກ່​ຫລາຍໆ​
ຄົນ ​ແຕ່ພວກ​ທະຫານມຽນມາ ແມ່ນມີ​ປະ​ຫວັດມາເປັນເວລາ ດົນນານ​ແລ້ວ ໃນການກໍ່
ຄວາມ​ຮຸນ​ແຮງ​ຕໍ່ພົນລະ​ເຮືອນຊົນກຸ່ມນ້ອຍ ​ທີ່​ເຂົາເຈົ້າ​ມັກຖືກກ່າວ​ວ່າ ​ໃຫ້ການ​ສະໜັບ
ສະໜູນ​ຕໍ່​ກຸ່ມ​ກຳລັງປະກອບ​ອາວຸດຊົນກຸ່ມນ້ອຍ ​ເພື່ອ​ຄວບຄຸມ​ຊັບພະຍາກອນ​ແລະ​ດິນ
​ແດນ​ພາຍ​ໃນ​ປະ​ເທດ​. ການໂຈມຕີ​ທີ່​ຄ້າຍ​ຄື​ກັນທັງໃນອະດີດແລະປັດຈຸບັນ ໄດ້ສະ​ແດງ
​ໃຫ້​ເຫັນ​ຮ່ອງ​ຮອຍ​ຂອງການບໍ່ຖືກ ​ລົງໂທດ ທີ່​ໄດ້​ແຜ່​ລາມຢ່າງກວ້າງຂວາງ ຢູ່ໃນກອງທັບ​ມຽນມາ. ສະຕີິຟ ​ແຊນ​ຟ​ອຣດ ໂອ້ລົມ​ກັບ​ຜູ້​ເຄາະ​ຮ້າຍ​ທີ່​ຜ່ານ​ມາ ​ແລະ​ບັນດາ​ຜູ້​ຊ່ຽວຊານ
​ກ່ຽວ​ກັບ​ການ​ວົງຈອນ​ຂອງ​ຄວາ​ມຮຸນ​ແຮງ ທີ່ຍັງດຳເນີນຢູ່ຕໍ່ມາ ຊຶ່ງ ​ກິ່ງສະຫວັນ ຈະ​ນຳ
ເອົາລາຍລະອຽດ ​ມາສະ​ເໜີ​ທ່ານ.

ເປັນ​ເວ​ລາ 20 ກວ່າປີມາແລ້ວ ນັບ​ແຕ່ທະຫານມຽນມາ​ໄດ້ໂຈມ​ຕີຈູດຢ້າວເຜົາ​ເຮືອນ
ເຮັດ​ ໃຫ້​ພວກຊົນກຸ່ມນ້ອຍ ​ທີ່ເປັນພົນລະເຮືອນເຜົ່າ​ສານ​ຫລາຍ​ກວ່າ 300,000 ຄົນ
ບໍ່​ມີ​ທີ່ຢູ່​ອາ​ໄສ​ ໃນລະຫວ່າງ​ຊຸມ​ປີ 1990.

​ແຕ່​ການ​ໂຈມ​ຕີ​ຢ່າງ​ໂຫດຮ້າຍທາ​ລຸນ​ໂດຍພວກ​ທະຫານ ​ຍັງ​ດຳ​ເນີນຕໍ່ມາ ​ເປັນ​ເວລາ​|
ຫລາຍ​ປີ ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຫລາຍ​ພັນ​ຄົນບໍ່​ມີ​ທີ່ຢູ່​ອາ​ໄສ​ໃນ​ລັດ​ສານ ​ແລະ​ໃນ​ເຂດ​ຊົນ​ເຜົ່າ​ອື່ນໆ.

ທ້າວລຸງ ​ໄຊ ລັງ ​ແລະ​ຄອບຄົວ​ຂອງ​ລາວ​ໄດ້ພາກັນ​ຫລົບໜີຈາກ​ພາກ​ກາງຂອງ​ລັດ​ສານ
​ໃນ​ປີ 2002 ຫລັງ​ຈາກໄດ້ມີການ​ຍິງ​ປືນ​ໃຫຍ່​ໃສ່​ບ້ານ​ຂອງ​ລາວເປັນເວລາຫຼາຍອາທິດ
​ແຕ່ລາວ​ບໍ່​ເຄີຍ​ລືມ​ ການ​ກໍ່ໂທດກຳ​ທີ່​ຜ່ານ​ມາຂອງພວກທະຫານ ມຽນມາ.

