ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ການພັດທະນາ: ໄລຍະປີຕົ້ນໆຂອງເດັກເກີດໃໝ່ ແມ່ນສໍາຄັນທີ່ສຸດ ໃນການຕໍ່ຕ້ານກັບຄວາມອຶດຫິວ

  • ບົວສະຫວັນ

ເດັກທີ່ອຶດຫີວ ໃນຄຸ້ມຄົນທຸກແຫ່ງນຶ່ງ ຂອງເມືອງ Hyderabad, ປະເທດອິນເດຍ (13 ຕຸລາ 2010)

ລາຍງານສະບັບໃໝ່ ທີ່ນໍາອອກເຜີຍແຜ່ລ່ວງໜ້າວັນອາຫານໂລກ (16 ຕຸລາ) ໄດ້ເນ້ນ ໃຫ້ເຫັນຄວາມສໍາຄັນຂອງຊ່ວງເວລາອັນສັ້ນໆ ໃນໄລຍະປີຕົ້ນໆຂອງເດັກນ້ອຍເກີດໃໝ່ ວ່າເປັນຊ່ວງທີ່ສໍາຄັນທີ່ສຸດ ໃນການຕໍ່ຕ້ານກັບຄວາມອຶດຫິວແລະຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຈົນ.

ລາຍງານດັດ​ຊະ​ນີຄວາມອຶດ​ຫິ​ວໃນທົ່ວໂລກ ຫຼື Global
Hunger Index ປະຈຳປີ 2010 ທີ່ໄດ້ນຳ​ອອກເຜີຍແຜ່
ໃນວັນຈັນທີ່​ຜ່ານ​ມານີ້ ​ໂດຍສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້ານະໂຍບາຍ
ດ້ານ​ອາຫານ​ສາກົນ ຫລື International Food Policy
Research Institute ຊຶ່ງເອີ້ນຫຍໍ້ວ່າ IFPRI ນັ້ນ ​ໄດ້​
ໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດວ່າ ໃນໄລຍະໝໍ່ໆມານີ້ ພວກນັກຊ່ຽວຊານ
ທັງຫລາຍໄດ້ພາກັນສະຫລູບວ່າ ​ການຂາດອາຫານບຳລຸງ
ໃນຊ່ວງຕັ້ງແຕ່ຕອນຢູ່​ໃນ​ທ້ອງ​ແມ່ຈົນຮອດອາຍຸສອງຂວບ
ນັ້ນ​ ແມ່ນສາມາດມີຜົນ​ກະທົບຢ່າງ​ຮ້າຍ​ແຮງ​ ​ແລະ​ຍາວ
ນານ ຕໍ່ສຸຂະພາບ​ຂອງ​ເດັກນ້ອຍໄດ້.

ສະພາບຂອງເດັກນ້ອຍອຶດຫິວ ທີ່ປະເທດໄນເຈີ ໃນທະວີບອາຟຣິກາ
ສະພາບຂອງເດັກນ້ອຍອຶດຫິວ ທີ່ປະເທດໄນເຈີ ໃນທະວີບອາຟຣິກາ

ເດັກນ້ອຍທີ່​ບໍ່​ໄດ້​ຮັບ​ອາຫານ​
ຢ່າງ​ພຽງພໍໃນ​ໄລຍະປະມານ​
1 ພັນມື້ທໍາ​ອິດ​ໃນ​ຊີວິດ​ຂອງ​ເດັກນັ້ນ ສາມາດ​ມີຮ່າງກາຍ​ລີບ
ໃຫຍ່​ເທົ່າ​ທີ່​ຄວນ​ຈະ​ເປັນ ​ແລະມັກເຈັບປ່ວຍ ແລະເສຍຊີວິດ
ຫຼາຍກວ່າພວກເດັກນ້ອຍ ທີ່ໄດ້ກິນອາຫານ​ຢ່າງພຽງພໍ.
ທ່ານນາງມາຣີ ຣູ​ແອລ ທີ່ສະ​ຖາ​ບັນ IFPRI ກ່າວວ່າ
ການປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເດັກອຶດຫິວຈະຊ່ວຍໃຫ້ເດັກນ້ອຍຈະ​ເລີ​ນ
ເຕີບໂຕໄວ ທັງ​ໃນ​ດ້ານຮ່າງກາຍແລະຈິດໃຈ. ທ່ານນາງຊີ້​ແຈງວ່າ:

“ເດັກນ້ອຍເຫຼົ່ານັ້ນ ມັກຈະຮຽນໜັງສືເກັ່ງ ​ແລະ ຈະເຂົ້າ​ໂຮງຮຽນ​ດົນ ບໍ່​ໜີ​ອອກ​ກ່ອນ​ຮຽນຈົບ. ແລະ ທາງ​ IFPRI ​ໄດ້​ສະ​ແດງໃຫ້ເຫັນວ່າ ເມື່ອ​ໃຫຍ່​ຂຶ້ນມາ ເດັກນ້ອຍທີ່ໄດ້ກິນ​ອາຫານ​ພຽງພໍ ​ມັກ​ຈະ​ໄດ້ເຮັດ​ວຽກ​ທີ່​ມີເງິນ​ເດືອນ​ສູງ​ກວ່າ ເດັກນ້ອຍທີ່ຂາດ​ອາຫານ​ບໍາລຸງ ​ໃນ​ສັດ​ສ່ວນລື່ນ​ກັນທີ່​ຂ້ອນ​ຂ້າງ​ສູງ ຄື​ສູງເຖິງ 46 ເປີຊັນ.”

