ຫວຽດນາມເປັນປະເທດນຶ່ງຢູ່ໃນຈໍານວນ 23 ປະເທດທີ່ຂີ້ຮ້າຍທີ່ສຸດໃນບັດຄະແນນວ່າ
ດ້ວຍການປາບປາມອາຊະກໍາທໍາລາຍສັດປ່າ ທີ່ພົວພັນກັບພວກສັດປ່າສໍາຄັນສາມຊະນິດ
ຄືເສືອ ແຮດ ຊ້າງ ຕາມລາຍງານສະບັບນຶ່ງທີ່ພິມອອກເຜີຍແຜ່ເມື່ອສອງອາທິດຜ່ານມາ
ໂດຍກຸ່ມກອງທຶນສັດແລະພືດປ່າ World Wildlife Fund ຫຼື WWF ຊຶ່ງເປັນກຸ່ມສະຫງວນ
ສັດ ແລະພືດປ່າ ທີ່ມີສໍານັກງານຢູ່ປະເທດ Switzerland ນັ້ນ.
ລາຍງານດັ່ງກ່າວໄດ້ຈັດລໍາດັບຂອງບັນດາປະເທດ ໃນຂົງເຂດອາຟຣິກາ ແລະເອເຊຍ ທີ່
ປະເຊີນກັບການລັກລອບລ່າແລະຂ້າສັດປ່າ ແລະຄ້າຊີ້ນສ່ວນຂອງສັດປ່າ ຈໍາພວກ ເສືອ
ແຮດ ແລະຊ້າງ ໃນລະດັບສູງ. ລາຍງານນີ້ໃຫ້ຄະແນນ ກ່ຽວກັບວິທີທີ່ປະເທດເຫຼົ່ານີ້ປະຕິ
ບັດງານ ໃນການປາບປາມການລັກລອບຄ້າສັດປ່າຊະນິດດັ່ງກ່າວ ໃນດ້ານທີ່ກ່ຽວພັນກັບ
ສົນທິສັນຍາວ່າດ້ວຍການຄ້າສາກົນຈໍາພວກສັດປ່າແລະພືດປ່າພັນຕ່າງໆ ທີ່ໃກ້ຈະສູນພັນ
ທີ່ມີຊື່ຫຍໍ້ວ່າ CITES ນັ້ນ.
ສົນທິສັນຍາດັ່ງກ່າວ ທີ່ມີພາຄີ 175 ປະເທດນັ້ນ ອະນຸຍາດໃຫ້ຄ້າຂາຍສັດປ່າໄດ້ ຖ້າຫາກ
ວ່າ ມັນບໍ່ຂົ່ມຂູ່ຫຼືສໍ່ສະແດງວ່າ ຈະເຮັດໃຫ້ພວກສັດປ່າຊະນິດເຫຼົ່ານັ້ນ ສູນພັນໄປ.
ຫວຽດນາມໄດ້ຮັບຄະແນນທີ່ຈັດວ່າ ຂີ້ຮ້າຍທີ່ສຸດ ທີ່ບໍ່ສາມາດປົກປ້ອງສັດປ່າ ຈໍາພວກເສືອ
ແລະແຮດ ໄດ້.
Colman O-Criodain ນັກວິໄຈນະໂຍບາຍການຄ້າສັດແລະພືດປ່າລະ ຫວ່າງຊາດຂອງກຸ່ມ
ສະຫງວນສັດແລະພືດປ່າ WWF ກ່າວວ່າ ຫວຽດນາມຖືກລະບຸວ່າ ເປັນປາຍທາງອັນດັບນຶ່ງ
ສໍາລັບນໍແຮດ ຈາກອາຟຣິກາໃຕ້ ຈົນໄດ້ກະຕຸ້ນໃຫ້ເກີດວິກິດການລັກລອບລ່າແລະຂ້າໂຕແຮດ
ຢູ່ໃນ ປະເທດດັ່ງກ່າວ.
ທ່ານ ໂອ ຄຣິໂອເດນ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຄິດວ່າ ມັນຍຸຕິທໍາແລ້ວທີ່ຈະເວົ້າວ່າ
ຄວາມລົ້ມແຫຼວຂອງຫວຽດນາມ ໃນການພິທັກປົກປ້ອງແຮດນັ້ນ ນັບວ່າເປັນ
ບັນຫາທີ່ຮຸນແຮງຫຼາຍທີ່ສຸດ ສໍາລັບການສະຫງວນຄຸ້ມຄອງແຮດ ຢູ່ໃນໂລກໃນ
ປັດຈຸບັນນີ້ ແລະກໍາລັງເປັນຕົວຂັບດັນການລັກລອບລ່າແຮດຢູ່ໃນອາຟຣິກາໃຕ້.”
