ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ວັນອັງຄານ, ໒໑ ພຶດສະພາ ໒໐໒໔

ພວກຊົນກຸ່ມນ້ອຍທີ່ໄຮ້ສັນຊາດໃນໄທ ຮຽກຮ້ອງເອົາ ການຮັບຮູ້(ຊົມວີດິໂອ)


ທ້າວ Mong Thongdee, ອາຍຸ 12 ປີ, ເກີດໃນປະເທດໄທ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບສັນຊາດໄທ ເນື່ອງຈາກພໍ່ແມ່ ເປັນຊົນເຜົ່າສານ ທີ່ຫລົບໜີຈາກມຽນມາ ໄປຊອກເຮັດວຽກໃນໄທ.
ທ້າວ Mong Thongdee, ອາຍຸ 12 ປີ, ເກີດໃນປະເທດໄທ ແຕ່ບໍ່ໄດ້ຮັບສັນຊາດໄທ ເນື່ອງຈາກພໍ່ແມ່ ເປັນຊົນເຜົ່າສານ ທີ່ຫລົບໜີຈາກມຽນມາ ໄປຊອກເຮັດວຽກໃນໄທ.

ເວລາ​ນີ້ ຢູ່ໃນ​ປະ​ເທດ​ໄທ ລູກໆ​ຂອງ​ພວກ​ຄົນ​ງານ​ຊາວ​ຕ່າງ​ດ້າວ ຊຶ່ງ​ສ່ວນຫລາຍ​ແມ່ນມາ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ພະມ້ານັ້ນ ອາດ​ສາມາດ​ຕົກ​ຢູ່​ໃນ​ສະພາບ​ທີ່ກົດໝາຍຫຼົງ​ລືມ​ ໂດຍຖືກປະປ່ອຍ​ໃຫ້​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​​ເປັນ​ຄົນ​ໄຮ້​ສັນຊາດ ຄືບໍ່​ຖືກ​ຮັບ​ຮູ້​ວ່າ​ເປັນຄົນສັດຊາດ​ໃດ. ມີ​ພວກ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ຫລາຍ​ພັນ​ຄົນ​​ໄດ້​ຮັບການ​ສຶກສາ​ແລະ​ການ​ຮັກສາ​ສຸຂະພາບ​ ໃນຂອບເຂດທີ່ຈໍາ​ກັດ ​ຕະຫຼອດ ທັງຂໍ້​ຈໍາກັດກ່ຽວກັບອິດສະຫຼະພາບ ໃນການ​ເຄຶ່ອນ​ໄຫວ​ຍ້າຍໄປມາ. ນີ້ແມ່ນນຶ່ງໃນຫຼາຍໆ ຕອນຂອງລາຍງານກ່ຽວກັບຄົນໄຮ້ສັນຊາດຢູ່ໃນປະເທດໄທ ທີ່ຜູ້​ສືຂ່າວ​ວີ​ໂອ​ເອ Daniel Schearf ສົ່ງມາຈາກ​ບາງກອກ ​ຊຶ່ງໃນຕອນນີ້ແມ່ນກ່ຽວ​ກັບ​ຊະ​ຕາ​ກໍາ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ. ທອງ​ປານ​ມີ​ລາຍລະອຽດ ມາສະ​ເໜີທ່ານ​​ໃນ​ອັນ​ດັບ​ຕໍ່​ໄປ.

ບັນຫາ​ຂອງ​ພວກ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ໄຮ້​ສັນຊາດ​ໄດ້​ກາຍ​ເປັນ​ຂ່າວດັງ
ຂຶ້ນມາ ​ເວລາ​ທ້າວ​ມົງ ທອງດີ ຜູ້​ຊະນະ​ເລີດການ​ແຂ່ງຂັນ
ພັບ​ຍົນ​ເຈ້ຍ​ແຫ່ງ​ຊາດ​ຂອງ​ໄທ ໄດ້ຖືກ​ເຊື້ອ​ເຊີນ​ໃຫ້​ໄປ​ແຂ່ງ
ຂັນ​ພັບຍົນເຈ້ຍ​ລະດັບນາໆຊາດ​ ທີ່​ປະ​ເທດ​ຍີ່ປຸ່ນ.

