ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

logo-print

ເທັກ​ໂນ​ໂລ​ຈີ ທີ່ຄົນປ່ວຍ ສ້າງ​ຂຶ້ນ​ມາເອງ ​ຊ່ວຍ​ຕິດຕາມລະດັບ ນໍ້າຕານໃນເລືອດ ໄດ້ດີຂຶ້ນ


ພວກນັກເຈາະຂໍ້ມູນ ແລະພະນັກງານ ຮັກສາຄວາມປອດໄພ ທາງຄອມພີວເຕີ ພາກັນເຂົ້າຮ່ວມ ກອງປະຊຸມ ໝວກສີດໍາ ຫລື Black Hat ທີ່ນະຄອນ Las Vegas ໃນວັນທີ 4, 2011 ຊຶ່ງໃນນັ້ນ ນັກຄົ້ນຄວ້າດ້ານການຮັກສາຄວາມປອດໄພ ໄດ້ພົບຂໍ້ບົກຜ່ອງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ຜູ້ໂຈມຕີ ລະບົບສາມາດ ຄວບຄຸມການປໍ້າທາດ ອິນຊູລິນ ຈາກທາງໄກ ຫລືໃຊ້ຣີມົດໄດ້.

ສໍາລັບ​ພວກ​ທີ່​ເປັນ​ໂຣກເບົາຫວານ​ປະ​ເພດ 1 ​ແລ້ວ ພະຍາດ​ຂອງ​ເຂົາ​ເຈົ້າຮຽກຮ້ອງ​
ໃຫ້ເຂົາ​ເຈົ້າຕ້ອງໄດ້ຕິດຕາມ​ແທກເບິ່ງລະດັບ​ນໍ້າຕານ​ຂອງຕົນຢູ່ສະ​ເໝີ. ປັດຈຸບັນ​ພວກ
​ທີ່​ເປັນ​ພະຍາດ​ນີ້ຈໍານວນ​ນຶ່ງ ​ໄດ້​ປະດິດ​ເທັກ​ໂນ​ໂລ​ຈີ ທີ່​ສ້າງ​ຂຶ້ນ​ມາເອງ ​ເພື່ອ​ຊ່ວຍ​ໃນ​
ການ​ຕິດຕາມ​ອາການ​ຂອງຕົນເອງ. Kevin Enochs ນັກ​ຂ່າວ​ວີ​ໂອ​ເອ ມີ​ລາຍ​ງານ​
ກ່ຽວກັບ​ເລື່ອງນີ້ ຊຶ່ງ​ບົວ​ສະຫວັນ​ຈະ​ນໍາ​ມາສະ​ເໜີ ທ່ານ​ໃນ​ອັນ​ດັບ​ຕໍ່​ໄປ.

ນາງ​ເດ​ນາ ​ລີວ​ອິສ (Dana Lewis) ​ໄດ້​ພະຍາຍາມ​ຮັບມືກັບ​ພະຍາດເບົາຫວານຂອງ
​ລາ​ວມາຕັ້ງ​ແຕ່​ຕອນ​ທີ່​ລາວ​ໄດ້ຮັບ​ການ​ວິນິ​ໄສ​ວ່າ ​ເປັນ​ພະຍາດ​ທີ່​ທໍາລາຍ​ທາດ​ອິນ​ຊູ​ລິນ
​ນີ້ເປັນຕົ້ນມາ​ ​ແຕ່ລາວຍັງນ້ອຍພຸ້ນ. ລາວ​ຕ້ອງ​ໄດ້ຕິດຕາມ​ແທກເບິ່ງລະດັບ​ນໍ້າຕານ​ໃນ
​ເລືອດ​ຂອງລາວຢູ່​ສະ​ເໝີ ​ແລະ​ເມື່ອ​ມັນ​ສູງຫລື​ ຕໍ່າ​ເກີນ​ໄປ ​ໂມງ​ກໍ​ຈະເຕືອນ​ໃຫ້​ລາວຮູ້ວ່າ
ຕ້ອງ​ໄດ້​ເອົາບົດບາດ.

​ແຕ່​ວ່າ ການ​ເຮັດ​ແນວ​ນັ້ນ ​ແມ່ນ​ໃຊ້​ການບໍ່​ໄດ້​ສໍາລັບນາງ​ລີວອິສ.

