ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ວັນອັງຄານ, ໐໕ ມີນາ ໒໐໒໔

ສູນຜູ້ອົບພະຍົບຊາວຫວຽດນາມ ໃນເກາະກາລາງ ສາມາດເປັນ​ບ່ອນພັກ ຂອງຊາວໂຣຮິງຢາໄດ້ບໍ?


ຜູ້ອົບພະຍົບຊາວໂຣຮິງຢາກຸ່ມໃໝ່ທີ່ຫາກໍເດີນທາງມາຮອດ ຍ່າງເຂົ້າຊາຍຝັ່ງ ລຸນຫຼັງຜູ້ຄົນຢູ່ໃນທ້ອງຖິ່ນ ຕັດສິນໃຈອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາເຈົ້າເຂົ້າຝັ່ງຊົ່ວຄາວ ເພື່ອຫານໍ້າ ແລະອາຫານ ໃນເມືອງຢູລີ ເມດອນ, ແຂວງອາເຈ, ອິນໂດເນເຊຍ, ວັນທີ 16 ພະຈິກ 2023.
ຜູ້ອົບພະຍົບຊາວໂຣຮິງຢາກຸ່ມໃໝ່ທີ່ຫາກໍເດີນທາງມາຮອດ ຍ່າງເຂົ້າຊາຍຝັ່ງ ລຸນຫຼັງຜູ້ຄົນຢູ່ໃນທ້ອງຖິ່ນ ຕັດສິນໃຈອະນຸຍາດໃຫ້ພວກເຂົາເຈົ້າເຂົ້າຝັ່ງຊົ່ວຄາວ ເພື່ອຫານໍ້າ ແລະອາຫານ ໃນເມືອງຢູລີ ເມດອນ, ແຂວງອາເຈ, ອິນໂດເນເຊຍ, ວັນທີ 16 ພະຈິກ 2023.

ອົງການສະຫະ​ປະຊາ​ຊາດ​ ກະ​ປະ​ມານ​ວ່າ ​ມີຊາວ​ມຸ​ລິມໂຣຮິງຢາຫຼາຍ​ກວ່ານຶ່ງ​ລ້ານ​ຄົນ ໄດ້​ພາກັນ​ຫຼົບໜີ​ອອກ​ໄປ​ຈາກ​ມຽນມາ ​ເປັນ​ຄື້ນຢ່າງ​ຕໍ່​ເນື່ອງ ​ແລະ​ໃນ​ຂະນະ​ທີ່​ສ່ວນ​ໃຫຍ່ ໄດ້ພາກັນລົງຫຼັກປັກຖານ ໃນ​ປະ​ເທດເພື່ອນ​ບ້ານ
ຂອງບັງ​ກລາ​ແດັສ, ​ແຕ່​ມີ​ຈຳ​ນວນ​ນຶ່ງໄດ້​ນັ່ງ​ເຮືອ​ໄປ​ຍັງ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ ​ໃນຂະນະທີ່​ເຈົ້າໜ້າ​ທີ່​ກຳລັງ​ພິຈາລະນາ ​ການ​ນໍາໃຊ້​ເກາະ​ສໍາລັບຊາວອົບ​ພະຍົບ​ໃນ​ອະດີດນັ້ນ ​ມາເປັນບ່ອນຕັ້ງ​ຖິ່ນ​ຖານໃໝ່ ສໍາລັບພວກເຂົາ​ເຈົ້າ. ອະຮາດຽນ ອຸຕະມາ (Ahadian Utama) ນັກຂ່າວ VOA ມີ​ລາຍ​ງານ​ກ່ຽວກັບເລື້ອງນີ້, ເຊິ່ງ ທິບສຸດາ ຈະ​ນຳ​ເອົາລາຍລະອຽດ​ ມາ​ສ​ະ​ເໜີ​ທ່ານ.

ໃນມື້ນີ້, ຢູ່ເທິງເກາະກາລາງ (Galang) ມັນເປັນມື້ທີ່ງຽບສະຫງົບຫຼາຍ, ເກາະຂະຫນາດນ້ອຍທີ່ມີໄລຍະຫ່າງປະມານ 40 ກິໂລແມັດຈາກເກາະໃຫຍ່ ບາທາມ (Batam) ໃນຫມູ່ເກາະຣີອາວ (Riau) ຂອງອິນໂດເນເຊຍ, ແລະມີໄລຍະພຽງປະມານ 84 ກິໂລແມັດ ຈາກປະເທດເພື່ອນບ້ານສິງກະໂປ.

