ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

logo-print

ການກໍ່ສ້າງທໍ່ສົ່ງ ແກສກັບນໍ້າມັນ ກໍ່ໃຫ້ເກີດ ຄວາມຂັດແຍ້ງກັນ ໃນມຽນມາ (ເບິ່ງວີດີໂອລາວ/ອັງກິດ)


ຢູ່ປະເທດມຽນມາ ເວລານີ້ ພວກຄົນງານກໍາລັງກໍ່ສ້າງໂຄງການພັດທະນາ ທີ່ໃຊ້ງົບປະມານ ຂອງຕ່າງປະເທດ ແລະໃຫ້ກໍາໄລຢ່າງມະຫາສານທີ່ສຸດໂຄງການນຶ່ງ ໃນປະວັດສາດຂອງ ປະເທດ. ຄືໂຄງການສ້າງທໍ່ແຝດສົ່ງແກສ ແລະນໍ້າມັນ ຊຶ່ງຈະເນັ່ງ ຈາກຝັ່ງຕາເວັນຕົກຂອງ ມຽນມາໄປຍັງເຂດຊາຍແດນກໍ້າຕາເວັນອອກສຽງເໜືອ ແລະຕໍ່ເຂົ້າໄປຍັງຈີນ ຊຶ່ງເປັນປະເທດ ທີ່ຕ້ອງການພະລັງງານຫລໍ່ລ້ຽງປະເທດຫລາຍທີ່ສຸດ. ໂຄງການດັ່ງກ່າວນີ້ ຄາດວ່າຈະສ້າງ ລາຍໄດ້ໃຫ້ແກ່ມຽນມາ ປະມານນຶ່ງພັນລ້ານໂດລາຕໍ່ປີ ແຕ່ຕາມທີ່ຜູ້ສື່ຂ່າວວີໂອເອ Daniel Schearf ລາຍງານມາຈາກເມືອງມັນດາເລນັ້ນ ບໍ່ແມ່ນວ່າໝົດທຸກຄົນສະໜັບສະໜຸນໂຄງ ການນີ້. ທອງປານ ມີເລຶ່ອງນີ້ມາສະເໜີທ່ານ.

ເບິ່ງວີດີໂອ ພາສາລາວ:

ທີ່​ວັດ Su Taung Pyai ​ເທິງ​ພູ Mandalay Hill ພວກນັກ​ທ່ອງ​ທ່ຽວ​ຈີນພາກັນສົງ​ພະ
​ລ້າງ​ສ່ວຍ​ຈິດ​ໃຈໃຫ້​ສະອາດ​. ຈີນ​ເປັນ​ຜູ້​ລົງ​ທຶນ​ລາຍ​ໃຫຍ່​ທີ່​ສຸດ​ຂອງ​ມຽນມາ ​ແລະຢູ່​ໃນ
ເມືອງ​ໃຫຍ່​ອັນ​ດັບ​ສອງ​ຂອງ​ມຽນມາແຫ່ງນີ້ ພວກ​ຊາວ​ເມືອງ​ກ່າວ​ວ່າ ພວກ​ຊາວ​ຈີນ​ທີ່
​ຫລັ່ງ​ໄຫ​ລ​ເຂົ້າມາ​ເມືອງ​ນີ້ ​ແມ່ນ​ໄດ້​ຄອບ​ງໍາ​ໃຈກາງ​ເມືອງ​ທີ່​ຄັບ​ຄັ່ງ​ອັ່ງ​ອໍນັ້ນ ໝົດແລ້ວ.

ທ່ານ Sai Kyaw Zaw ອະດີດ​ເລຂາທິການ​ສະມາຄົມ​ພໍ່ຄ້າ​ເມືອງ​ມັນ​ດາ​ເລ ກ່າວ​ວ່າ
ວົງ​ການ​ທຸລະ​ກິດ​ຂອງ​ຊາວ​ມຽນມາ​ແມ່ນບໍ່​ສາມາດ​ຈະ​ແຂ່ງ ກັບ​ຈີນໄດ້​ອີກ​ແລ້ວ.

“ທຸລະ​ກິດ​ຕ່າງໆ​ຢູ່​ທີ່​ນີ້ ​ແມ່ນ​ເປັນ​ການລົງທຶນ​ຂອງ​ຈີນ 75 ​ເປີ​ເຊັນ ທັງ​ສ່ວນ​ທີ່​ຖືກຕ້ອງ ​
ແລະ​ບໍ່​ຖືກຕ້ອງ​ຕາມ​ກົດໝາຍ. ພວກ​ເຮົາ​ສາມາດ​ມອງ​ເຫັນໄດ້
ຢ່າງ​ແຈ້ງ​ຂາວ ຫລັງ​
ຈາກ​ເມືອງ​ມັນ​ດາ​ເລ​ຖືກ​ເຜົາ​ຜານ​ໂດຍ​ອັກຄີໄພ
​ທີ່​ຮຸນ​ແຮງ​ທີ່​ສຸດ​ໃນ​ປີ 1985. ຊາວ​ຈີນ
​ສ່ວນ​ຫລາຍ​ສາມາດ​ສ້າງບ້ານແປງ​ເຮືອນ
​ ຂອງ​ພວກ​ເຂົາເຈົ້າຄືນ​ໃໝ່​ໄດ້ໂດຍ​ທັນທີ
ດ້ວຍ​ການ​ສະໜັບ ສະໜຸນຈາກ​ຈີນ​ແຜ່ນດິນ​ໃຫຍ່. ຫລັງ​ຈາກ​ນັ້ນ​ມາ
ເຂດ​ໃຈກາງ​
ເມືອງ​ມັ
ນ​ດາ​ເລ​ ກໍ​ກາຍ​ເປັນ​ເມືອງ​ຈີນ ຫລື China Town ​ໄປໃນຕົວ.