ເຖິງ​ແມ່ນ​ທ້າວມົງ ​ເກີດ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ໄທກໍ​ຕາມ ​ແຕ່ເດັກຊາຍ
ເຜົ່າສານຜູ້ນີ້ ໄດ້ຖືກລັດຖະບານໄທປະຕິ​ເສດ​ບໍ່ຍອມອອກ
ໜັງສືຜ່ານ​ແດນຫຼື​ພາສປອດໃຫ້ ​ເນຶ່ອງຈາກ​ພໍ່​ແມ່ຂອງ​ຜູ້
ກ່ຽວ​ເປັນ​ຄົນ​ງານ​ຊາວ​ຕ່າງ​ດ້າວ ​ທີ່​ຫລົບໜີການສູ້​ລົບໃນ ​ມຽນມາ ​ເຂົ້າມາ​ຢູ່​ປະ​ເທດ​ໄທ.

ພາບ​ຂອງ​ທ້າວ​ມົງ ທີ່​ຮ້ອງ​ໄຫ້ດ້ວຍ​ຄວາມເສຍ​ໃຈ​ ​ຢູ່​ໃນຈໍ
ໂທລະພາບ​ແຫ່ງ​ຊາດ​ຂອງໄທ ​ໄດ້​ພາໃຫ້ຊາວໄທ​ທໍາ​ມະ​ດາ
ສາມັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ເກີດຄວາມອີດູສົງສານຜູ້ກ່ຽວ.

ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ​ໄທ ທ່ານ​ອະພິສິດ ​ເວ​ດຊາ​ຊິ​ວະ ​ໄດ້​ເຂົ້າມາ​ພົວພັນ​ ເພື່ອອອກ​ໜັງສື​ເດີນທາງ​ຊົ່ວຄາວ​ໃຫ້​ທ້າວ​ມົງ. ​ໃນ​ການ​ແຂ່ງຂັນພັບ​ຍົນເຈ້ຍ​ທີ່ປະ​ເທດ​ຍິ່ປຸ່ນນັ້ນ​ ທ້າວ​ມົງຊະນະ​ຫລຽນ​ທອງແດງ ​ແລະ​ທີ​ມຂອງ​ລາວ​ຊະນະ​ຫລຽນຄໍາ​ສໍາລັບ​ປະ​ເທດໄທ. ​ທັງໆທີ່ບໍ່ມີສະຖານະ​ພາບ​ເປັນຄົນໄທ ແຕ່ທ້າວມົງ ກໍເອີ້ນໄທວ່າ ​ເປັນ
ບ້ານເກີດ​ເມືອງ​ນອນ​ຂອງ​ລາວນ.

ໃນໄລຍະເວລາ​ນຶ່ງ​ປີ​ກວ່າຕໍ່​ມາ​ ທ້າວ​ມົງ​ກໍຍັງເປັນຊົນ​ສ່ວນ​ນ້ອຍ​ຜູ້​ນຶ່ງທີ່​ມີ​ຊື່​ສຽງ​ໂດ່ງດັງ. ຜູ້ກ່ຽວ​ຖືກ​ເຊື້ອ​ເຊີນ​ໃຫ້​ໄປສະ​ແດງ​ຄວາມ​ສາມາດພັບ​ຍົນ​ເຈ້ຍ ​ແລະ​ລາວກໍຖືກຫ້ອມລ້ອມ​ດ້ວຍໄປ​ພວກ​ຍິງ​ສາວ​ເພື່ອ​ຂໍ​ລາຍ​ເຊັນ​ຂອງລາວ.

ທ້າວ Mong Thongdy ສາທິດການ ພັບຍົນກະດາດໃຫ້ເພື່ອນນັກຮຽນເບິ່ງ.
ທ້າວ Mong Thongdy ສາທິດການ ພັບຍົນກະດາດໃຫ້ເພື່ອນນັກຮຽນເບິ່ງ.

ທ້າວ​ມົງກ່າວ​ວ່າ ລາວ​ຢາກ​ຮຽນ​ໃຫ້​ໄດ້​ດີ​ທີ່​ສຸດ ​ແລະ​ຖ້າ​ລາວ​ມີ​ໂອກາດ ລາວ​ກ່າວ​ວ່າ ລາວ​ຢາກ​ເຮັດ​ສິ່ງ​ໃດ​ສິ່ງ​ນຶ່ງ​ເພື່ອ​ປະ​ເທດ​ໄທ ຫລື​ບາງທີ​ກໍ ຊ່ວຍ​ປັບປຸງ​ຊື່​ສຽງ​ຂອງ​ປະ​ເທດ​ໄທ​ໃຫ້ດີຂຶ້ນຕື່ມ.