ທ່ານນາງມາຣີ ຣູ​ເເອລ ກ່າວວ່າ ທັງ​ໝົດ​ນີ້​ແມ່ນ​ໝາຍ​ຄວາມ​ວ່າ ຄວາມ​ສາມາດ​ຜະຫລິດ ຂອງຄົນລຸ້ນຕໍ່ໆໄປ​ ​ຫລືອານາ​ຄົດຂອງ ຊາດນັ້ນ ສ່ວນໃຫຍ່​ແມ່ນ​ຂຶ້ນກັບ​ໄລຍະນຶ່ງພັນມື້ ທໍາອິດຂອງຊີວິດຂອງເດັກນ້ອຍ​ຂອງຊາດ. ທ່ານນາງກ່າວເພີ້ມ​ເຕີມວ່າ:

ສະນັ້ນ​ແລ້ວ ພວກ​ເຣົາຈຶ່ງ​ໄດ້​ພາກັນ​ເລັງ​ໃສ່ 1 ພັນ​ມື້ທຳ​ອິດ​ຂອງ​ຊີວິດ​ເດັກ ​ເພາະວ່າຫລັງຈາກ​ມື້ນີ້​ໄປ ລ້​ວ ຜົນ​ກະທົບ​ຂອງ​ການ​ຂາດ​ອາຫານ​ນັ້ນ ​ແມ່ນຮ້າຍ​ແຮງ ​ແລະ ຍາກ​ທີ່​ຈະ​ຕ່າວ​ປີ້ນ ຫລື​ ແກ້​ໄຂ​ໄດ້​ໃຫ້​ດີ​ຂຶ້ນ​ໄດ້.”

ຂໍ້​ມູນ​ທີ່​ສະ​ແດງ​ໃຫ້​ເຫັນ ການກ່ຽວພັນ​ກັນລະຫວ່າງ ການ​ກິນ​ອາຫານ​ທີ່​ມີ​ທາດ​ບໍາລຸງ ພຽງພໍ ​ແລະ ຄວາມ​ຈະ​ເລີ​ນ​ເຕີບ​ໂຕ​ຂອງຮ່າງກາຍ​ເດັກນ້ອຍ ແມ່ນ​ໄດ້​ຄ່ອຍ​ໆປາກົດ​ໃຫ້ ​ເຫັນ​ເປັນ​ເວລາ​ຫລາຍ​ທົດ​ສະວັດ​ແລ້ວ ​ແຕ່​ທ່ານ​ນາງ ຣູ​ເເອລ ​ກ່າວວ່າ:

“ການ​ທີ່​ພວກ​ນັກ​ໂພຊະ​ນາ​ການ​ຮູ້​ແລະ​ລົງ​ຄວາມ​ເຫັນ​ວ່າ ຕ້ອງ​ໄດ້​ເຂົ້າ​ແຊກ​ແຊງ ​ແຕ່​ພຽງຢ່າງດຽວນັ້ນ ແກ້​ໄຂບັນຫານີ້ບໍ່ໄດ້. ​ມັນຈະຕ້ອງມີນັກການເມືອງໃຫ້ ຄວາມຮ່ວມມືນໍາອີກດ້ວຍ ແລະ ພວກ​ທີ່​ຈະ​ຈັດ​ຕັ້ງ​ປະຕິບັດ ຄື​ປະຊາຊົນ​ທີ່​ເອົາ ໄປປະຕິບັດໃຫ້​ເກີດຜົນອີກດ້ວຍ”

