ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ການກໍ່ສ້າງທໍ່ສົ່ງ ແກສກັບນໍ້າມັນ ກໍ່ໃຫ້ເກີດ ຄວາມຂັດແຍ້ງກັນ ໃນມຽນມາ (ເບິ່ງວີດີໂອລາວ/ອັງກິດ)

  • ດາຣາ ບັກ​ຄໍາ
  • ທອງປານ ເທບວົງສາ

ຢູ່ປະເທດມຽນມາ ເວລານີ້ ພວກຄົນງານກໍາລັງກໍ່ສ້າງໂຄງການພັດທະນາ ທີ່ໃຊ້ງົບປະມານ ຂອງຕ່າງປະເທດ ແລະໃຫ້ກໍາໄລຢ່າງມະຫາສານທີ່ສຸດໂຄງການນຶ່ງ ໃນປະວັດສາດຂອງ ປະເທດ. ຄືໂຄງການສ້າງທໍ່ແຝດສົ່ງແກສ ແລະນໍ້າມັນ ຊຶ່ງຈະເນັ່ງ ຈາກຝັ່ງຕາເວັນຕົກຂອງ ມຽນມາໄປຍັງເຂດຊາຍແດນກໍ້າຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ ແລະຕໍ່ເຂົ້າໄປຍັງຈີນ ຊຶ່ງເປັນປະເທດ ທີ່ຕ້ອງການພະລັງງານຫລໍ່ລ້ຽງປະເທດຫລາຍທີ່ສຸດ. ໂຄງການດັ່ງກ່າວນີ້ ຄາດວ່າຈະສ້າງ ລາຍໄດ້ໃຫ້ແກ່ມຽນມາ ປະມານນຶ່ງພັນລ້ານໂດລາຕໍ່ປີ ແຕ່ຕາມທີ່ຜູ້ສື່ຂ່າວວີໂອເອ Daniel Schearf ລາຍງານມາຈາກເມືອງມັນດາເລນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນວ່າໝົດທຸກຄົນສະໜັບສະໜຸນໂຄງ ການນີ້. ທອງປານ ມີເລຶ່ອງນີ້ມາສະເໜີທ່ານ.

ເບິ່ງວີດີໂອ ພາສາລາວ:

ທີ່​ວັດ Su Taung Pyai ​ເທິງ​ພູ Mandalay Hill ພວກນັກ​ທ່ອງ​ທ່ຽວ​ຈີນພາກັນສົງ​ພະ
​ລ້າງ​ສ່ວຍ​ຈິດ​ໃຈໃຫ້​ສະອາດ​. ຈີນ​ເປັນ​ຜູ້​ລົງ​ທຶນ​ລາຍ​ໃຫຍ່​ທີ່​ສຸດ​ຂອງ​ມຽນມາ ​ແລະຢູ່​ໃນ
ເມືອງ​ໃຫຍ່​ອັນ​ດັບ​ສອງ​ຂອງ​ມຽນມາແຫ່ງນີ້ ພວກ​ຊາວ​ເມືອງ​ກ່າວ​ວ່າ ພວກ​ຊາວ​ຈີນ​ທີ່
​ຫລັ່ງ​ໄຫ​ລ​ເຂົ້າມາ​ເມືອງ​ນີ້ ​ແມ່ນ​ໄດ້​ຄອບ​ງໍາ​ໃຈກາງ​ເມືອງ​ທີ່​ຄັບ​ຄັ່ງ​ອັ່ງ​ອໍນັ້ນ ໝົດແລ້ວ.

ທ່ານ Sai Kyaw Zaw ອະດີດ​ເລຂາທິການ​ສະມາຄົມ​ພໍ່ຄ້າ​ເມືອງ​ມັນ​ດາ​ເລ ກ່າວ​ວ່າ
ວົງ​ການ​ທຸລະ​ກິດ​ຂອງ​ຊາວ​ມຽນມາ​ແມ່ນບໍ່​ສາມາດ​ຈະ​ແຂ່ງ ກັບ​ຈີນໄດ້​ອີກ​ແລ້ວ.