ທ້າວ​ມົງຢາກ​ຈະ​ເປັນ​ນັກ​ບິນ ​ແລະ​ຊື່​ສຽງ​ຂອງ​
ລາວ ​ແມ່ນ​ອຳນວຍໂອກາດ​ໃຫ້ລາວ​ແລະ
ເພື່ອນ​ຮ່ວມ​ຫ້ອງ​ຮຽນຂອງ​ລາວ​ມີ​ໂອກາດ​ເຂົ້າ
ໄປ​ແຂ່ງ​ຂັນ​ໃນການ​ປະ​ກວດ​ເຮືອບິນຫຼືຍົນທີ່ ບັງຄັບ​ໂດຍ​ຄື້ນວິທະ​ຍຸ.

ແຕ່​ຢ່າງ​ໃດ​ກໍ​ຕາມ ທ້າວ​ມົງກໍ​ຍັງ​ຕ້ອງ​ໄດ້​ຂໍໜັງ
ສື​ອະນຸຍາດ ​ເພື່ອຈະ​ອອກ​ຈາກເຂດທີ່​ລາວອາ
ໄສຢູ່ນັ້ນ ​ເພາະ​ເຈົ້າໜ້າ​ທີ່​ໄທ​ຖືວ່າ​ພວກຄົນງານໄຮ້ສັນຊາດນັ້ນ ​ເຖິງ​ແມ່ນ​ຈະ​ເປັນເດັກນ້ອຍ
ກໍ​ຕາມ ແມ່ນເປັນໄພອັນຕະລາຍຕໍ່ຄວາມໝັ້ນຄົງ ແຫ່ງຊາດຂອງໄທ.

ນາຍ​ດວງ​ຣິດ ​ເກ​ຕິ​ມາ ຜູ້​ອໍານວຍ​ການ​ໂຮງຮຽນ​ບ້ານ​ຫ້ວຍ​ຊາຍ ​ໃນ​ຈັງຫວັດຊຽງ​ໃໝ່ ຊຶ່ງ​
ເປັນ​ໂຮງຮຽນ​ຂອງ​ທ້າວ​ມົງນັ້ນ ​ເວົ້າວ່າ ໃນຈານວນນັກຮຽນທັງ ໝົດ​ 80 ຄົນຂອງ​ລາວ​ນັ້ນ
ມີ​ຫລາຍ​ກວ່າ​ເຄິ່ງນຶ່ງ​ເປັນຄົນໄຮ້​ສັນຊາດ ​ແຕ່​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າບໍ່ຄວນ​ຈະ​ຖືກ​ໝາຍ​ຫົວ​ວ່າ ​ເປັນ
ພາລະ​ທີ່​ສ້າງ​ຄວາມໜັກ​ໃຈ​ແຕ່​ຢ່າງ​ໃດ.

ນາຍ​ດວງ​ຣິດກ່າວ​ວ່າ ພວກ​ເດັກນ້ອຍເຫລົ່າ​ນີ້​ບາງທີ​ອາດ​ຈະ​ບໍ່​ເປັນ​ໄພຂົ່ມ ຂູ່​ຕໍ່​ປະ​ເທດ​ໄທ ​ແລະ​ຊໍ້າບໍ່ໜຳອາດຈະປະກອບສ່ວນຊ່ອຍ​ສະໜັບສະໜຸນປະ​ເທດ​ໄທນຳດ້ວຍ ຊຶ່ງ​ລາວ​ກ່າວ​ວ່າ ດັ່ງ​ນັ້ນລັດຖະບານ​ໄທຈຶ່ງ​ຄວນ​ຈະ​ພິ​ຈາລະ​ນາ ອະນຸມັດ​ໃຫ້​ສັນຊາດ​ແກ່​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ.

ພວກ​ເດັກນ້ອຍ​ຈໍານວນ​ຫລາຍໆ​ຄົນ​ ໄດ້​ຍົກຍ້າຍ​ຕິດຕາມ​ຄອບຄົວຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ ເຂົ້າມາ
ຢູ່ໃນປະເທດໄທຢ່າງ​ຜິດ​ກົດໝາຍ ​ເພື່ອ​ຫລົບໜີ​ອອກ​ຈາກ​ການ​ຂັດ​ແຍ້​ງສູ້​ລົບ​ແລະ​ຄວາມ​ທຸກ​
ຈົນ ຊຶ່ງ​ເຮັດ​ໃຫ້ເປັນການຍາກຫຼາຍ ທີ່​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າຈະ​ຮຽກຮ້ອງ​ເອົາ​ສັນຊາດພະມ້າ​ໄດ້.

ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ທໍາ​ງານ​ຫາ​ລ້ຽງ​ຊີບ​ຢູ່​ຕາມ​ສະຖານ​ທີ່​ກໍ່ສ້າງ ​ແລະ​ຕາມ​ນາ​ສວນ​ຫລື​ຟາ​ມຕ່າງໆ ​ແຕ່​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າບໍ່​ສາມາດ​ລົງທະບຽນ​ກັບ​ພວກ​ເຈົ້າໜ້າ​ທີ່​ທ້ອງ​ຖິ່ນ​ໄດ້. ຍ້ອນສະຖານະ​ພາບ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາເຈົ້າ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາ ເຈົ້າມີຄວາມຫຼໍ່ແຫຼມ ຕໍ່ການ​ຖືກ​ສວາຍ​ໃຊ້​ເພື່ອ​ປະ​ໂຍດ​ສ່ວນຕົວ ແລະ​ບໍ່ສາ ມາດໄດ້​ຮັບ​ສະ​ວັດ​ດີການທາງດ້ານ​ສັງຄົມ​ໃດໆ​ຈາກ​ລັດຖະບານ.

ເຖິງ​ແມ່ນ​ລັດຖະບານ​ໄທ ​ບັງຄັບໃຫ້ພວກ​ເດັກນ້ອຍ​ທັງ​ໝົດ​ເຂົ້າໂຮງຮຽນ ​ໂດຍ​ບໍ່​ສົນໃຈວ່າ
ເຂົາເຈົ້າຕົກຢູ່ສະ​ຖານະ​ພາບໃດກໍຈິງ ແຕ່​ຫລາຍໆ​ຄົນກໍ​ປາກເວົ້າພາ​ສາ​ໄທບໍ່​ໄດ້​ດີ​ພໍ​ ທີ່ຈະ
ຮຽນ​ໃຫ້​ທັນ​ໝູ່​ຢູ່​ໃນ​ຫ້ອງ​ຮຽນ ຫລືພໍ່​ແມ່​ກໍບໍ່​ສົ່ງ​ພວກເຂົາ​ເຈົ້າ​ໄປ​ເຂົ້າ​ໂຮງຮຽນ ​ເພາະ​ຢ້ານວ່າ
ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າຈະ​ຖືກ​ເນລະ​ເທດ​.

ທ່ານ Hsai Leng ເປັນຜູ້​ອໍາ​ນວຍ​ການ​ສູນ​ກາງ​ສຶກສາ​ຂອງຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ທີ່ຊຽງ​ໃໝ່ ຊຶ່ງ​ເປັນ
ສູນ​ກາງ​ການ​ກຸສົນ ​ທີ່​ໄດ້ຮັບທຶນຈາກນັກທຸລະກິດ​ຊາວອາເມ​ຣິ​ກັນ​ຄົນ​ນຶ່ງ ບ່ອນ​ທີ່ພວກ​ຄົນ
ຕ່າງ​ດ້າວ​ທັງຫລາຍ​ສາມາດ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ສຶກສາແບບບໍ່ເສຍຄ່າ ​ແລະ​ການ​ສະໜັບສະໜຸນ​ອຸ້ມ​ຊູ​
ຈາກ ​ປະຊາ​ຄົມ​ນັ້ນ.

ທ່ານ Hsai ກ່າວ​ວ່າ ພວກ​ເດັກ​ນ້ອຍ​ເຫລົ່າ​ນີ້​ບໍ່​ສາມາດ​ໄປ​ເຂົ້າ​ໂຮງຮຽນ​ໄທ​ໄດ້ ບໍ່​ສາມາດ​
ໄດ້​ຮັບ​ການປິ່ນປົວ​ຮັກສາ​ສຸຂະພາບ​ ​ແລະແມ່ນ​ແຕ່​ບາງ​ເທື່ອ​ຖ້າ​ເຂົາ​ເຈົ້າບໍ່​ມີ​ເອກ​ກະສາ​ນຄົບ
ຖ້ວນ ກໍ​ບໍ່​ສາມາດ​ມີ​ວຽກ​ເຮັດ​ງານທໍາ​ໄດ້​ເຊັ່ນ​ກັນ.

ກ່ອນ​ປີ 1972 ປະ​ເທດ​ໄທ​ໄດ້​ໃຫ້​ສັນຊາດ​ແກ່​ທຸກໆ​ຄົນ​ທີ່​ເກີດ​ຢູ່​ໃນປະ​ເທດ​ໄທ.

