ລິ້ງ ສຳຫລັບເຂົ້າຫາ

ມຽນມາຕ້ອງປ່ອຍ ພວກນັກໂທດການເມືອງ ຖ້າຈະເປັນປະຊາທິປະໄຕແທ້

  • ໄພສານ ວໍຣະຈັກ

ຜູ້ນຳປະຊາທິປະໄຕມຽນມາ ທ່ານນາງ Aung San Suu Kyi, (ຊ້າຍ) ແລະທູດພິເສດຂອງສະຫະລັດ ທ່ານ Derek Mitchell (ຂວາ) ຖ່າຍຮູບຮ່ວມກັນ ລຸນຫຼັງການພົບປະທີ່ເຮືອນຂອງທ່ານນາງ ໃນນະຄອນຢ່າງກຸ້ງ (12 ກັນຍາ 2011)

ຜູ້ນຳປະຊາທິປະໄຕມຽນມາ ທ່ານນາງ Aung San Suu Kyi, (ຊ້າຍ) ແລະທູດພິເສດຂອງສະຫະລັດ ທ່ານ Derek Mitchell (ຂວາ) ຖ່າຍຮູບຮ່ວມກັນ ລຸນຫຼັງການພົບປະທີ່ເຮືອນຂອງທ່ານນາງ ໃນນະຄອນຢ່າງກຸ້ງ (12 ກັນຍາ 2011)

ທ່ານນາງອອງຊານຊູຈີ ກ່າວວ່າ ການໂອນອຳນາດໄປໃຫ້ລັດຖະບານ ທີ່ໄດ້ຖືກຮັບເລືອກ ໃໝ່ ແມ່ນຍັງເປັນການບໍ່ພຽງພໍ ແລະພວກນັກໂທດການເມືອງທັງໝົດ ຕ້ອງໄດ້ຖືກປ່ອຍ ໃຫ້ເປັນອິດສະຫຼະ. ທ່ານນາງອອງຊານຊູຈີຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບລາງວັນໂນແບລຂະແໜງສັນຕິພາບ ໄດ້ໃຫ້ທັດສະນະດັ່ງກ່າວ ຕໍ່ຜູ້ສື່ຂ່າວຂອງວີໂອເອພະແນກພາສາມຽນມານາງ Khin Soe Win ຊຶ່ງໄດ້ຮັບວີຊ່ານັກຂ່າວໃຫ້ເຂົ້າໄປເອົາຂ່າວໃນປະເທດດັ່ງກ່າວ ທີ່ບໍ່ຄ່ອຍໄດ້ເຫັນກັນ ເປັນເທື່ອທຳອິດໃນຮອບ 16 ປີ. ນອກນັ້ນ ທ່ານນາງອອງຊານຊູຈີຍັງໄດ້ໂອ້ລົມສູ່ຟັງກ່ຽວ ກັບການເຈລະຈາກັບລັດຖະບານ ການກັບຄືນປະເທດຂອງພວກລີ້ໄພການເມືອງ ຕະຫຼອດ ທັງການລົງໂທດແລະການໃຫ້ຄວາມຊ່ອຍເຫຼືອຂອງປະເທດຕາເວັນຕົກ. Daniel Schearf ຜູ້ສື່ຂ່າວວີໂອເອມີລາຍງານກ່ຽວກັບເລື່ອງນີ້ຈາກບາງກອກ

ທ່ານນາງອອງຊານຊູຈີກ່າວວ່າ ເຖິງແມ່ນໄດ້ມີການເລືອກຕັ້ງໃນປີ 2010 ກໍຈິງ ແຕ່ມຽນມາ ຍັງບໍ່ເປັນປະຊາທິປະໄຕເທື່ອ ແລະທ່ານນາງ ຕ້ອງການຢາກໃຫ້ຄວາມຊ່ອຍເຫຼືອແກ່ມຽນມາ ສ້າງຕັ້ງສະຖາບັນປະຊາທິປະໄຕທີ່ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນມາ.