ຢູ່​ນອກ​ເຂດ​ເມືອງມັນ​ດາ​ເລ ບໍລິສັດ​ຈີນ​ແຫ່ງ​ນຶ່ງ​ກໍາລັງ​ສ້າງ​ທໍ່​ສົ່ງ​ແກ​ສ​ແລະ ນໍ້າມັນ ທີ່​ພາ​ໃຫ້
​ເກີດ​ການ​ຂັດ​ແຍ້​ງກັນ​ ຢູ່​ໃນ​ເຂດ​ຊົນນະບົດ.

​ຕາ​ນ່າງ​ທໍ່​ສົ່ງ​ດັ່ງກ່າວ​ນີ້​ ຈະ​ລໍາລຽງນໍ້າມັນ ​ແລະ​ແກ​ສ​ພາຍ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ ​ຕະຫລອດ​ທັງ​ນໍ້າມັນ​
ຈາກ​ກໍ່​າປັ່ນ​ບັນທຸກ​ນໍ້າມັນ​ຈາກ​ພາກຕາ​ເວັນ​ອອກ​ກາງ ​ແລະອາ​ຟຣິກາ ຢູ່​ໃນ​ອ່າວ ​ເບ​ງກາລ
ໄປ​ຍັງ​ປະ​ເທດ​ຈີນ.


ນັກລົງທຶນ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ກຸ່ມ​ນຶ່ງ​ໃຫ້ການສະໜັບສະໜຸນແກ່ໂຄງການ​ດັ່ງກ່າວ​ນີ້ ​ແຕ່ເງິນທຶນ
​ສ່ວນ​ໃຫຍ່​ແມ່ນມາຈາກ​ຈີນ ພ້ອມ​ທັງຄົນ​ງານ​ຈີນ​ຫລາຍຄົນ ທີ່ບອກ​ໄດ້ ຈາກ​ຊຸດ​ຄົນ​ງານ
​ສີແດງທີ່​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ໃສ່.

ນາຍ Ko Kla Muang ຄົນ​ຂັບ​ລົດດຸດ ກ່າວ​ວ່າ ພວກ​ຄົນ​ງານ​ທ້ອງ​ຖິ່ນທີ່​ມີ​ຄວາມ​ຊໍານານ
​ວຽກ ສາມາດ​ມີລາຍ​ໄດ້ ​ປະມານ 250 ​ໂດ​ລາ​ຕໍ່​ເດືອນ. ລາວ​ເວົ້າ​ວ່າ:

“ຂ້ອຍ​ບໍ່​ຮູ້​ລາຍ​ລະອຽດ​ປານ​ໃດ​ກ່ຽວ​ກັບ​ໂຄງການ​ນີ້ ຂ້ອຍ​ພຽງ​​ແຕ່ມາ​ເຮັດ​ວຽກຫາ​ເງິນ
​ແຕ່ລະວັນ​ໄປ​ເທົ່າ​ນັ້ນ.”

​ໂຄງການ​ດັ່ງກ່າວ​ນີ້​ສ້າງ​ໜ້າ​ວຽກ​ກໍ​ຈິງ​ຢູ່ ​ແຕ່​ພວກ​ເຈົ້າຂອງ​ທີ່​ດິນ​ທັງຫລາຍ ກໍ​ຄັດຄ້ານບໍ່ພໍ​ໃຈ.
ພະສົງ ທີ່​ວັດ Asia A Linn ທີ່​ເມືອງ Pyin Oo Lwin ໃນ​ເບື້ອງ​ຕົ້ນ ​ແມ່ນ​ບໍ່ໄດ້​ຮັບ​ເງິນ​ຄ່າ
​ຊົດ​ເຊີຍ​ໃດໆ​ ສໍາລັບ​ດິນ​ຂອງ​ວັດ​ ທີ່​ຖືກ​ຍຶດ​ເອົາ ຈົນ​ກະທັ້ງ​ສື່​ມວນ​ຊົນ​ໄດ້​ພິມ​ເຜີຍ​ແຜ່​ຄໍາ​ຈົ່ມ
​ທຸກຂອງພວກເພິ່ນ​ໃຫ້​ມະຫາຊົນ​ໄດ້​ຮູ້. ພະ​ອາວຸ​ໂສ U Sein Di Tha ກ່າວ​ວ່າ ພວກ​ຊາວນາ
​ທ້ອງ​ຖິ່ນ​ແມ່ນ​ຢ້ານ​ຫລາຍ​ ບໍ່​ກ້າ​ປາກກ້າ​ເວົ້າ.