“ທຸລະ​ກິດ​ຕ່າງໆ​ຢູ່​ທີ່​ນີ້ ​ແມ່ນ​ເປັນ​ການລົງທຶນ​ຂອງ​ຈີນ 75 ​ເປີ​ເຊັນ ທັງ​ສ່ວນ​ທີ່​ຖືກຕ້ອງ ​
ແລະ​ບໍ່​ຖືກຕ້ອງ​ຕາມ​ກົດໝາຍ. ພວກ​ເຮົາ​ສາມາດ​ມອງ​ເຫັນໄດ້
ຢ່າງ​ແຈ້ງ​ຂາວ ຫລັງ​
ຈາກ​ເມືອງ​ມັນ​ດາ​ເລ​ຖືກ​ເຜົາ​ຜານ​ໂດຍ​ອັກຄີໄພ
​ທີ່​ຮຸນ​ແຮງ​ທີ່​ສຸດ​ໃນ​ປີ 1985. ຊາວ​ຈີນ
​ສ່ວນ​ຫລາຍ​ສາມາດ​ສ້າງບ້ານແປງ​ເຮືອນ
​ ຂອງ​ພວກ​ເຂົາເຈົ້າຄືນ​ໃໝ່​ໄດ້ໂດຍ​ທັນທີ
ດ້ວຍ​ການ​ສະໜັບ ສະໜຸນຈາກ​ຈີນ​ແຜ່ນດິນ​ໃຫຍ່. ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ມາ
ເຂດ​ໃຈກາງ​
ເມືອງ​ມັ
ນ​ດາ​ເລ​ ກໍ​ກາຍ​ເປັນ​ເມືອງ​ຈີນ ຫລື China Town ​ໄປໃນຕົວ.

ຢູ່​ນອກ​ເຂດ​ເມືອງມັນ​ດາ​ເລ ບໍລິສັດ​ຈີນ​ແຫ່ງ​ນຶ່ງ​ກໍາລັງ​ສ້າງ​ທໍ່​ສົ່ງ​ແກ​ສ​ແລະ ນໍ້າມັນ ທີ່​ພາ​ໃຫ້
​ເກີດ​ການ​ຂັດ​ແຍ້​ງກັນ​ ຢູ່​ໃນ​ເຂດ​ຊົນນະບົດ.

​ຕາ​ນ່າງ​ທໍ່​ສົ່ງ​ດັ່ງກ່າວ​ນີ້​ ຈະ​ລໍາລຽງນໍ້າມັນ ​ແລະ​ແກ​ສ​ພາຍ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ ​ຕະຫລອດ​ທັງ​ນໍ້າມັນ​
ຈາກ​ກໍ່​າປັ່ນ​ບັນທຸກ​ນໍ້າມັນ​ຈາກ​ພາກຕາ​ເວັນ​ອອກ​ກາງ ​ແລະອາ​ຟຣິກາ ຢູ່​ໃນ​ອ່າວ ​ເບ​ງກາລ
ໄປ​ຍັງ​ປະ​ເທດ​ຈີນ.


ນັກລົງທຶນ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ກຸ່ມ​ນຶ່ງ​ໃຫ້ການສະໜັບສະໜຸນແກ່ໂຄງການ​ດັ່ງກ່າວ​ນີ້ ​ແຕ່ເງິນທຶນ
​ສ່ວນ​ໃຫຍ່​ແມ່ນມາຈາກ​ຈີນ ພ້ອມ​ທັງຄົນ​ງານ​ຈີນ​ຫລາຍຄົນ ທີ່ບອກ​ໄດ້ ຈາກ​ຊຸດ​ຄົນ​ງານ
​ສີແດງທີ່​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ໃສ່.

ນາຍ Ko Kla Muang ຄົນ​ຂັບ​ລົດດຸດ ກ່າວ​ວ່າ ພວກ​ຄົນ​ງານ​ທ້ອງ​ຖິ່ນທີ່​ມີ​ຄວາມ​ຊໍານານ
​ວຽກ ສາມາດ​ມີລາຍ​ໄດ້ ​ປະມານ 250 ​ໂດ​ລາ​ຕໍ່​ເດືອນ. ລາວ​ເວົ້າ​ວ່າ:

“ຂ້ອຍ​ບໍ່​ຮູ້​ລາຍ​ລະອຽດ​ປານ​ໃດ​ກ່ຽວ​ກັບ​ໂຄງການ​ນີ້ ຂ້ອຍ​ພຽງ​​ແຕ່ມາ​ເຮັດ​ວຽກຫາ​ເງິນ
​ແຕ່ລະວັນ​ໄປ​ເທົ່າ​ນັ້ນ.”

​ໂຄງການ​ດັ່ງກ່າວ​ນີ້​ສ້າງ​ໜ້າ​ວຽກ​ກໍ​ຈິງ​ຢູ່ ​ແຕ່​ພວກ​ເຈົ້າຂອງ​ທີ່​ດິນ​ທັງຫລາຍ ກໍ​ຄັດຄ້ານບໍ່ພໍ​ໃຈ.
ພະສົງ ທີ່​ວັດ Asia A Linn ທີ່​ເມືອງ Pyin Oo Lwin ໃນ​ເບື້ອງ​ຕົ້ນ ​ແມ່ນ​ບໍ່ໄດ້​ຮັບ​ເງິນ​ຄ່າ
​ຊົດ​ເຊີຍ​ໃດໆ​ ສໍາລັບ​ດິນ​ຂອງ​ວັດ​ ທີ່​ຖືກ​ຍຶດ​ເອົາ ຈົນ​ກະທັ້ງ​ສື່​ມວນ​ຊົນ​ໄດ້​ພິມ​ເຜີຍ​ແຜ່​ຄໍາ​ຈົ່ມ
​ທຸກຂອງພວກເພິ່ນ​ໃຫ້​ມະຫາຊົນ​ໄດ້​ຮູ້. ພະ​ອາວຸ​ໂສ U Sein Di Tha ກ່າວ​ວ່າ ພວກ​ຊາວນາ
​ທ້ອງ​ຖິ່ນ​ແມ່ນ​ຢ້ານ​ຫລາຍ​ ບໍ່​ກ້າ​ປາກກ້າ​ເວົ້າ.