ລັດຖະບານ ທີ່ຢູ່ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພົນລະເຮືອນພຽງແຕ່ຊື່ ໄດ້ເຂົ້າຮັບໜ້າທີ່ແທນລັດ
ຖະບານທະຫານທີ່ເປີດເຜີຍຂອງມຽນມາ ໃນຖານະທີ່ເປັນພາກສ່ວນນຶ່ງໃນອັນທີ່ພວກຜູ້ນຳ ທະຫານເອີ້ນວ່າເປັນແຜນທີ່ຫຼື Road Map ໄປສູ່ປະຊາທິປະໄຕ. ແຕ່ການເລືອກຕັ້ງຂອງ
ມຽນມາໄດ້ຖືກປະນາມຢ່າງກວ້າງຂວາງວ່າ ເປັນແຜນການຫຼອກລວງ ທີ່ແນໃສ່ເພື່ອຢຶດໝັ້ນ
ການປົກຄອງຂອງ ພວກທະຫານໃຫ້ເຂັ້ມແຂງຍິ່ງຂຶ້ນນັ້ນ ແລະອະດີດພວກນາຍທະຫານຍັງ
ສືບຕໍ່ເປັນຜູ້ຄອບງຳລັດຢູ່.

ໃນການໃຫ້ສຳພາດທາງໂທລະພາບທີ່ນະຄອນຢ່າງກຸ້ງໃນມື້ວັນອັງຄານຜ່ານມານີ້ທ່ານນາງ
ອອງຊານຊູຈີກ່າວຕໍ່ວີໂອເອພະແນກພາສາມຽນມາວ່າ ການປ່ອຍພວກນັກໂທດການເມືອງ
ທັງໝົດແມ່ນມີຄວາມຈຳເປັນສຳຫຼັບມຽນມາທີ່ຈະເປັນປະເທດປະຊາທິປະໄຕໄດ້.

“ຂ້ອຍບໍ່ຄິດວ່າ ພວກເຮົາຈະສາມາດແຍກອົງປະກອບຕ່າງໆ ຂອງຂັ້ນຕອນ​ໃນ​ການກ້າວໄປສູ່ປະຊາທິປະໄຕນັ້ນອອກ​ຈາ​ກກັນ​ໄດ້. ຖ້າ​ຈະ​ເວົ້າ​ແລ້ວການປ່ອຍ
ພວກນັກໂທດການເມືອງກໍແມ່ນນຶ່ງໃນບັນດາເປົ້າໝາຍຕ່າງໆຂອງ​ການພະຍາ ຍາມຈະເຮັດໃຫ້ປະເທດຂອງພວກເຮົາເປັນປະຊາທິປະໄຕ ໝາຍ​ຄວາມ​ວ່າ ບໍ່​ໃຫ້ມີພວກນັກໂທດການເມືອງຈັກ​ຄົນ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຄິດວ່າ ພວກເຮົາບໍ່ຄວນ
ແຍກ​ເລື່ອງ​ນີ້​ອອກ​ຕ່າງຫາກ ແລະຂ້ອຍກໍບໍ່ຄິດວ່າ ຄວນເອົາຂຶ້ນມາເປັນເງື່ອນ
ໄຂສຳລັບການເຈລະຈາ. ໂດຍການໂອ້ລົມສົນທະນາກັນ ແລະໃຈ້ແຍກຄວາມ
ຄິດຄວາມເຫັນ ທີ່ແຕກຕ່າງກັນນັ້ນ ມັນອາດສາມາດຊ່ອຍພວກເຮົາ ໃນການ
ເລັ່ງລັດ​ໃຫ້​ມີ​ກາ​ນປ່ອຍພວກນັກໂທດການເມືອງກໍເປັນໄດ້.”