ເດ​ນາ ​ລີວ​ອິສ (Dana Lewis) ຜູ້​ໃຊ້​ລະບົບ​ມ້າມ​ທຽມ​ເວົ້າວ່າ "​ໃນກໍລະນີ​ຂອງ​ຂ້ອຍໜີ້,
ຍ້ອນ​ວ່າ​ຂ້ອຍ​ເປັນ​ຄົນນອນ​ຫລັບແຈບອີ່ຫລີ ຂ້ອຍຈຶ່ງ​ບໍ່​ຮູ້​ເມື່ອ ​ໃນ​ຕອນ​ທີ່​ມີ​ສຽງໂມງ
ເຕືອນ ​ແລະ​ສະນັ້ນຫລະ ລະດັບ​ນໍ້າຕານ​ໃນ​ເລືອດ​ຂອງຂ້ອຍ​ຈຶ່ງສູງຂຶ້ນ​ເລື້ອຍໆ ຫລື
ບໍ່ກໍ​ຫລຸດ​ລົງ​ເລື້ອຍໆ ​ແລະ​ໃນ​ໄລຍະ​ສັ້ນ ການ​ທີ່ມີລະດັບ​ນໍ້າຕານ​ໃນ​ເລືອດ​ຫລຸດ​ລົງ
ມັນ​ເປັນ​ການສ່ຽງຫລາຍ​ກວ່າ,​ ​ເພາະວ່າ​ຂ້ອຍ​ຢູ່​ຜູ້ດຽວ ​ແລະຖ້າ​ຂ້ອຍຫາກ​ສືບຕໍ່ນອນ
​ໄປ​ອີກ ​ໂດຍ​ບໍ່​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ໂມງ​ປຸກ ​ແລະລະດັບ​ນໍ້າຕານ​ໃນ​ເລືອດ​ຫາກສືບຕໍ່ຫລຸດ​ລົງ​
ໄປ​ເລື້ອຍໆ ມັນ​ກໍ​ອາດຈະ​ມີ​ຜົນ​ຕາ​ມມາ​ທີ່​ບໍ່ດີ​ເກີດ​ຂຶ້ນ ຊຶ່ງ​ລ​ວມມີ​ການ​ຕົກ​ໄປ​ສູ່ໂຄມາ ຫຼືສະພາບໝົດສະຕິ."


​ເພື່ອ​ຢາກ​ຫລີກ​ລ່ຽງການ​ເປັນ​ແນວ​ນັ້ນ ນາງ​ລີວ​ອິສ ພ້ອມ​ກັບ​ພວກ​ພັດທະນາ​ໂປຣ​ແກມ
ຫລື software ​ຈຶ່ງໄດ້​ພາກັນ​ລັກເຈາະ​ເຂົ້າ​ໄປຫາ​ຂໍ້​ມູນ​ໃນຈໍເຄື່ອງ​ວັດ​ແທກ​ລະດັບ​ນໍ້າ​
ຕານ ​ເພື່ອ​ປັບເຄື່ອງເຕືອນ​ເວລາ. ຈາກ​ນັ້ນ ນາງ​ກໍ​ໄດ້​ຂຽນລະຫັດ​ຄໍາ​ສັ່ງໃຫ້​ເຄື່ອງ​ຈັກ
ເຮັດ​ວຽກຕາມທີ່​ລາວ​ຕ້ອງການໃຫ້ ​ເຮັດເກືອບໝົດ​ທຸກ​ອັນ ທີ່ລາວຕ້ອງເຮັດດ້ວຍໂຕເອງ.