“ລັດຖະບານ​ຈະ​ຍຶດ​ເອົາ​ທີ່​ດິນ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົ​າ​ເຈົ້າ​ ແລະ​ກໍຈະກໍ່ສ້າງ​ສືບ​ຕໍ່​ໄປ​ ບໍ່​ວ່າ​ພວກ
ເຈົ້າຂອງ​ທີ່​ດິນ
​ຈະ​ເຫັນ​ພ້ອມ ຫລື​ບໍ່​ເຫັນ​ພ້ອມ​ນໍາ​ກໍ​ຕາມ. ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ກໍ​ເລີຍ​ພະຍາ
ຍາມ​ທໍາ​ໃຈ ​ໃຫ້​ພໍ​ອົກ​ພໍ​ໃຈ​ກັບຄ່າ​ຊົດ​ເຊີຍທີ່​ໄດ້​ຮັບ. ບໍ່​ມີ​ໃຜ​ດອກ ​ທີ່​ຢາກຖິ້ມ​ທີ່​ດິນທໍາ​
ມາ​ຫາ​ກິນ​ຂອງ​ພວກ​ເຂົາ​ເຈົ້າ​ໄປ.”

ເພື່ອ​ເອົາ​ຊະນະຈິດ​ໃຈ​ຂອງ​ພວກ​ຄົນ​ທ້ອງ​ຖິ່ນ​ນັ້ນ ບໍລິສັດ​ນໍ້າມັນ​ແຫ່ງຊາດ​ຂອງຈີນໄດ້​ບໍລິຈາກ
​ເງິນ​ຫລາຍ​ຮ້ອຍ​ລ້ານໂດ​ລາ ​ເພື່ອຂຸດນໍ້າສ້າງພ້ອມ​ທັງ ​ສ້າງ​ສຸກສາລາ​ໃໝ່ ແລະໂຮງຮຽນ​ໃຫ້
ຫລາຍຫລັງ​.

ທີ່ບ້ານ Hman Pin ​ນາຍບ້ານ Hla Myint ​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ຊື່ນ​ຊົມຍິນ​ດີ​ນໍາ​ໂຮງ​ຮຽນ​ໃໝ່​
ຫລັງ​ນຶ່ງ​ ທີ່​ບັນ​ຈຸ​ນັກຮຽນ​ໄດ້ 300 ​ຄົນ.

“ຂ້ອຍ​ດີ​ໃຈ​ແລະ​ສຸຂ​ໃຈ​ຫລາຍ​ ທີ່​ມີ​ໂຮງຮຽນ​ໃໝ່​ຫລັງ​ນຶ່ງ​ຢູ່​ໃນໝູ່​ບ້ານ​ຂອງ​ຂ້ອຍ ​ເພາະ​ວ່າ
​ມັນ​ເປັນ​ໄປ​ບໍ່​ໄດ້​ທີ່​ຈະ​ສ້າງ​ຂື້ນ​ມາ​ໄດ້​ດ້ວຍ​ເງິນຂອງ​ພວກ​ເຮົາ​ເອງ. ​ໂຮ​ງຮຽນຫລັງ​ເກົ່າ​ນັ້ນ ​
ໃຊ້ມາ​ໄດ້​ 40 ກ່ວາປີແລ້ວ ​ແລະ​ມັນ​ກໍເຊື່ອມ​ໂຊມ​ຜຸ​ພັງ​ລົງ​ຫລາຍ.”

ພວກ​ນັກ​ວິ​ສະ​ວະ​ກອນ ກ່າວ​ວ່າ ທໍ່​ສົ່ງ​ນໍ້າມັນ​ແລະແກ​ສນີ້ ຈະ​ສ້າງ​ສໍາ​ເລັດໃນ​ປີໜ້າ​ນີ້ ຊຶ່ງ​
ເປັນ​ໂຄງການ​ພັດທະນາ​ໃຫຍ່ໆໂຄງການ​ນຶ່ງ​ຂອງຈີນ ທີ່​ສ້າງ​ວຽກງານ ​ແລະ​ພ້ອມດຽວ​ກັນ
ກໍສ້າງ​ຄວາມ​ຮູ້ສຶກ​ສັບສົນທັງ​ດີ​ໃຈ​ແລະ​ບໍ່​ດີໃຈ ​ໃນ​ບັນດາ​ປະຊາຊົນມຽນມາ​ນັ້ນ.

ເບິ່ງວີດີໂດ ພາສາອັງກິດ:

XS
SM
MD
LG