ບັນດາກຸ່ມປົກປ້ອງສິດທິມະນຸດກ່າວວ່າມີພວກນັກໂທດການເມືອງຫຼາຍກວ່າ 2,000 ຄົນ
ໃນມຽນມາ ແລະກໍບໍ່ມີການປ່ຽນແປງຫຍັງຫຼາຍເກີດຂຶ້ນ ນັບແຕ່ໄດ້ມີການເລືອກຕັ້ງ ໃນ
ເດືອນພະຈິກປີກາຍ ຊຶ່ງເປັນການເລືອກຕັ້ງເທື່ອທຳອິດ ໃນຮອບ 20 ປີຢູ່ປະເທດມຽນມາ
ນັ້ນ.

ເຖິງແມ່ນວ່າ ພັກສັນນິບາດແຫ່ງຊາດເພື່ອປະຊາທິປະໄຕຂອງທ່ານນາງອອງຊານຊູຈີເປັນ ຜູ້ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນການເລືອກຕັ້ງເທື່ອແລ້ວເມື່ອປີ 1990 ກໍຈິງ ແຕ່ພວກທະຫານກໍໄດ້ ປະຕິເສດບໍ່ຍອມມອບອຳນາດໃຫ້.

ແຕ່ແນວໃດກໍຕາມໄດ້ມີຮ່ອງຮອຍໃນທາງບວກນ້ອຍໆຈຳນວນນຶ່ງເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນມຽນມາ ເຊັ່ນທ່ານນາງອອງຊານຊູຈີໄດ້ຖືກປ່ອຍຈາກການກັກບໍລິເວນ ບໍ່ເທົ່າໃດມື້ລຸນຫຼັງທີ່ໄດ້ມີ
ການເລືອກຕັ້ງ. ເມື່ອໄວໆມານີ້ ລັດຖະບານກໍໄດ້ໂຍະຍານຜ່ອນຜັນໃນການຄວບຄຸມສື່
ມວນຊົນ ແລະເດີນທາງເຂົ້າໄປໃນມຽນມາ.

ໃນເດືອນສິງຫາຜ່ານມານີ້ປະທານາທິບໍດີ Thein Sein ຊຶ່ງທ່ານເອງກໍເປັນອະດີດນາຍ ພົນນັ້ນໄດ້ພົບປະກັບທ່ານນາງອອງຊານຊູຈີແລະບຸກຄົນທັງສອງຕ່າງກໍເວົ້າວ່າ ການໂອ້
ລົມສົນທະນາ ໄດ້ດຳເນີນໄປແບບເປັນກັນເອງ. ນອກນັ້ນແລ້ວ ທ່ານຍັງໄດ້ເຊື້ອເຊີນໃຫ້
ພວກທີ່ໄປລີ້ໄພການເມືອງຢູ່ໃນຕ່າງປະເທດກັບຄືນໄປມຽນມາເພື່ອຊ່ອຍໃນການສ້າງສາ ປະເທດຊາດບ້ານເມືອງເຖິງແມ່ນໄດ້ມີນັກຂ່າວທີ່ນັກຄັດຄ້ານລັດຖະບານຢ່າງນ້ອຍຄົນນຶ່ງ
ທີ່ຮັບເອົາການເຊື້ອເຊີນຂອງລັດຖະບານນັ້ນໄດ້ຖືກຄຸມຂັງແລະສອບປາກຄຳເວລາຜູ້ກ່ຽວ
ເດີນທາງກັບ ຄືນປະເທດ.

ທ່ານນາງອອງຊານຊູຈີກ່າວຕໍ່ວີໂອເອພະແນກພາສາມຽນມາວ່າ ມັນເປັນການຕັດສິນໃຈ
ຂອງສ່ວນບຸກຄົນຖ້າພວກລີ້ໄພຫາກຢາກເດີນທາງກັບຄືນປະເທດ ແຕ່ທ່ານນາງໃຫ້ຂໍ້ສັງ
ເກດວ່າ ອິດສະຫຼະພາບທາງດ້ານການເມືອງຂອງພວກເຂົາເຈົ້າຈະບໍ່ຄືເກົ່າ.