ນາງ​ລີວ​ອິສ ອະທິບາຍ​ວ່າ "ຂໍ້​ມູນ​ຫລັ່ງ​ອອກມາ​ຈາກ​ອຸປະກອນ​ການ​ແພດ​ແຕ່ລະແບບ
ເຂົ້າ​ໄປ​ຫາ​ເຄື່ອງ​ຄອມ​ພິວ​ເຕີ​ອັນ​ນຶ່ງ. ມັນ​ຄິດ​ໄລ່​ສິ່ງ​ຕ່າງໆ ດ້ວຍ​ຕົວ​ມັນ​ເອງ ​ແລະ​ຈາກ​
ນັ້ນ ມັນ​ກໍ​ບອກວ່າ “​ໂອ​ເຄ, ​ເຮັດວຽກໄດ້” ​ແລ້ວ​ມັນ​ກໍ​ສາມາດ​ທີ່​ຈະ​ປິດ​ວົງ​ຈອນດັ່ງກ່າວ
ໂດຍສົ່ງຄໍາ​ສັ່ງ​ເຫລົ່ານັ້ນກັບ​ຄືນ​ໄປ​ຍັງ​ເຄື່ອງ​ປໍ້າ​ທາດ​ອິນ​ຊູ​ລິນ ​ເພື່ອ​ເຮັດ​ໃຫ້​ມີ​ການ​ດັດ
ປັບ​ລະດັບ​ຄວາມ​ແຮງ​ຂອງ​ທາດ​ອິນ​ຊູ​ລິນ​ໄດ້."

ການ​ລັກ​ເຈາະຂໍ້​ມູນ​ໃນ​ເຄື່ອງອຸບປະກອນ​ການ​ແພດທີ່​ອາດ​ສາມາດ​ຊ່ວຍຊີວິດຄົນ​ໄວ້​
ໄດ້ ແມ່ນ​ເປັນ​ເລື່ອງທີ່ບໍ່ຄວນ​ເຮັດ. ​ແຕ່​ວ່າ​ນາງ​ລີວອິສ ​ແລະ​ຄົນ​ອື່ນໆທີ່​ຕ້ອງ​ທົນ​ທຸກ​ຕໍ່​
ໂຣກ​ເບົາຫວານ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ພະຍາດ​ທີ່​ທໍາລາຍ​ຄວາມ​ສາມາດ​ຂອງ​ຮ່າງ ກາຍ​ໃນ​ການ​ໃຊ້​ນໍ້າຕານນັ້ນເວົ້າວ່າ ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ເມື່ອຍ​ກັບ​ການລໍຄອຍ​ໃຫ້​ອົງການ​ດ້ານ​ສຸຂະພາບ​ເອົາ
​ເທັກ​ໂນ​ໂລ​ຈີ​ແບບໃໝ່ອອກ​ມາ​ໃຊ້​ໃນ​ຕະຫລາດ.

ທ່ານ ອີ​ລລີ​ອອດ ສະ​ຕວາດ (Elliot Steward) ຊຶ່ງ​ເປັນຜູ້​ນຶ່ງ​ທີ່​ໃຊ້​ລະບົບ​ມ້າມ​ທຽມ
​ເວົ້າວ່າ "ຕອນ​ທໍາ​ອິດ​ທີ່​ພວກ​ເຮົາ​ເລີ້ມ​ເຮັດ​ໂຄງການ​ເທັກ​ໂນ​ໂລ​ຈີ​ສໍາລັບ​ປິ່ນປົວ​
ເບົາຫວານ​ນີ້ ​ແມ່ນ​ໃຊ້​ເວລາ​ປະມານ 4 ຫາ 5 ປີ ກ່ອນ​ຈະ​ຜ່ານການ​ອະນຸມັດຂອງ​ອົງການອາຫານ​ແລະຢາ​ ​ເພື່ອ​ຈະ​ເອົາ​ອອກ​ໄປ​ສູ່​ມືຂອງ​ຄົນ​ໃຊ້ ​ແລະ​ຕ້ອງ​ໄດ້​ມີ​ການ
​ໂຄສະນາເປັນ​ສິນຄ້າ​ແລ້ວຈຶ່ງ​ຕົກໄປຢູ່​ໃນ​ມື​ຂອງ​ພວກ​ເປັນ​ເບົາຫວານ ປະ​ເພດ 1 ​ໄດ້.”