ບ່ອນພັກພິງເຫຼົ່າ​ນີ້ ​ແມ່ນ​ສິ່ງ​ດຽວທີ່ເຄີຍ​ໃຊ້​ເປັນບ່ອນຢູ່ອາໄສຂອງອົບ​ພະ​ຍົບຊາວ​ຫວຽດ​ນາມ​ ທີ່​ຍັງ​ຫຼົງເຫຼືອຢູ່.

ທ້າວອາບູນາວາສ ຕານາໂວໂລ (Abunawas Tanawolo), ຜູ້ຢູ່ອາໄສໃນເກາະກາລາງ ກ່າວເປັນພາສາອິນໂດເນເຊຍວ່າ:

“ເຄີຍ​ມີບ່ອນພັກພິງຫຼາຍພັນຫຼັງ​ຢູ່​ທີ່​ນີ້, ແຕ່​ປັດຈຸ​ບັນ ຍັງ​ເຫຼືອ​ຢູ່​ພຽງ​ແຫ່ງ​ດຽວ. ສ່ວນຫຼັງອື່ນໆແມ່ນຖືກທໍາລາຍໝົດແລ້ວ ເນື່ອງຈາກພວກມັນເຮັດດ້ວຍໄມ້.”

ທ້າວອາບູນາວາສ ຕານາໂວໂລ, ອາຍຸ 50 ປີ, ເປັນພະນັກງານຮັກສາຄວາມປອດໄພຢູ່ໃນສູນອົບພະຍົບໃນເມື່ອກ່ອນ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ໄດ້ອາໄສຢູ່ເທິງເກາະດັ່ງກ່າວນີ້ຕັ້ງແຕ່ສະໄໝທີ່ລາວຍັງເປັນເດັກນ້ອຍ. ລາວຍັງ​ຈື່​ຈຳ​ທີ່ລາວໄດ້​ຫຼິ້ນ ​ກັບ​ເດັກນ້ອຍ​ຊາວຫວຽດນາມ​ຈາກ​ສູນດັ່ງກ່າວ ​ແລະ​ໄດ້​ໃກ້ຊິດ​ກັບ​ຄອບຄົວ​ອົບ​ພະຍົບຊາວຫວຽດນາມຄອບຄົວນຶ່ງ.

ແຕ່ປີ 1979 ຫາປີ 1996, ເກາະແຫ່ງນີ້ ເປັນບ່ອນຢູ່ອາໄສຂອງອົບພະຍົບຊາວຫວຽດນາມ ທີ່ຫຼົບໜີຄວາມຂັດແຍ້ງໃນບ້ານເກີດຂອງພວກເຂົາເຈົ້າ, ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນໜີມາທາງເຮືອ, ພ້ອມດ້ວຍຊາວກຳປູເຈຍ ແລະຊາວລາວຈຳນວນນຶ່ງທີ່ໄດ້ໜີມາເຊັ່ນດຽວກັນ. ​ໂດຍ​ການ​ຄາດ​ຄະ​ເນ​ຂອງ​ບາ​ງ​ຄົນ​ກ່າວ​ວ່າ ມີຜູ້​ອົບ​ພະ ຍົບປະມານ 250 ພັນ​ຄົນ​ເຄີຍ​ຮ້ອງ​ເກາະ​ແຫ່ງ​ນີ້ວ່າ ​ເປັນ​ບ້ານ​ພັກຊົ່ວຄາວ​ຂອງ ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ.

ປັດຈຸບັນ, ສິ່ງ​ທີ່​ຍັງ​ເຫຼືອ​ຢູ່ແມ່ນ​ບ່ອນພັກພິງ​ທີ່​ຫວ່າງເປົ່າ ແລະ​ເປື່ອຍ​ພັງ​ລົງມາ, ​ເຊັ່ນ​ດຽວກັບອະດີດ​ໂຮງໝໍ​ກາ​ແດງຂອງ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ, ໂບດ​ກາ​ໂຕ​ລິກເກົ່າຂອງຊາວ​ຫວຽດນາມ​, ​ແລະ​ສຸສານ​ສຳລັບອົບ​ພະຍົບຊາວຫວຽດນາມ​ທີ່​ເສຍ​ຊີວິດ​ກ່ອນ​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ຍົກຍ້າຍຖິ່ນຖານ. ປັດຈຸບັນນີ້, ​ສະຖານ​ທີ່​ດັ່ງກ່າວ​ໄດ້​ກາຍມາ​ເປັນອານຸສອນສະຖານ ​ແລະເປັນສະຖານ​ທີ່​ທີ່ດຶງດູດເອົານັກທ່ອງ​ທ່ຽວ. ​ແຕ່​ ​ເກາະ​ດັ່ງກ່າວກໍ​ພົບວ່າ ມັນກໍາລັງ​ເປັນ​ຈຸດ​ສຸມ​ຂອງ​ການອະ​ພິ​ປາຍ​ກ່ຽວ​ກັບ​ຄື້ນຂອງຊາວ​ອົບ​ພະຍົບຄັ້ງ​ໃໝ່.