“ລັດຖະບານ​ຈະ​ຍຶດ​ເອົາ​ທີ່​ດິນ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົ​າ​ເຈົ້າ​ ແລະ​ກໍຈະກໍ່ສ້າງ​ສືບ​ຕໍ່​ໄປ​ ບໍ່​ວ່າ​ພວກ
ເຈົ້າຂອງ​ທີ່​ດິນ
​ຈະ​ເຫັນ​ພ້ອມ ຫລື​ບໍ່​ເຫັນ​ພ້ອມ​ນໍາ​ກໍ​ຕາມ. ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ກໍ​ເລີຍ​ພະຍາ
ຍາມ​ທໍາ​ໃຈ ​ໃຫ້​ພໍ​ອົກ​ພໍ​ໃຈ​ກັບຄ່າ​ຊົດ​ເຊີຍທີ່​ໄດ້​ຮັບ. ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ດອກ ​ທີ່​ຢາກຖິ້ມ​ທີ່​ດິນທໍາ​
ມາ​ຫາ​ກິນ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ໄປ.”

ເພື່ອ​ເອົາ​ຊະນະຈິດ​ໃຈ​ຂອງ​ພວກ​ຄົນ​ທ້ອງ​ຖິ່ນ​ນັ້ນ ບໍລິສັດ​ນໍ້າມັນ​ແຫ່ງຊາດ​ຂອງຈີນໄດ້​ບໍລິຈາກ
​ເງິນ​ຫລາຍ​ຮ້ອຍ​ລ້ານໂດ​ລາ ​ເພື່ອຂຸດນໍ້າສ້າງພ້ອມ​ທັງ ​ສ້າງ​ສຸກສາລາ​ໃໝ່ ແລະໂຮງຮຽນ​ໃຫ້
ຫລາຍຫລັງ​.

ທີ່ບ້ານ Hman Pin ​ນາຍບ້ານ Hla Myint ​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ຊື່ນ​ຊົມຍິນ​ດີ​ນໍາ​ໂຮງ​ຮຽນ​ໃໝ່​
ຫລັງ​ນຶ່ງ​ ທີ່​ບັນ​ຈຸ​ນັກຮຽນ​ໄດ້ 300 ​ຄົນ.

“ຂ້ອຍ​ດີ​ໃຈ​ແລະ​ສຸຂ​ໃຈ​ຫລາຍ​ ທີ່​ມີ​ໂຮງຮຽນ​ໃໝ່​ຫລັງ​ນຶ່ງ​ຢູ່​ໃນໝູ່​ບ້ານ​ຂອງ​ຂ້ອຍ ​ເພາະ​ວ່າ
​ມັນ​ເປັນ​ໄປ​ບໍ່​ໄດ້​ທີ່​ຈະ​ສ້າງ​ຂື້ນ​ມາ​ໄດ້​ດ້ວຍ​ເງິນຂອງ​ພວກ​ເຮົາ​ເອງ. ​ໂຮ​ງຮຽນຫລັງ​ເກົ່າ​ນັ້ນ ​
ໃຊ້ມາ​ໄດ້​ 40 ກ່ວາປີແລ້ວ ​ແລະ​ມັນ​ກໍເຊື່ອມ​ໂຊມ​ຜຸ​ພັງ​ລົງ​ຫລາຍ.”

ພວກ​ນັກ​ວິ​ສະ​ວະ​ກອນ ກ່າວ​ວ່າ ທໍ່​ສົ່ງ​ນໍ້າມັນ​ແລະແກ​ສນີ້ ຈະ​ສ້າງ​ສໍາ​ເລັດໃນ​ປີໜ້າ​ນີ້ ຊຶ່ງ​
ເປັນ​ໂຄງການ​ພັດທະນາ​ໃຫຍ່ໆໂຄງການ​ນຶ່ງ​ຂອງຈີນ ທີ່​ສ້າງ​ວຽກງານ ​ແລະ​ພ້ອມດຽວ​ກັນ
ກໍສ້າງ​ຄວາມ​ຮູ້ສຶກ​ສັບສົນທັງ​ດີ​ໃຈ​ແລະ​ບໍ່​ດີໃຈ ​ໃນ​ບັນດາ​ປະຊາຊົນມຽນມາ​ນັ້ນ.

ເບິ່ງວີດີໂດ ພາສາອັງກິດ:

XS
SM
MD
LG