​ສະນັ້ນນາງ​ລີ​ວອີສ​ ຈຶ່ງໄດ້​ເອົາລະຫັດ​ຄໍາ​ສັ່ງ​ອຸປະກອນໃຫ້ເຮັດ​ວຽກຕາມ​ຂັ້ນຕອນ​ດັ່ງກ່າວ
​ໄປ​ໃສ່ໃນ​ເວັບ​ໄຊ​ຂອງ​ລາວ ​ແລະ​ອະນຸຍາດ​ໃຫ້​ທຸກ​ຄົນດັດ​ແປງ​ລະຫັດ​ຂອງ​ລາວ ​ແລະ​ປັບ
ປຸງ​ມັນ​ໃຫ້​ດີ​ຂຶ້ນ​ໄດ້ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຂະ​ບວນການ​ອັນ​ນຶ່ງ ທີ່​ເອີ້ນວ່າ "ການ​ຂຽນລະຫັດ​ທີ່​ເປີດ​ກວ້າງ".

ການ​ຕັດສິນ​ໃຈ​ດັ່ງກ່າວ ໄດ້ພາ​ໃຫ້​ມີການ​ປັບປຸງ​ໃຫ້​ດີ​ຂຶ້ນ​ແລ້ວ ​ເຊັ່ນ​ເຮັດ​ໃຫ້ລະ​ບົບດັ່ງ
ກ່າວ​ສາມາດໃຊ້​ການໄດ້​ຢູ່​ໃນ​ໂທລະສັບມື​ຖື​ສະຫລາດ ຫລື​ smart phones ​ແລະ
​ໂມ​ງສະຫລາດ.

ນາງ​ລີວ​ອິສກ່າວ​ມ້ວນທ້າຍ​ວ່າ "ພວກ​ເຮົາ​ມີ​ຫລາຍ​ສິ່ງຫລາຍຢ່າງທີ່​ພວກ​ເຮົາ​ຍັງ​ສາ
ມາດ​ຈະເຮັດ​ໄດ້​ອີກ ​ໃນ​ການທີ່​ຈະ​ເຮັດ​ໃຫ້​ເຄື່ອງ​ອຸບປະກອນໃຊ້ໄດ້ຢ່າງ​ເໝາະສົມ​ທີ່​
ສຸດ ​ແລະກໍ​ເຮັດ​ໃຫ້ໂປຣ​ແກຣມ​ ​ແລະ​ລະຫັດ​ຄໍາ​ສັ່ງ​ເຮັດ​ວຽກ​ໃຫ້ໃຊ້ໄດ້ຢ່າງ​ເໝາະສົມ
ຫລາຍ​ທີ່​ສຸດທີ່​ເຮົາ​ສາມາດຈະ​ໃຊ້ໄດ້. ຂ້ອຍ​ສາມາດ​ທີ່​ຈະ​ສັບປ່ຽນກັນ​ລະຫວ່າງການ
​ສີດ​ເອົາທາດອາຫານ​ເຂົ້າ​ໄປໃນ​ເລືອດ ກັບການ​ເອົາ​ທາດ​ອິນ​ຊູ​ລິນ​ໃນ​ປະລິມານ​ໃດ​
ນຶ່ງ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ຮ່າງກາຍຂ້ອຍ​ເພື່ອ​ເປັນ​ອາຫານ ​ແລະ​ດຽວນີ້ກໍ​ສາມາດ​ທີ່​ຈະ​ເວົ້າ​ໂດຍ
ພຽງແຕ່ໃຊ້​ຄໍາ​ວ່າ 'ຂ້ອຍ​ກໍາລັງ​ກິນ ຈົ່ງ​ບອກລະດັບ​ທາດ​ອິນ​ຊຸ​ລິນທີ່ຕ້ອງການ​ມາ
ໃຫ້ແດ່’ ເທົ່າ​ນັ້ນຫລະ."


ມີ​ການ​ຄຳນວນ​ວ່າ ມີຄົນ​ປະ​ມານ 415 ລ້ານ​ຄົນ​ ເປັນໂຣກ​ເບົາຫວານ​ປະ​ເພດ 1 ຢູ່​ໃນ
​ໂລກ.

ເບິ່ງວີດິໂອກ່ຽວກັບຂ່າວນີ້ເປັນພາສາອັງກິດ

ຄວາມເຫັນຂອງທ່ານ

ສະແດງຄວາມເຫັນໃຫ້ເບິ່ງ

ທ່ານອາດຈະມັກເລື້ອງນີ້ຄືກັນ

XS
SM
MD
LG