“ພວກເຂົາເຈົ້າ ຕ້ອງໄດ້ຕັດສິນໃຈວ່າ ເຂົາເຈົ້າຢາກເດີນທາງກັບຄືນປະເທດ ພາຍໃຕ້ເງື່ອນໄຂເຫຼົ່ານີ້ຫຼືບໍ່ແລະສຳຫຼັບພວກທີ່ມີຄວາມສົນໃຈຢາກຈະປະກອບ
ສ່ວນເຂົ້າ​ ໃນຂັ້ນຕອນທາງດ້ານການເມືອງ ຂອງປະເທດນັ້ນ ພວກເຂົາເຈົ້າກໍ
ຕ້ອງໄດ້ຕັດສິນໃຈກ່ຽວກັບວ່າ ເຂົາເຈົ້າຕ້ອງການຢາກເຂົ້າຮ່ວມຂັ້ນຕອນທາງ
ດ້ານການເມືອງ ໃນວິທີທາງທີ່ມັນເປັນໄປໄດ້ ຢູ່ໃນມຽນມານີ້ ຫຼືໃນວິທີທາງທີ່
ພວກເຂົາເຈົ້າໄດ້​ເຄື່ອນ​ໄຫວ​ມາຕະຫລອດ​ເວລາຫລາຍໆປີ ທີ່ ພວກ​ເຂົ​າ​ເຈົ້າ
ຢູ່ໃນຕ່າງປະເທດນັ້ນ. ແນ່ນອນວ່າເງື່ອນໄຂຕ່າງໆຢູ່ໃນມຽນມາ ຈະບໍ່ຄືກັນກັບ
ຢູ່ໃນຕ່າງປະເທດ.”

ໃນສັບປະດາແລ້ວນີ້ ທ່ານນາງອອງຊານຊູຈີໄດ້ພົບປະກັບທູດພິເສດຮັບຜິດຊອບກ່ຽວກັບ ເລື່ອງມຽນມາຂອງສະຫະລັດ ທ່ານ Derek Mitchell ແລະ ທ່ານ Mitchell ຍັງໄດ້ພົບ ປະກັບເຈົ້າໜ້າທີ່ຄົນອື່ນໆຂອງລັດຖະບານມຽນມາແລະກໍໄດ້ສົນທະນາຫາລືກ່ຽວກັບເງື່ອນ
ໄຂທີ່ຈຳເປັນຕ່າງໆ ເພື່ອຈະຍົກເລີກການລົງໂທດທາງດ້ານເສດຖະກິດນັ້ນ.

ສະຫະລັດແລະບັນດາປະເທດຕາເວັນຕົກອື່ນໆໄດ້ຄ້າຂາຍແບບຈຳກັດກັບມຽນມາຍ້ອນ
ປະເທດດັ່ງກ່າວມີປະວັດທີ່ບໍ່ດີໃນການເຄົາລົບນັບຖືສິດທິມະນຸດນັ້ນ.

ທ່ານນາງອອງຊານຊູຈີ ກ່າວມ້ວນທ້າຍຕໍ່ວີໂອເອພະແນກພາສາມຽນມາວ່າ ການລົງໂທດ
ຄວນຈະຖືກຍົກເລີກ ກໍຕໍ່ເມື່ອສະຖານະການໄດ້ມີການປ່ຽນແປງທໍ່ນັ້ນ. ທ່ານນາງຍັງຮຽກ ຮ້ອງໃຫ້ບັນດາປະເທດຕາເວັນຕົກ ທີ່ໃຫ້ການຊ່ອຍເຫຼືອນັ້ນ ເພັ່ງເລັງໃສ່ດ້ານສາທາລະນະ
ສຸກແລະການສຶກສາ ທີ່ທ່ານນາງເວົ້າ ວ່າຍັງສືບຕໍ່ມີຄວາມລ້າຫຼັງຫຼາຍຢູ່ໃນມຽນມານັ້ນ.

XS
SM
MD
LG