ເສືອ
ຫວຽດນາມບໍ່ໄດ້ຍິນດີກັບ
ລາຍງານນີ້ປານໃດ. ເຈົ້າ
ໜ້າທີ່ຄຸ້ມຄອງສົນທິສັນຍາ
CITES ຂອງຫວຽດນາມ
ກ່າວວ່າລາຍງານຂອງກຸ່ມ
ສະຫງວນ WWF ນັ້ນ ລໍາ
ອຽງ.
ທ່ານ Do Quang Tung ຜູ້
ອໍານວຍການຫ້ອງການຄຸ້ມ
ຄອງສົນທິສັນຍາ CITES
ຂອງຫວຽດນາມກ່າວວ່າ ບັດຄະແນນດ້ານການຄຸ້ມຄອງສັດ ແລະພືດປ່ານັ້ນ ເປັນການ
ວິຈານເກີນໄປ.
ທ່ານ ຕຸງ ກ່າວວ່າ: “ພວກເຂົາເຈົ້າບໍ່ໃຫ້ຄວາມສົນໃຈ ຕໍ່ຄວາມພະຍາຍາມຂອງ
ພາກສ່ວນບັງຄັບກົດໝາຍ. ເທົ່າເຖິງປັດຈຸບັນນີ້ ພວກເຮົາໄດ້ພິມເຜີຍແຜ່ຂ່າວ
ກ່ຽວກັບການຄ້າຂາຍສັດປ່າທີ່ຜິດກົດໝາຍໄປຍັງຫວຽດນາມຫຼາຍໆຄັ້ງ ແຕ່
ລາຍງານບໍ່ໃຫ້ການຮັບຮູ້ໃນເລຶ່ອງນີ້ ມີແຕ່ຕໍາໜິ ຕິຕຽນຫວຽດນາມຢ່າງດຽວ”
ງາຊ້າງ ແລະນໍແຮດ ຈໍານວນນຶ່ງ ທີ່ທາງການຢຶດໄດ້
ທ່ານຕຸງກ່າວຕໍ່ໄປວ່າ ຫວຽດ
ນາມຍຶດໄດ້ງາຊ້າງ ໜັກປະ
ມານ 18 ຕັນ ແລະກໍກໍາລັງ
ປະຕິບັດງານປາບປາມການ
ຄ້ານໍແຮດກັນຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ.
ການລັກລອບລ່າ ແລະຂ້າແຮດ
ແມ່ນໄດ້ຖີບຂຶ້ນສູ່ຈຸດວິກິດການ
ໃນບໍ່ເທົ່າໃດປີຜ່ານມານີ້. ທີ່
ຫວຽດນາມນັ້ນ ຄົນມັກນິຍົມ
ໃຊ້ນໍແຮດເປັນຢາພື້ນບ້ານເພື່ອປິ່ນປົວສາລະພັດໂຣກ ນັບຕັ້ງແຕ່ອາການເມົາຄ້າງ ໄປຈົນເຖິງ
ໂຣກມະເຮັງ ເຖິງແມ່ນກໍຍັງບໍ່ມີຫຼັກຖານຢືນຢັນທາງດ້ານວິທະຍາສາດກໍຕາມ. ອິງຕາມກຸ່ມ
ສະຫງວນ WWF ເມື່ອປີຜ່ານມາ ທີ່ເຂດອາຟຣິກາໃຕ້ນັ້ນ ພົບວ່າ ແຮດໄດ້ຖືກລ່າ ແລະຂ້າ
ເອົານໍ ຈໍານວນ 448 ໂຕ ຊຶ່ງນັບວ່າຫຼາຍເປັນປະວັດການ.
ນັບຕັ້ງແຕ່ປີ 2008 ເປັນຕົ້ນມາ ຊາວຫວຽດນາມໃນຈໍານວນຫຼາຍເປັນປະວັດການ ໄດ້ພາກັນ
ຍື່ນຄໍາຮ້ອງຂໍໃບອະນຸຍາດລ່າແຮດໄດ້ຢູ່ໃນອາຟຣິກາໃຕ້ ບ່ອນທີ່ມີການອອກໃບອະນຸຍາດໃຫ້
ຕາບໃດທີ່ສັດເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ຖືກນໍາໄປໃຊ້ ເພື່ອການຄ້າ. ແຕ່ໃນເດືອນເມສາຜ່ານມານີ້ ລັດຖະ
ບານອາຟຣິກາໃຕ້ໄດ້ຕັດສິນໃຈ ບໍ່ອອກໃບອະນຸຍາດໃຫ້ຊາວຫວຽດນາມອີກຕໍ່ໄປ ຍ້ອນບໍ່ມີ
ຄວາມໝັ້ນໃຈວ່າ ພວກທີ່ມີໃບອະນຸຍາດທັງຫຼາຍຈະປະຕິບັດຕາມກົດເກນແທ້ຫຼືບໍ່.