ແຕ່​ການ​ຫລັ່ງ​ໄຫລ​ຂອງພວກ​ອົບ​ພະຍົບ​ແລະ​ຊາວ​ຕ່າງ​ດ້າວ ​ເຂົ້າໄປໃນໄທ​ຍ້ອນເກີດບັນຫາ​ຄວາມ​ຂັດ​ແຍ້​ງສູ້​ລົບ​ກັນຢູ່​ໃນ​ຂົງ​ເຂດ ຈຶ່ງ​ພາ​ໃຫ້​ມີ​ການ​ປ່ຽນ​ແປງ​ກົດໝາຍ​ກ່ຽວ​ກັບ​ເລຶ່ອງນີ້ໃນ​ໄທ ​ຊຶ່ງ​ກົດໝາຍ​ສະບັບ​ໃໝ່ບົ່ງ​ໄວ້​ວ່າ​ໃຫ້​ພວກ​ເດັກນ້ອຍ​ທີ່​ບໍ່ແມ່ນ​ສັນຊາດ​ໄທນັ້ນ ຕ້ອງ​ໄດ້​ຍື່ນໃບ​ຄຳຮ້ອງ​ຂໍ​ສັນຊາດ.

ສະມາຊິກວຸທິ​ສະພາ Tuang Untachai ກ່າວ​ວ່າ ບໍ່​ຄວນ​ຫວັງວ່າ ​ປະເທດໄທຈະ​ຈ່າຍ​ຄ່າ​ສະ​ວັດ​ດີກາ​ນ​ໃຫ້ແກ່​ພວກ​ເດັກ​ນ້ອນຕ່າງ​ດ້າວເຫຼົ່ານີ້​.

ທ່ານ Tuang ກ່າວ​ວ່າ ຖ້າ​ໄທ​ອະນຸມັດ​ໃຫ້​ສັນຊາດ​ແກ່​ພວກ​ຊາວ​ຕ່າງ​ດ້າວ ທີ່​ອາ​ໃສ​ຢູ່​ໃນ​ໄທ ຫລາຍຂຶ້ນເທົ່າ​ໃດ ກໍ​ຍິ່ງ​ຈະ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຊາວ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ຈາກ​ປະ​ເທດ​ເພື່ອນ​ບ້ານ​ ພາກັນ​ຫລັ່ງ​
ໄຫລ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໃນ​ໄທ​ຫລາຍ​ເພີ່ມ​ຂື້ນ​ເທົ່ານັ້ນ ຊຶ່ງ​ທ່ານ​ກ່າວ​ຕື່ມ​ວ່າ ​ໄທ​ກໍ​ເປັນ​ປະ​ເທດ​ທີ່ສໍາຄັນ​
ປະ​ເທດ​ນຶ່ງ ທີ່​ພວກ​ຊາວ​ຕ່າງດ້າວແນ​ໃສ່ ດັ່ງ​ນັ້ນ​ຖ້າ​ຫາກ​ວ່າ​ນະ​ໂຍບາຍເຂົ້າ​ເມືອງ​ບໍ່​ແຈ່ມ
ແຈ້ງ​ແລ້ວ ພວກ​ຊາວ​ຕ່າງ​ດ້າວຫລາຍໆ​ຄົນ​ກໍ​ຈະ​ພາກັນ​ເຂົ້າໄປໃນໄທ ​ເພາະວ່າ​ຖ້າ​ເຂົ້າໄປ
ໃນປະ​ເທດ​ໄທ​ໄດ້​ ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ສິດທິ​ຂັ້ນ​ພື້ນຖານ​ຕ່າງໆ​ສໍາລັບການ​ສຶກສາ ການ
ປິ່ນປົວ​ສຸຂະພາບ ​ແລະ​ການ​ບໍລິການ​ດ້ານ​ອື່ນໆ​ ​ຄືກັນ​ກັບ​ຄົນໄທທົ່ວ​ໄປທັງຫລາຍນັ້ນ​.