ທ້າວ​ລຸງ ​ໄຊ ລັງ ກ່າວ​ວ່າ “​ເວລາໃດພວກ​ເຮົາ​ໄດ້​ຂ່າວ​ວ່າ ​ທະຫານ​ມຽນມາ​ຈະມາ
ແລ້ວເວລາ​ນັ້ນ ​ພວກ​ຜູ້​ຊາຍ​ທັງ​ໝົດ​ກໍຈະພາກັນ​ຫາຍໂຕໄປ. ພວກ​ແມ່ຍິງ ​ແລະ​ເດັກ
ນ້ອຍ​ຕ້ອງ​ໄດ້​ຢູ່ ໃນເມື່ອພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ເຫັນພວກ​ຜູ້​ຊາຍທີ່ຈະນຳໄປລຳລຽງຫຼື​ຂົນ​
ສົ່ງເພາະສະ​ນັ້ນພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າກໍຈະ​ເອົາ​ພວກ​ແມ່ຍິງໄປ ເມື່ອເຂົ້າໄປໃນປ່າແລ້ວກໍ
ຈະມີກໍລະນີ​ຂົ່ມຂືນສຳເລົາ ມີ​ຫຼາຍໆ​ກໍລະນີຂອງ​ການຂົ່ມຂືນ.”

​ຄວາມຮູ້ສຶກຢ້ານ​ກົວທີ່ຍັງມີຢູ່ຕໍ່ມາໃນ​ໝູ່ພວກຊົນກຸ່ມ​ນ້ອຍ ແມ່ນໄດ້ຖືກນຳມາໃຊ້ນັບ
ຕັ້ງແຕ່ພວກທະຫານ ໄດ້ປົກຄອງປະເທດໃນປີ 1962 ​ແຕ່​ການຈົດ​ບັນທຶກ​ກ່ຽວກັບເຫດ
ການທີ່ເກີດຂຶ້ນນັ້ນ ແມ່ນບໍ່ຄ່ອຍມີ.

​ຕໍ່ມາ ​ໃນ​ປີ 2002 ບັນ​ດາ​ກຸ່ມປົກປ້ອງ​ສິດທິ​ມະນຸດ ໃນລັດ​ສານ ​ໄດ້​ທຳການສືບສວນ
​ແລະພິມ​ເຜີຍ​ແຜ່​ລາຍ​ງານທີ່ມີຊື່ວ່າ “ໃບອະນຸຍາດໃຫ້​ຂົ່ມ​ຂືນ” ທີ່ຈໄດ້ຈົດ ບັນທຶກ 173
​ກໍລະນີ ຂອງ​ການ​ຂົ່ມຂືນ ​ແລະ​ຄວາມ​ຮຸນ​ແຮງ​ທາງ​ເພດ​ອື່ນໆ ທີ່​ກໍ່ຂຶ້ນ ​ໂດຍ​ພວກທະ
ຫານ​ມຽນມາ ລະຫວ່າງ​ປີ 1996 ຫາ​ປີ 2001.

ທ່ານ​ຈຳ​ຕົງ ຈາກ​ມູນ​ນິທິສິດທິ​ມະນຸດ​ລັດ​ສານ ກ່າວ​ວ່າ “ການ​ກໍ່ໂທດກຳດັ່ງກ່າວ​ນີ້
ແມ່ນຖື​ວ່າ​ເປັນ​ການ​ກະທຳ​ທີ່​ໜ້າລະອາຍ​ທີ່​ສຸດ. ມັນຖືກນຳໃຊ້ເພື່ອສ້າງຄວາມຢ້ານ
ກົວ ​ເຮັດໃຫ້ໝົດກຳລັງໃຈ​ແລະ​ສ້າງຄວາມອັບອາຍຂາຍໜ້າຢູ່ໃນ​ປະຊາ​ຄົມ ​ທ້ອງ
​ຖິ່ນ ​ແລະ​ຍັງເພື່ອ​ສະ​ແດງ​ໃຫ້ເຫັນວ່າ ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ສາມາດ​ຄວບ​ຄຸມ​ປະຊາ​ຄົມ​ທັງ​
ໝົດໄດ້.”