ໃນຂະນະ​ນີ້, ເຈົ້າໜ້າທີ່ຂອງ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ ກໍາລັງ​ພິຈາລະນາໃຫ້​ເກາະກາລາງ ກາຍມາເປັນບ່ອນພັກເຊົາ ຂອງຜູ້ອົບພະຍົບຊາວໂຣຮິງຢາ ທີ່ກໍາລັງອອກຈາກ ມຽນມາໂດຍເຮືອ, ແລະກໍາລັງມາຮອດແຂວງອາເຈ (Aceh) ​ທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນສ່ວນຕາ​ເວັນ​ຕົກສຸດ ຂອງໝູ່ເກາະອິນໂດເນເຊຍ. ຢູ່ໃນແຂວງ​ອາ​ເຈ, ການ​ມາ​ເຖິງ​ຂອງ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ ໄດ້ຖືກ​ຕ້ອນ​ຮັບ​ແບບ​ບໍ່​ພໍ​ໃຈ​ຢ່າງ​ແຮງ.

ເຈົ້າ​ໜ້າ​ທີ່​ລັດຖະບານໃນເມືອງ ບາທາມ ທີ່​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ເກາະກາລາງ ​ໄດ້ພາກັນ​ປຶກສາ​ຫາລື​ກ່ຽວ​ກັບ​ຄວາມເປັນໄປໄດ້ ໃນການ​ຕັ້ງຖິ່ນຖານໃໝ່.

ທ່ານຣູດີ ປັນໃຈທານ (Rudi Panjaitan), ໂຄສົກຂອງເມືອງບາທາມ ກ່າວເປັນພາສາອິນໂດເນເຊຍວ່າ:

“ກ່ຽວ​ກັບ​ເລື່ອງ​ນີ້, ລັດ​ຖະ​ບານ​ເມືອງບາທາມ ຈະ​ປະ​ຕິ​ບັດຕາມຄຳ​ສັ່ງ​ຕ່າງໆທີ່ມາຈາກລັດ​ຖະ​ບານ​ກາງໂດຍກົງ, ເພາະ​ວ່າ​ອຳ​ນາດ​ການ​ຄຸ້ມ​ຄອງ​ຊາວ​ອົບ​ພະ​ຍົບ​ຈາກ​ຕ່າງ​ປະ​ເທດ​ ແມ່ນ​ຂຶ້ນຢູ່​ກັບ​ລັດ​ຖະ​ບານ​ກາງ.”

ຊາວ​ເກາະກາລາງບາງ​ຄົນ ​ມີ​ຄວາມ​ກັງວົນກ່ຽວ​ກັບ​ຂໍ້​ສະ​ເໜີ​ການ​ຕັ້ງ​ຖິ່ນ​ຖານ​ໃໝ່ນັ້ນ.

ນາງເດວີ ເພີວານຕີ (Dewi Purwanti), ປະຊາຊົນທີ່ອາໄສໃນເກາະກາລາງ ກ່າວເປັນພາສາອິນໂດເນເຊຍວ່າ:

“ໃນ​ຖານະທີ່​ເປັນຄົນ​ທ້ອງ​ຖິ່ນ, ມີການຄັດຄ້ານຕໍ່ຜູ້ອົບ​ພະຍົບຊາວໂຣຮິງຢາຢູ່​ທີ່​ນີ້ ເນື່ອງຈາກມັນ​ຈະ​ມີ​ຜົນ​ສະທ້ອນ​ຕໍ່​ພວກ​ເຮົາ. ​ເພາະວ່າ​ ແມ່ນ​ແຕ່​ປະຊາຊົນ​ໃນແຂວງ​ອາ​ເຈເອງ ​ກໍບໍ່ແມ່ນເລື້ອງງ່າຍໃນການປາກົດໂຕຂອງຜູ້ອົບພະຍົບຊາວໂຣຮິງຢາຢູ່​ທີ່​ນັ້ນ.”

​ສ່ວນຄົນອື່ນໆສັງເກດວ່າ ນັບຕັ້ງແຕ່ທ້າຍຊຸມປີ 1990, ເກາະກາລາງ ແລະບັນດາເກາະອື່ນໆທີ່ຢູ່ອ້ອມແອ້ມເກາະໃຫຍ່ບາທາມ ແມ່ນໄດ້ຮັບການເຊື່ອມຕໍ່ໂດຍຂົວຫຼາຍແຫ່ງ.