ແຮດຊະວາ ຊຶ່ງເປັນແຮດພັນພື້ນເມືອງຂອງຫວຽດນາມຖືກປະກາດວ່າ ໄດ້ສູນພັນໄປແລ້ວໃນ
ປີ 2011 ຫຼັງຈາກແຮດຕົວສຸດທ້າຍທີ່ຮູ້ກັນວ່າມີຢູ່ ໃນຫວຽດນາມ ໄດ້ຖືກພົບເຫັນ ພ້ອມກັບ
ລູກປືນຝັງຢູ່ໃນກະໂຫລກຫົວ.
ທ່ານ ຕຸງ ຍອມຮັບວ່າ ລັດຖະບານບໍ່ໄດ້ກະທໍາຢ່າງພຽງພໍເພື່ອພິທັກປົກປ້ອງສັດທີ່ໃກ້ຈະສູນ
ພັນເຫຼົ່ານັ້ນ ແຕ່ກໍກ່າວວ່າ ນັ້ນກໍບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າລັດຖະບານຫວຽດນາມບໍ່ໄດ້ເຮັດເລີຍ.
ທ່ານ ຕຸງ ກ່າວວ່າ: “ຈິງໆແລ້ວມັນກໍຍັງບໍ່ພຽງພໍດອກ ແຕ່ພວກເຮົາກໍພະຍາຍາມ…
ເນາະ. ພວກເຮົາໄດ້ລະດົມເອົາພາກສ່ວນບັງຄັບກົດໝາຍທັງໝົດ ມາຮ່ວມປະຕິບັດ
ງານ ແລະກໍໄດ້ເຮັດກັບການລັກລອບຄ້າສັດປ່າຜິດກົດໝາຍໂດຍທົ່ວໄປ ບໍ່ແມ່ນແຕ່
ກັບໂຕແຮດຢ່າງດຽວ. ພວກເຮົາພະຍາຍາມເຮັດໃຫ້ດີທີ່ສຸດແລ້ວ. ພວກເຮົາບໍ່ສາມາດ
ທີ່ຈະເຮັດຫຍັງໄປ ໄດ້ຫລາຍກວ່ານີ້ ດ້ວຍຊັບພະຍາກອນທີ່ເຮົາມີຢູ່ນັ້ນ.”
ທ່ານ O’Criodain ປະຈໍາກຸ່ມສະຫງວນ WWF ຊີ້ອອກວ່າ ການລາຍງານຂອງສື່ມວນຊົນ
ທີ່ວ່າຫວຽດນາມເປັນປະເທດທີ່ຂີ້ຮ້າຍທີ່ສຸດໃນເລຶ່ອງອາຊະຍາກໍາສັດປ່ານັ້ນ ແມ່ນພາໃຫ້
ເຂົ້າໃຈຜິດກັນແທ້ໆ ເພາະວ່າລາຍງານເນັ້ນໃສ່ແຕ່ສັດສາມຊະນິດເທົ່ານັ້ນ.
ທ່ານ ໂອ ຄຣີໂອເດນ ກ່າວວ່າ: “ມີປະເທດອື່ນໆທີ່ຂີ້ຮ້າຍພໍໆປານກັນ ຕາມແນວທາງ
ຂອງພວກເຂົາເຈົ້າເອງ ແລະພວກເຮົາກໍຢາກຈະຊີ້ໃຫ້ເຫັນ ເຖິງຂໍ້ນີ້ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມເປັນ
ທໍາແກ່ຫວຽດນາມ. ຢ່າງດຽວເທົ່ານັ້ນ ກໍຄື ໂດຍສະເພາະແຮດ ກໍແມ່ນວ່າ ຫວຽດນາມ
ຖືວ່າເປັນປະເທດທີ່ຂີ້ຮ້າຍທີ່ສຸດໃນປັດຈຸບັນນີ້ ເພາະວ່າຫວຽດນາມເປັນປາຍທາງໃຫຍ່
ຂອງນໍແຮດທີ່ຖືກລ່າຢູ່ໃນອາຟຣິກາໃຕ້.”
ໃນຂະນະທີ່ພວກອະນຸລັກບາງຄົນຢູ່ໃນຫວຽດນາມ ກ່າວວ່າ ບໍ່ມີຄວາມຕັ້ງໃຈທາງການເມືອງ
ຢູ່ພາຍໃນປະເທດ ທີ່ຈະແກ້ໄຂບັນຫາການສະຫງວນສັດປ່ານີ້ ແຕ່ພວກອື່ນໆກໍໂຕ້ແຍ້ງວ່າ
ວິທີດຽວເທົ່ານັ້ນທີ່ຈະຄຸ້ມຄອງຮັກສາສັດປ່າໄວ້ໄດ້ ກໍຄື ປະຕິບັດງານຮວມກັບພວກເຈົ້າໜ້າທີ່
ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເທົ່ານັ້ນ