ການ​ກ່າວ​ຫາ ໃນການໃຊ້ການ​ຂົ່ມຂືນເປັນອາວຸດສົງຄາມ ຍັງມີ​ມາ​ຈົນ​ເທົ່າ​ທຸກ​ມື້​ນີ້ແຕ່
ໃນປັດຈຸບັນ ແມ່ນ​ຢູ່​ລັດຣາ​ໄຄນ໌ ຕໍ່ພວກ​ຊົນ​ເຜົ່າ​ນ້ອຍ​ຊາວໂຣຮິງ​ຢາ.”

ພວກທະຫານ​ມຽນມາ​ ກ່າວອ້າ​ງວ່າ ການ​ສືບ​ສວນ​ພາຍ​ໃນພົບ​ເຫັນ​ວ່າ ​ທະຫານຂອງ
​ຕົນ​ບໍ່​ໄດ້​ຂົ່ມຂືນ ຫລືກໍ່​ຄວາມ​ຮຸນ​ແຮງ​ທາງ​ເພດ​ໃດໆ​ ຕໍ່​ພວກ​ແມ່ຍິງ.

ມັນ​ເປັນ​ການຍາກ ທີ່ຈະ​ເຊື່ອ​ຖືໄດ້ສຳລັບກຸ່ມ​ປົກ​ປ້ອງ​ສິດທິມະນຸດ ​ທີ່​ໄດ້ເກັບກຳ ຮີບ
ຮວມເອົາ​ຄຳ​ໃຫ້ການ​ຂອງ​ຜູ້​ເຄາະ​ຮ້າຍ​ຫລາຍ​ຮ້ອຍ​ຄົ​ນ ​ແຕ່​ໄດ້​ຖືກຫ້າມບໍ່ໃຫ້ ທຳການ
ສືບ​ສວນ​ ຢູ່ໃນ​ລັດຣາ​ໄຄ​ນ໌.

ທ່ານ​ຟິລ ​ໂຣ​ເບີດ​ສັນ ຈາກ​ກຸ່ມ​ປົກ​ປ້ອງສິດທິ​ມະນຸດ Human Rights Watch ກ່າວ
ວ່າ “ພວກ​ເຮົາ​ຂໍປະນາມ​ການລ່ວງລະເມີດ ​ຕໍ່​ພົນລະ​ເຮືອນ​ຢູ່ໃນ​ທຸກກໍລະນີ​ທັງໝົດ
​ແລະ​ສຳລັບ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ທີ່​ກ່າວ​ວ່າ ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ບໍ່​ໃຫ້​ເຈົ້າເຂົ້າ​ໄປສືບສວນຢູ່​ໃນເຂດ​ນີ້​
​ເພາະວ່າ​ມັນ​ເປັນ​ອັນຕະລາຍ​ຫຼາຍ ຖ້າ​ຫາກ​ວ່າ​ເປັນ​ອັນຕະລາຍ​ຫຼາຍ​ສຳລັບ​ປະຊາ
ຊົນ​ຜູ້​ຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ພາກັນ​ສ່ຽງ ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ເຂົ້າ​ໄປ. ​ແຕ່​ພວກ​ເຮົາ​ຫວັງ​ວ່າ
ຈະ​ເຂົ້າ​ໄປ​ຫາ​ທຸກໆບ່ອນ ​ໂດຍບໍ່ມີການຂັດຂວາງ ​ແລະ​ພວກ​ເຮົາ​ຈະ​ຮັບເອົາ ການ

ແຊກແຊງໃດໆກໍຕາມ ຈາກ​ລັດຖະບານ​ມຽນມາ.”

ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າໄດ້​ມີ​ຫລັກ​ຖານ​ເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍກໍຕາມ ແຕ່ກໍຍັງມີຄຳ​ຖາມ​ຢູ່ວ່າ ​ບັນ
ດາ​ຜູ້​ເຄາະ​ຮ້າຍ​ໃນອະດີດ​ທີ່​ຜ່ານ​ມາພ້ອມ​ທັງພວກຜູ້ເຄາະຮ້າຍປັດ​ຈຸ​ບັນຈະໄດ້ຮັບ
ຄວາມເປັນທຳຫຼືບໍ່?

ອ່ານຂ່າວນີ້ເພີ້ມເປັນພາສາອັງກິດ

ທ່ານອາດຈະມັກເລື້ອງນີ້ຄືກັນ

XS
SM
MD
LG