ທ້າວອາບູນາວາສ ຕານາໂວໂລ, ອະດີດພະນັກງານຮັກສາຄວາມປອດໄພຢູ່ທີ່ສູນອົບພະຍົບໃນເມື່ອກ່ອນ ກ່າວເປັນພາສາອິນໂດເນເຊຍ ວ່າ:

"ບັດນີ້ ຖ້າເກາະຫາກຖືກໃຊ້ເປັນບ່ອນພັກເຊົາ ຂອງຜູ້ອົບພະຍົບຊາວໂຣຮິງຢາ, ມັນຈະເປັນການຍາກສໍາລັບເຈົ້າໜ້າທີ່ ທີ່ຈະຮັກສາ ແລະປົກປ້ອງພວກເຂົາເຈົ້າຢູ່ເທິງເກາະແຫ່ງນີ້."

ອີງຕາມ​ຂໍ້​ມູນ​ຂອງ​ຂ້າ​ຫຼວງ​ໃຫຍ່ດ້ານອົບພະຍົບຂອງ​ອົງການ​ສະຫະ​ປະຊາ​ຊາດພົບວ່າ ຈຳນວນ​ຜູ້​ອົບ​ພະຍົບ​ຊາວໂຣຮິງ​ຢາ​ ທີ່​ເຂົ້າ​ໄປໃນ​ອິນ​ໂດ​ເນ​ເຊຍ​ຜ່ານແຂວງ​ອາ​ເຈ​ນັບ​ແຕ່​ເດືອນ​ພະຈິກເປັນຕົ້ນມາ ​ມີ​ຫຼາຍກວ່າ 1,500 ​ຄົນແລ້ວ.

The U.N. estimates more than a million Rohingya Muslims have fled Myanmar in successive waves. And while most ended up in neighboring Bangladesh, some have taken boats to Indonesia where authorities are now considering using a former refugee island for their resettlement. VOA's Ahadian Utama has more.

It’s very quiet these days, on Galang Island, a small island some 40 kilometers from the main island of Batam in Indonesia's Riau Islands, and only around 84 kilometers from neighboring Singapore.

These barracks are the only remaining structure that used to house Vietnamese refugees.

Abunawas Tanawolo, Galang Islander, male in Indonesian.

There used to be thousands of barracks here, but now only one remains. The others are now destroyed, because they are made of wood…”

50-year-old Abunawas Tanawolo was a security guard at the former refugee camp and has lived on the island since childhood. He remembers playing with Vietnamese children from the camp and was very close to one family of Vietnamese refugees.

From 1979 to 1996, this island was home to Vietnamese refugees fleeing conflict in their homeland, mostly by boat, along with some Cambodians and Laotians doing the same. By some estimates, some 250 thousand refugees once called this island their temporary home.

What remains now are crumbling empty buildings, like this former Indonesian Red Cross Hospital, an old Vietnamese Catholic Church, and a cemetery for Vietnamese refugees who died before being able to be resettled. The site is now a memorial and tourist attraction. But the island itself is now finding itself at the center of a debate about a new wave of refugees.

Indonesian authorities are now considering Galang Island to house Muslim Rohingya refugees, fleeing Myanmar by boat, and arriving in nearby Aceh Province, in the westernmost part of the Indonesian archipelago. In Aceh, their arrival has received a fierce backlash.

Officials at the Batam City government that administers Galang Island have discussed the possible resettlement.

Rudi Panjaitan, Batam City Spokesman, Male in Indonesian.

“Regarding this matter, the Batam City Government will defer to what is the directive of the central government, because the authority to handle refugees from abroad is with the central government.”

Some Galang islanders are concerned about the resettlement proposal.

Dewi Purwanti, Galang Islander, Female in Indonesian.

“We as locals, object to Rohingya refugees being placed here, because there will be consequences for us. Because even people in Aceh are uneasy with the presence of Rohingya refugees there.”

Others note that since the late 1990s, Galang, and other islands surrounding Batam are interconnected by bridges.

Abunawas Tanawolo, Galang Ex-Refugee Camp Staff, Male in Indonesian.

“Now if it’s to be used as a shelter for Rohingya refugees, it would be hard for the authorities to keep and guard them on the island.”

According to data from the United Nations High Commissioner for Refugees, the number of Rohingya refugees who entered Indonesia via Aceh since November reached more than 1,500 people.

ຟໍຣັມສະແດງຄວາມຄິດເຫັນ

XS
SM
MD
LG