ທີ່​ຮ້ານ​ເສີມ​ສວຍ​ແຫ່ງ​ນຶ່ງ​ໃນ​ຊຽງ​ໃໝ່ ​ແມ່ຍິງ​ເຜົ່າ​ສານ​ຄົນ​ນຶ່ງ​ກໍ​າລັງ​ຂັດ​ຖູ​ຕີນຂອງ​ລູກ​ຄ້າ​ລາວ
ຄົນ​ນຶ່ງ ທີ່ໄປຮັບການບໍລິການທາເລັບ. ຜູ້ກ່ຽວ​ອາ​ໃສ​ຢູ່​ຕຶກ​ຫ້ອງ​ແຖວ​ ນຶ່ງ​ຫ້ອງ​ນອນ​ ກັບ​ລູກ​ສາວ ​ແລະ​ແມ່ ​ແລະ​ກໍບໍ່​ຂໍ​ເປີດ​ເຜີຍ ຊື່​ສຽງ​ລຽງ​ນາມ ​ເນຶ່ອງຈາກ​ວ່າ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ບໍ່ແມ່ນຄົນ ເຂົ້າເມືອງຢ່າງຖືກຕ້ອງ​ຕາມກົດໝາຍ​ໝົດ​ທຸກ​ຄົນ

ນາງ​ກ່າວ​ວ່າ ນາງ​ໄດ້​ເຂົ້າມາ​ຢູ່​ໃນ​ໄທ​ຈາກ​ມຽນມາເພື່ອ​ຫາ​ເຮັດວຽກ​ແລະ​ຝາກ​ເງິນ​ລາຍ​ໄດ້ໄປ​
ໃຫ້ລູກ​ແລະ​ແມ່ຢູ່ທາງ​ບ້ານ ​ແລະ​ເນຶ່ອງຈາກ​ຄ່າ​ຄອງ​ຊີ​ບ​ໃນ​ພະມ້ານັ້ນ​ແພງ​ຫຼາຍ ພ້ອມກັບ
ນາງຢາກຈະ​ຢູ່​ຮ່ວມ​ກັນກັບ​ລູກ​ແລະ​ແມ່​ຂອງນາງ. ດັ່ງ​ນັ້ນ​ນາງ​ຈຶ່ງ​ເອົາ​ຄອບຄົວ​ເຂົ້າມາ​ຢູ່​ໃນ​ໄທ
ແຕ່​ນາງ​ກໍ​ກ່າວ​ວ່າ ນາງ​ບໍ່​ກ້າ​ທີ່​ຈະ​ເອົາ​ລູກ​ສາວ​ຂອງ​ລາວ ​ເຂົ້າ​ໄປ​ຮຽນ​ໜັງສື​ຢູ່​ໃນ​ໂຮງຮຽນ​ໄທ
ເພາະນາງ​ບໍ່​ຄິດ​ວ່າ​ລູກ​ຂອງ​ນາງ​ຈະຮຽນ​ທັນ​ໝູ່​ ​ແລະ​ນອກ​ນີ້​ແລ້ວ ​ນາງ​ກໍ​ບໍ່​ຄິດ​ວ່າ​ຈະ​ສາມາດ
ຈ່າຍ​ຄ່າ​ຮຽນ​ໄດ້.

ສໍາລັບ​ໃນ​ເວລາ​ນີ້ ​ແມ່​ທີ່​ເປັນ​ຊົນ​ເຜົ່າ​ສານຄົນທີ່ວ່າ​ນີ້ ​ໄດ້​ສົ່ງ​ລູກສາວຂອງ​ນາງ​ໄປເຂົ້າຮຽນ​ຢູ່​ທີ່
ສູນ​ກາງ​ສຶກສາ​ຄົນ​ຕ່າງ​ດ້າວ​ແລ້ວ ຊຶ່ງນາງ​ຕ້ອງການ​ຢາກ​ໃຫ້​ລູກ​ສາວ​ຂອງ​ນາງ​ຕັ້ງ​ໃຈ​ຮຽນ ​
ເພື່ອໃຫ້​ໄດ້​ສັນຊາດ​ໄທ ​ເພື່ອ​ວ່າ​ນາງ​ຈະ​ມີ​ອະ​ນາ​ຄົດ​ທີ່​ດີໆ ​ແລະ​ກໍ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ກັບ​ຄືນ​ໄປຍັງ​ມຽນມາ
ບ່ອນທີ່​ມີ​ການ​ສູ້​ລົບ​ກັນ ​ແລະ​ມີ​ຄວາມທຸກ​ຈົນ​ຢູ່​ຕະລອດ​ມາ​ນັ້ນ.

ເຊີນຄລິກບ່ອນວີດິໂອ ເພື່ອເບິ່ງແລະຟັງວີດິໂອ ກ່ຽວກັບທ້າວມົງ ເປັນພາສາອັງກິດ

XS
SM
MD
LG