ທ່ານ​ນາງຣູ​ແອ​ລ ກ່າວຕໍ່ໄປວ່າ ມີ​ຮ່່ອງຮອຍທີ່​ໃຫ້​ກໍາລັງ​ໃຈ​ຫລາຍ​ຢ່າງທີ່​ສະ​ແດງ​ໃຫ້​ເຫັນ​ວ່າ ພວກນັກການເມືອງ ແລະພວກ​ຈັດ​ຕັ້ງປະຕິບັດກໍາລັງ​ເລີ້ມໃຫ້ຄວາມສົນໃຈຕໍ່ເລື້ອງນີ້​ແລ້ວ. ​ເວລາ​ນີ້ ພວກ​ປະ​ເທດ​ບໍລິຈາກ​ເງິນຊ່ວຍ​ເຫລືອທີ່ສຳຄັນຫລາຍ​ລາຍ ແລະ ອົງການ​ສະຫະ ປະຊາຊາດ ກຳລັງ​ແນ​ເປົ້າໝາຍຂອງໂຄງການບັນເທົາຄວາມອຶດຫິວໃສ່​ພວກຜູ້ຍິງ​ຖືພາ ແລະ ເດັກທີ່​ຍັງນ້ອຍໆຢູ່ ໂດຍສຸມ​ໃສ່ການປັບປຸງດ້ານອາຫານການກິນໃຫ້ດີຂຶ້ນ ຫຼື ບໍ່ກໍໃຫ້ ອາຫານເສີມ ​ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້​ພວກ​ເຂົາເຈົ້າໄດ້​ຊົມ​ໃຊ້​ການບໍລິການດ້ານດູ​ແລ​ຮັກສາ​ສຸ​ຂະ​ພາບ ກ່ອນເກີດລູກ ແລະ ສົ່ງເສີມຊຸກຍູ້ໃຫ້ແມ່ລ້ຽງລູກດ້ວຍນໍ້ານົມຕົນເອງ​ແຕ່​ພຽງຢ່າງ​ດຽວເທົ່າ ​ນັ້ນໃນ​ໄລຍະ 6 ເດືອນທຳ​ອິດນັບຕັ້ງແຕ່ເດັກນ້ອຍອອກມາມືນຕາ​ເບິ່ງໂລກ.

ທ່ານນາງ ຣູ​ເເອລ ແຫ່ງສະ​ຖາ​ບັນ IFPRI ໄດ້​ຍົກ​ປະ​ເທດ​ໄທ​ຂຶ້ນ​ມາ​ເປັນ​ໂຕ​ຢ່າງ ​ໂດຍໃຫ້​ ຄຳ​ເຫັນວ່າໃນຊຸມ​ປີ 1980 ນັ້ນ​ ປະເທດໄທສາມາດຫລຸດຜ່ອນສະພາບ​ການ​ຂາດ​ອາຫານ ໃນກຸ່ມເດັກນ້ອຍລົງ​ໄດ້ ​ໂດຍການ​ລະດົມອາສາສະມັກ​ເປັນຈຳນວນຫລວງຫລາຍ​ ໃຫ້ເດີນ ທາງ​ໄປ​ໃຫ້ການສຶກສາ​ແກ່​ປະຊາຊົນຢູ່ຕາມເຂດຊົນນະບົດ ໃຫ້ຮູ້ກ່ຽວກັບເລື້ອງສຸຂະພາບ ​ແລະ ​ການ​ກິນ​ອາຫານ​ທີ່​ມີ​ທາດ​ບຳລຸງດີ. ທ່ານນາງຣູ​ແອ​ລ​ເວົ້າວ່າ:

“ປະເທດໄທ​ໄດ້ສົ່ງເສີມຢ່າງແຂງຂັນອີ່ຫລີ ໃຫ້ມີການກິນອາຫານທີ່​ມີ​ຄວາມຫຼາກ ຫຼາຍ ແລະ ປູກຝັງ​ນິ​ໃສໃນການກິນ​ອາຫານທີ່ດີໆ. ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ສະໜອງອາຫານ​ໃຫ້ ​ປະຊາຊົນຫລາຍ​ຂຶ້ນ ​ທັງ​ຍັງ​ໄດ້​ສິດສອນໃຫ້​ປະຊາຊົນຮູ້ຈັກນຳ​ໃຊ້ອາຫານນັ້ນ ໃຫ້ເປັນປະໂຫຍດພ້ອມທັງຝຶກ​ອົບຮົ​ມໃຫ້ປະຊາຊົນ ຮູ້ຈັກວິທີການທີ່​ດີໃນ​ການ ລ້ຽງລູກຂອງພວກເຂົາ​ເຈົ້າອີກດ້ວຍ.”

ທ່ານນາງ ມາຣີ ຣູ​ເເອລ ກ່າວ​ເພີ້ມອີກ​ວ່າ ປະເທດຕ່າງໆ ອາດຈະໃຊ້ວິທີການທີ່ແຕກຕ່າງ ກັນ​ໄປ ໃນການຫລຸດຜ່ອນ​ສະພາບ​ຂາດ​ອາຫານຂອງ​ພວກເດັກນ້ອຍ ແຕ່ການແກ້​ໄຂບັນ ຫາອຶດຫິວ ແລະ ສະພາບທຸກຈົນຈະບໍ່ຄືບໜ້າ​ໄປ​ໄດ້ ຈົນກວ່າວ່າປະເທດເຫຼົ່ານັ້ນ ຈະເລີ່ມ ເພັ່ງ​ເລັງຄວາມສົນໃຈ​ໄປ​ໃສ່ ຊ່ວງນຶ່ງພັນມື້ ທໍາອິດຂອງ​ເດັກນ້ອຍ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ຊ່ວງ​ເວລາທີ່ ​ສຳຄັນ​ທີ່​ສຸດ​ໃນ​ຊີວິດຂອງ​ພວກເຂົາ ນັບຕັ້ງແຕ່ມື້​ພວກ​ເຂົາ​ເກີດ​ຂຶ້ນມານັ້ນ.



XS
SM
MD
LG